การศึกษาการเปลี่ยนแปลงด้านประชากรที่อาศัยอยู่ในชุมชนริมน้ำที่ส่งผลต่อคุณภาพน้ำ ในแม่น้ำเพชรบุรี ในช่วงเวลา 10 ปี ระหว่าง พ.ศ. 2549 - 2558
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการเปลี่ยนแปลงด้านประชากรที่มีผลต่อคุณภาพน้ำแม่น้ำเพชรบุรี ในระหว่างปี พ.ศ. 2549 ถึง 2558 และเพื่อเป็นแนวทางในการเฝ้าระวังมลพิษทางน้ำที่เกิดขึ้นเนื่องจากกิจกรรมของประชากรที่อาศัยอยู่ในบริเวณดังกล่าว การศึกษาในครั้งนี้ ใช้วิธีการรวบรวมข้อมูลเชิงคุณภาพร่วมกับการรวมรวมข้อมูลเชิงปริมาณ และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้วิธีการถดถอยพหุ (Multiple Regression Analysis)
ผลการศึกษาในภาพรวม พบว่า ประชากรในช่วงระยะเวลา 10 ปี (2549 - 2558) มีการเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นในจำนวนเล็กน้อยในทุกพื้นที่ศึกษา โดยในปี พ.ศ. 2549 มีประชากรมากที่สุดเป็นจำนวน 87,582 คน และจำนวนประชากรมีการลดลงทุกปีอย่างต่อเนื่อง โดยในปี พ.ศ. 2558 มีประชากรรวมทั้งสิ้นเป็นจำนวน 83,741 คน เมื่อพิจารณาจำแนกตามพื้นที่ พบว่า เขตที่มีประชากรรวมเพิ่มขึ้น ได้แก่ เขตปลายน้ำและเขตต้นน้ำมีอัตราเพิ่มขึ้นสะสมจาก พ.ศ. 2549 - 2558 คิดเป็นร้อยละ 7.84 และ 3.40 ตามลำดับ และยังพบต่อไปว่า รูปแบบการตั้งถิ่นฐานของประชากรที่อาศัยอยู่บริเวณริมแม่น้ำเพชรบุรี มีการตั้งถิ่นฐานแบบแนวยาวตามลำน้ำ (Linear Settlement Pattern) เมื่อใช้วิธีการวิเคราะห์ถดถอยพหุร่วมกับปัจจัยต่าง ๆ ได้แก่ การเปลี่ยนแปลงด้านประชากร 5 เขตคือ เขตเก็บกักน้ำ เขตต้นน้ำ เขตเทศบาลเมือง เขตปลายน้ำ และเขตที่ได้รับอิทธิพลจากน้ำทะเล ร่วมกันดัชนีคุณภาพน้ำในแม่น้ำเพชรบุรีช่วงฤดูแล้งจำนวน 4 ดัชนี คือ ปริมาณออกซิเจนที่ละลายในน้ำ (DO) ปริมาณความสกปรกในรูปสารอินทรีย์ (BOD) ปริมาณโคลิฟอร์มแบคทีเรียทั้งหมด (TCB) และฟีคอลโคลิฟอร์มแบคทีเรีย (FCB) พบว่า จากสมการการเปลี่ยนแปลงด้านประชากรในทุกเขตสามารถอธิบายคุณภาพน้ำในแม่น้ำเพชรบุรีได้ โดยพบว่า การเปลี่ยนแปลงด้านประชากรในเขตพื้นที่ปลายน้ำสามารถอธิบายคุณภาพน้ำได้ดีที่สุด คิดเป็นร้อยละ 62.9
สรุปผลการศึกษาแยกตามเขตพื้นที่ พบว่า การเปลี่ยนแปลงด้านประชากรเขตเก็บกักน้ำ เขตต้นน้ำ เขตเทศบาลเมือง เขตปลายน้ำ และเขตที่ได้รับอิทธิพลจากน้ำทะเลนั้น สามารถอธิบายคุณภาพน้ำในแม่น้ำเพชรบุรีได้ คิดเป็นร้อยละ 43.8, 58, 58.2, 62.9 และร้อยละ 45.7 ตามลำดับ โดยดัชนีคุณภาพน้ำที่อธิบายการเปลี่ยนแปลงด้านประชากรกับคุณภาพน้ำในแม่น้ำเพชรบุรีได้ดีที่สุดในทุกเขตพื้นที่ คือ ปริมาณออกซิเจนที่ละลายในน้ำ (DO) มีเพียงในเขตปลายน้ำที่ดัชนีคุณภาพน้ำคือ ปริมาณโคลิฟอร์มแบคทีเรียทั้งหมด (TCB) อธิบายการเปลี่ยนแปลงด้านประชากรกับคุณภาพน้ำในแม่น้ำเพชรบุรีได้ดีที่สุด
Article Details
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
2. Chen, Ye, J.J. Cheng, and K.S. Creamer. (2008). Inhibition of anaerobic digestion process: A Review. Bioresourcs Technology, 99:4044-4064.
3. Cheng Leong Goh, Gillian Clare Morgan. (1982). Human and Economic Geography.
Oxford University Press.
4. Chunkao, K., C. Nimpee, and K. Duangmal. (2012). The King's initiative using water Hyacinth to remove heavy metals and plant nutrients from wastewater through Bueng Makkasan in Bangkok, Thailand. Ecological Engineering, 39: 40-52.
5. Chunkao, Kasem. (2004). Environmental Scince. Bangkok: Kasetsart University Press.
6. Department of Provincial Administration (2015). Data Base of Population and Household in Phetchaburi Province. Patum Thani: Department of Provincial Administration.
7. Local Administration Organization. (2015). Statistic of Registration in 10 Year (2006-2015). Phetchaburi: Subdistrict Municipality (Thayang, Ban Lad, Ban Leam), Town Municipality Phetchaburi และSubdistrict Administrative Organization (Tamrue, Ban Yang, Tha Lang, Tha Khoi, Samor Plue. Tha Sen, Ton Mamueng, Nong Sano, Bang Kum, Tha Rang. Bang Krok, Ban Leam).
8. Pollution Control Department. (2001). The Study and Development of Biological Pollution Indicators in Phetchaburi River. Bangkok: Pollution Control Department.
9. ______________. (2000). Water Quality Standards of Thailand. Bangkok: Pollution Control Department.
10 Regional Environment Office 8th (Ratchaburi). (2015). Annual Report of Environment Situation in Regional Environment Office 8th in Year 2015. Ratchaburi: Regional Environment Office 8th (Ratchaburi).
11. SiriBoon, Siriwan. (2006). Overview of the Inner Gulf of Thailand‘s Communities. Bangkok: Prasukchai Press.
12. Srigate, Janon. 2009. Effect of Community Activities to Water Quality in Phetchaburi River, Phetchaburi Province. Bangkok: Master of Science (Environmental Science), College of Environment, Kasetsart University.
13. Udomsinroj, Kriengsak. (2008). Environmental engineering. Bangkok: Chula Press.
14. UN-Water. (2010). UN-Water Statement on Water Quality: UN-Water Global Assessment of Sanitation and Drinking-Water (GLAAS). Sanitation Updates: published by UN GLAAS Report.
15. Wacharatin, Theemaporn. (2008). Planning And Design For Transit Nodes In Old Commercial Areas: A Case Study Of Talat Phlu, Bangkok. . Bangkok: Chula Press.
16. WHO and UNICEF. (2010). Progress on Sanitation and Drinking Water. World Health Organization and UNICEF, France: WHO-Press.
