ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเชิงโหยหาอดีตของนักท่องเที่ยวชาวไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมและปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเชิงโหยหาอดีตของนักท่องเที่ยวชาวไทย รวมถึงศึกษาความแตกต่างระหว่างลักษณะประชากรศาสตร์กับปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเชิงโหยหาอดีตและความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะประชากรศาสตร์กับพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวชาวไทย โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลกับนักท่องเที่ยวที่มาท่องเที่ยว 3 แห่ง ได้แก่ ตลาดย้อนยุคเพลินวาน ตลาดน้ำหัวหินสามพันนามและรฤก หัวหิน จำนวน 402 คน เลือกตัวอย่างแบบโควต้าและแบบตามสะดวก การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวและไคสแควร์
ผลการวิจัย พบว่า พฤติกรรมของกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เดินทางมาท่องเที่ยวในช่วงวันเสาร์-อาทิตย์ โดยเดินทางมาท่องเที่ยวเป็นครั้งแรก ทราบข้อมูลเกี่ยวกับการท่องเที่ยวเชิงโหยหาอดีตจากครอบครัว/เพื่อน เดินทางโดยใช้รถยนต์ส่วนตัว ส่วนใหญ่เดินทางร่วมกับครอบครัว/ญาติ มีวัตถุประสงค์หลักในการมาท่องเที่ยวเพื่อการท่องเที่ยวและพักผ่อน มีค่าใช้จ่ายในการท่องเที่ยวประมาณ 1,000 บาทขึ้นไป หากมีโอกาสจะกลับมาท่องเที่ยวเชิงโหยหาอดีตซ้ำอีกครั้งอย่างแน่นอน และมีแนวโน้มในการแนะนำผู้อื่นมาท่องเที่ยว โดยรวมมีความรู้สึกพึงพอใจปานกลางในการท่องเที่ยวเชิงโหยหาอดีต
นักท่องเที่ยวให้ความสำคัญกับปัจจัยที่มีผลต่อการท่องเที่ยวเชิงโหยหาอดีต ในภาพรวมของปัจจัยทั้ง 7 ด้านอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน สามารถแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มได้ดังนี้ กลุ่มที่ 1 มีความสำคัญอยู่ในระดับมาก ได้แก่ ด้านสิ่งอำนวยความสะดวก ด้านโครงสร้างพื้นฐาน ด้านอารมณ์และความรู้สึก และด้านทรัพยากรการท่องเที่ยว กลุ่มที่ 2 มีความสำคัญอยู่ในระดับค่อนข้างมาก ได้แก่ ด้านความปลอดภัย ด้านการโฆษณาเผยแพร่และประชาสัมพันธ์และด้านการเรียนรู้ ตามลำดับของค่าเฉลี่ย
ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า ระดับการศึกษาและอาชีพแตกต่างกันให้ความสำคัญต่อปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเชิงโหยหาอดีตแตกต่างกัน อีกทั้งอายุ สถานภาพ อาชีพ รายได้และระดับการศึกษา มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงโหยหาอดีต อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
เจษฎารัตน์ กล่ำศรี และวรินทรา ศิริสุทธิกุล. (2557). “ความพึงพอใจต่อการท่องเที่ยวเชิงถวิลหาอดีตของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่ หัวหิน.” บริหารธุรกิจศรีนครินทรวิโรฒ 5, 2 (กรกฎาคม-ธันวาคม 2557) : 114-131.
ชาตรี ประกิตนนทการ. “Retro marketในกระแสNostalgia Tourism.” (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก :
http://www.etatjournal.com/web/menu-read-web-etatjournal/menu-2013/menu-2013-apr- jun/513-22556-retro-market. วันที่เข้าถึง : 12 กย 2557.
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2548). อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ : ศูนย์วิชาการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.
พัฒนา กิติอาษา. (2546). มานุษยวิทยากับการศึกษาปรากฏการณ์โหยหาอดีตในสังคมไทยร่วมสมัย. กรุงเทพฯ : ศูนย์มานุษยวิทยา สิรินธร (องค์การมหาชน).
พีรชัย กุลชัย และกัลยาณี กุลชัย. (2548). “ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการท่องเที่ยวเชิงเกษตร.” เรื่องเต็มการประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 43 (กุมภาพันธ์ 2548) : 309-315.
ยุบล เบ็ญจรงค์กิจ. (2542). การวิเคราะห์ผู้รับสาร. กรุงเทพฯ: คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศรินยา จันทร์ประโคน.(2553). “ปัจจัยที่มีอิทธิพลในการตัดสินใจเลือกท่องเที่ยวศิลปวัฒนธรรมขอมโบราณ.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ศิริ ฮามสุโพธิ์.(2543). สังคมวิทยาการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.
ศูนย์สารสนเทศยุทธศาสตร์ภาครัฐ สำนักงานสถิติแห่งชาติ. “Tourism Hub โอกาสทองของไทย.” (ออนไลน์) เข้าถึงได้จาก: http://www.tourismkm-asean.org/wp-content/pdf/SWOT/tourism_hub.pdf10. วันที่เข้าถึง 10 พฤศจิกายน 2557
สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองและกรมการท่องเที่ยว. “บทที่ 6 การตลาดการท่องเที่ยว.” (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก :http://www.masterplan.andamanecotourism.com. วันที่เข้าถึง 10 พฤศจิกายน 2557.
องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. “เปิดข้อมูล WTO เผยกระแสย้อนยุคยังมาแรง.” โพสต์ทูเดย์. (11 กันยายน 2556) : A2.
อนุชิต บุญวิทย์. (2548). “พฤติกรรมการท่องเที่ยวและปัจจัยส่วนบุคคลที่มีความสัมพันธ์กับการท่องเที่ยวสวนสัตว์เปิดเขาเขียว จังหวัดชลบุรี.” สารนิพนธ์เศรษฐศาสตรมหาบัณฑิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
Cochran, W.G. (1977). Sampling techniques. United States of America: John Wiley & sons, Inc.
Lowenthel, David. (1985). The past is a foreign country. Cambridge: Cambridge University Press.
Niemelä, T. (2010). “ Motivation Factors in Dark Tourism Case: House of Terror.” Bachelor’s thesis, The Faculty of Tourism and Hospitality Degree Programme in Tourism and Hospitality Management Nature and Soft Adventure Tourism, Lahti University of Applied Sciences.
Negrusa, A. and and Y. Medet. (2012). “Cultural Tourism Motivation-The Case of Romanian Youths.” Annals of Faculty of Economics 1 : 548-553.