แนวทางการเพิ่มมูลค่าผ้าไหมมัดหมี่ที่มีประสิทธิผล เพื่อส่งเสริมคุณค่าตราสินค้า ของวิสาหกิจชุมชนในเขตอำเภอชนบท จังหวัดขอนแก่น
Article Sidebar
เผยแพร่แล้ว:
เม.ย. 9, 2020
คำสำคัญ:
การเพิ่มมูลค่า การรับรู้ตราสินค้า การสร้างเอกลักษณ์ให้ตราสินค้า
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการเพิ่มมูลค่าผ้าไหมมัดหมี่เพื่อส่งเสริมคุณค่าตราสินค้า ของวิสาหกิจชุมชนผู้ผลิตผ้าไหมมัดหมี่ในเขตอำเภอชนบท จังหวัดขอนแก่น ผู้วิจัยได้ใช้วิธีวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ซื้อผลิตภัณฑ์ผ้าไหมมัดหมี่ ใช้วิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างของ W.G.cochran ได้จำนวนทั้งสิ้น 323 คน ใช้การสุ่มตัวอย่างแบบอย่างง่าย สถิติที่ใช้ คือ Factor Analysis และ Pearson Correlation Coefficient ผลวิจัยพบว่า แนวทางการเพิ่มมูลค่าผ้าไหมมัดหมี่ที่มีประสิทธิผลเพื่อส่งเสริมคุณค่าตราสินค้า ซึ่งทำให้ผู้ซื้อตัดสินใจซื้อผ้าไหมมัดหมี่ แบ่งออกเป็น 5 กลุ่มแนวทางที่สำคัญ เรียกว่า “B-R-A-N-D” ได้แก่ 1. เสริมสร้างคุณค่าตราสินค้า (Brand Equity : B) 2. สร้างการรับรู้ (Recognize : R) 3. เพิ่มมูลค่า (Add value : A) 4. นวัตกรรมผลิตภัณฑ์ใหม่ (New Product Innovation : N) และ 5. เสริมสร้างช่องทางจัดจำหน่าย (Distribution : D)
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
วิระกุล ว., วาทกิจ อ. . ., & เขิมขันธ์ จ. . . (2020). แนวทางการเพิ่มมูลค่าผ้าไหมมัดหมี่ที่มีประสิทธิผล เพื่อส่งเสริมคุณค่าตราสินค้า ของวิสาหกิจชุมชนในเขตอำเภอชนบท จังหวัดขอนแก่น. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 12(3), 532–547. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/journaldtc/article/view/240987
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
1. Aaker, David. (1991). Managing Brand Equity: Capitalization the Value of a Brand Name. New York: Free Press.
2. Chaiwong, Khomsun. (2013). Design strategy for improve Brand Loyalty Apple Inc.. Retrieved from http://mediaartsdesign.org/project_detail.php?project_id=237.
3. Chanpibun, Pichet. (2010). Model and strategy of fashion design of woven products in business case study of Doi Tung by Mae Fahh Laung. Unpublished master’s thesis, Sipakorn University, Bangkok, Thailand.
4. Howkins, John. (2002). The creative economy: how people make money from ideas. 2nded. UK: Penguin.
5. Inokuchi, Hiromi. (2009). Corporate Strategy and Design Management. The Program on Design Management for Thailand. AOTS.
6. Jitticharoen, Ajit. (2010). Strategic Design Management for Success in New Business. Journal of Business Administration Thammasat University, 33(128), 7-13.
7. Neumann, Laura Diann. (1993). STRATEGIC MARKETING OF HIGH PRICE, HIGH QUALITY, FASHION PRODUCTS: A DUPONT CASE STUDY. Dissertation submitted to The Doctor of Philosophy The Graduate School University of Missouri-Columbia.
8. Office of the National Economic and Social Development Board and Thailand Creative & Design Centre. (2009). The Creative Economy. Bangkok: BC Place(Bun Chin) Co.,Ltd..
9. Pennington, Julie R.. (2009). CUSTOMER BRANDING. Dissertation submitted to The Doctor of Philosophy Faculty of The Graduate College at the University of Nebraska.
10. Phakdeesuwan, Saranya. (2010). Pattern Design for Mudmee Silk Fabrics of Maha Sarakham Province in Contemporary Culture Context. Chophayom Journal of Rajabhat Maha Sarakham University, 21, 17-35.
11. Pornprietch, Charoenchai. (2009). Corporate Strategies for Growth in the Silk Industries of the Northeastern Region of Thailand. Unpublished doctoral dissertation, Ramkhamhaeng University, Bangkok, Thailand.
12. Promsen, Tassanawalai. (2004). Developing Marketing Strategies for One Tambon One Product of Praewa Silk Producing Communities in Kalasin Province. Unpublished master’s thesis, Mahasarakarm University, Mahasarakarm, Thailand.
13. Serirat, Siriwan, et al. (2009). Marketing management. Bangkok: Diamond In Business World.
14. Shiffman, Leon G. & Kanuk, Leslie Lazar. (1994). Consumer Behavior. 5thed. New Jersey: Prentice-Hall.
15. Sincharu, Thanin. (2014). Statistical Research and Analysis with SPSS and AMOS. Bangkok: S.R. Printing Mass Products Co., Ltd.
16. Sirikudta, Supada. (2014). Guidelines in Value Added Creation for Destination and Tourism Products In Singburi Province, Thailand. Journal of Social Sciences Srinakharinwirot University, 17, 215-230.
17. Sisaket Rajabhat University. (2011). Study for Brand Identity and Branding Silk Lower North-Eastern Provincial Cluster (Nakorn Chai Burin). Report. Sisaket Rajabhat University.
18. Sriyawong, Jutarat. (2003). The development of Silk market in Chonnabot District, Khon Kaen. Unpublished master’s thesis, Mahasarakarm University, Mahasarakarm, Thailand.
19. Suan Sunandha Rajabhat University. (2016). Product Design. Retrieved from www.teacher.ssru.ac.th/.
20. Taran, Zinaida. (2001). COMPETITIVE ASPECTS OF BRAND VALUE FOR PASSENGER CARS: THE INVERSE DEMAND MODEL ANALYSIS. Dissertation submitted to the Graduate School-Newark Rutgers, the State University of New Jersey.
21. The Community Development Department. (2016). The way and rule OTOP Product Champion: OPC in 2016. Bangkok: Ministry of Interior.
22. The Queen Sirikit Department of Sericulture. (2012). Wisdom if Isan Indigenous Thai Silk Yarn . Bangkok: Thailand Ministry of Agriculture and Cooperatives.
23. Tolba, Ahmed H.. (2006). Integrating Customer-Based Brand Equity with Brand Market Performance: An Empirical Investigation of the U.S. Automotive Industry. Dissertation The Degree of Doctor of Philosophy Department of Marketing
2. Chaiwong, Khomsun. (2013). Design strategy for improve Brand Loyalty Apple Inc.. Retrieved from http://mediaartsdesign.org/project_detail.php?project_id=237.
3. Chanpibun, Pichet. (2010). Model and strategy of fashion design of woven products in business case study of Doi Tung by Mae Fahh Laung. Unpublished master’s thesis, Sipakorn University, Bangkok, Thailand.
4. Howkins, John. (2002). The creative economy: how people make money from ideas. 2nded. UK: Penguin.
5. Inokuchi, Hiromi. (2009). Corporate Strategy and Design Management. The Program on Design Management for Thailand. AOTS.
6. Jitticharoen, Ajit. (2010). Strategic Design Management for Success in New Business. Journal of Business Administration Thammasat University, 33(128), 7-13.
7. Neumann, Laura Diann. (1993). STRATEGIC MARKETING OF HIGH PRICE, HIGH QUALITY, FASHION PRODUCTS: A DUPONT CASE STUDY. Dissertation submitted to The Doctor of Philosophy The Graduate School University of Missouri-Columbia.
8. Office of the National Economic and Social Development Board and Thailand Creative & Design Centre. (2009). The Creative Economy. Bangkok: BC Place(Bun Chin) Co.,Ltd..
9. Pennington, Julie R.. (2009). CUSTOMER BRANDING. Dissertation submitted to The Doctor of Philosophy Faculty of The Graduate College at the University of Nebraska.
10. Phakdeesuwan, Saranya. (2010). Pattern Design for Mudmee Silk Fabrics of Maha Sarakham Province in Contemporary Culture Context. Chophayom Journal of Rajabhat Maha Sarakham University, 21, 17-35.
11. Pornprietch, Charoenchai. (2009). Corporate Strategies for Growth in the Silk Industries of the Northeastern Region of Thailand. Unpublished doctoral dissertation, Ramkhamhaeng University, Bangkok, Thailand.
12. Promsen, Tassanawalai. (2004). Developing Marketing Strategies for One Tambon One Product of Praewa Silk Producing Communities in Kalasin Province. Unpublished master’s thesis, Mahasarakarm University, Mahasarakarm, Thailand.
13. Serirat, Siriwan, et al. (2009). Marketing management. Bangkok: Diamond In Business World.
14. Shiffman, Leon G. & Kanuk, Leslie Lazar. (1994). Consumer Behavior. 5thed. New Jersey: Prentice-Hall.
15. Sincharu, Thanin. (2014). Statistical Research and Analysis with SPSS and AMOS. Bangkok: S.R. Printing Mass Products Co., Ltd.
16. Sirikudta, Supada. (2014). Guidelines in Value Added Creation for Destination and Tourism Products In Singburi Province, Thailand. Journal of Social Sciences Srinakharinwirot University, 17, 215-230.
17. Sisaket Rajabhat University. (2011). Study for Brand Identity and Branding Silk Lower North-Eastern Provincial Cluster (Nakorn Chai Burin). Report. Sisaket Rajabhat University.
18. Sriyawong, Jutarat. (2003). The development of Silk market in Chonnabot District, Khon Kaen. Unpublished master’s thesis, Mahasarakarm University, Mahasarakarm, Thailand.
19. Suan Sunandha Rajabhat University. (2016). Product Design. Retrieved from www.teacher.ssru.ac.th/.
20. Taran, Zinaida. (2001). COMPETITIVE ASPECTS OF BRAND VALUE FOR PASSENGER CARS: THE INVERSE DEMAND MODEL ANALYSIS. Dissertation submitted to the Graduate School-Newark Rutgers, the State University of New Jersey.
21. The Community Development Department. (2016). The way and rule OTOP Product Champion: OPC in 2016. Bangkok: Ministry of Interior.
22. The Queen Sirikit Department of Sericulture. (2012). Wisdom if Isan Indigenous Thai Silk Yarn . Bangkok: Thailand Ministry of Agriculture and Cooperatives.
23. Tolba, Ahmed H.. (2006). Integrating Customer-Based Brand Equity with Brand Market Performance: An Empirical Investigation of the U.S. Automotive Industry. Dissertation The Degree of Doctor of Philosophy Department of Marketing
