พัฒนาการของงานวิจัยด้านการจัดการงานอีเวนต์ในประเทศไทย พ.ศ. 2564 – 2568: การศึกษาเชิงเอกสารและการวิเคราะห์เนื้อหา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพัฒนาการของงานวิจัยด้านการจัดการงานอีเวนต์ในประเทศไทยในช่วงปี พ.ศ. 2564–2568 โดยใช้กรอบแนวคิด Event Studies และการจำแนกประเภทงานอีเวนต์ของ Getz (2012) เป็นแนวทางในการวิเคราะห์ข้อมูล ผ่านการวิจัยเอกสารและการวิเคราะห์เนื้อหา ร่วมกับการสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้างกับผู้เชี่ยวชาญในอุตสาหกรรมอีเวนต์และไมซ์จำนวน 6 คน เพื่อสนับสนุน ตรวจสอบความสอดคล้อง และช่วยตีความผลการวิเคราะห์เอกสาร ผู้วิจัยได้รวบรวมบทความวิชาการจำนวนทั้งสิ้น 367 บทความ จากวารสารในฐานข้อมูลดัชนี
การอ้างอิงวารสารไทย (TCI) ผ่านระบบ Google Scholar โดยนำมาจำแนกกลุ่มตามประเด็นการวิจัยและประเภทของงานอีเวนต์
ผลการศึกษาพบว่าหัวข้อการวิจัยด้านการจัดการงานอีเวนต์มีการพัฒนาอย่างชัดเจนตลอดช่วง 5 ปี โดยในช่วงปี พ.ศ.2564 – 2565 หัวข้อวิจัยส่วนใหญ่มุ่งเน้นงานวัฒนธรรมและประเพณี และสะท้อนผลกระทบของการแพร่ระบาดของโควิด-19 โดยหัวข้อวิจัยอีเวนต์ด้านธุรกิจและ MICE ยังมีจำนวนจำกัด แนวโน้มดังกล่าวเปลี่ยนแปลงในปี พ.ศ.2566 โดยมีการศึกษาหัวข้อวิจัยด้านธุรกิจและอุตสาหกรรมไมซ์ เพิ่มขึ้น ควบคู่กับความหลากหลายของประเภทงานอีเวนต์ ซึ่งมีแนวโน้มต่อเนื่องในปี พ.ศ.2567 ที่มีความสนใจในงานอีเวนต์กีฬา งานอีเวนต์ชุมชน และงานอีเวนต์ที่ใช้เทคโนโลยีมากขึ้น และในปี พ.ศ.2568 หัวข้องานวิจัยพัฒนาไปสู่งานอีเวนต์เชิงนวัตกรรม และเน้นประสบการณ์ โดยให้ความสำคัญกับการบูรณาการเทคโนโลยี ความยั่งยืน และประสบการณ์ของผู้เข้าร่วมงาน นอกจากนี้ผลการศึกษายังพบว่าการให้ความสำคัญต่อความยั่งยืนมีเพิ่มขึ้น รวมถึงประสบการณ์ของผู้เข้าร่วมงาน และการมีส่วนร่วมของชุมชน ในขณะที่ประเด็นใหม่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัล ปัญญาประดิษฐ์ และการจัดการอีเวนต์ที่ใช้เทคโนโลยีเริ่มได้รับความสนใจมากขึ้น แม้ว่ายังคงมีการศึกษาในประเด็นดังกล่าวอย่างจำกัด ข้อมูลการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญยืนยันถึงการเปลี่ยนแปลงหัวข้อการวิจัยด้านการจัดงานอีเวนต์ไปสู่กลยุทธ์การจัดงานที่เน้นความเป็นเฉพาะบุคคล ขับเคลื่อนด้วยข้อมูล และมุ่งเน้นความยั่งยืนภายในอุตสาหกรรมไมซ์และอีเวนต์
การศึกษานี้มีส่วนเติมเต็มองค์ความรู้โดยนำเสนอภาพรวมแนวโน้มหัวข้อการวิจัยด้านการจัดการงานอีเวนต์ในประเทศไทยอย่างเป็นระบบและครอบคลุม อีกทั้งยังให้ข้อเสนอแนะเชิงปฏิบัติสำหรับนักวิจัย และผู้กำหนดนโยบายในการปรับตัวต่อภูมิทัศน์ของอีเวนต์ที่กำลังเปลี่ยนแปลงและขับเคลื่อนด้วยเทคโนโลยีมากขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
Çetinkaya, M. (2025). A Methodological Approach to Content Analysis of Qualitative Data in Science Education: An Applied Example. Pedagogical Perspective, 4(1), 197-209.
Getz, D. (2012). Event Studies: Discourses and Future Directions. Event Management, 16(2), 171-187.
Getz, D., & Page, S.J. (2016). Progress and Prospects for Event Tourism Research. Tourism Management, 52, 593-631.
Hernández-Andrés, V., de Frutos Madrazo, P., Frechoso Remiro, J. C., & Martín-Cervantes, A. (2025). Global Trends in Business Tourism Research.
Lee, S., & Park, K. (2025). Publication Trends in Leading Event Management Journals: A comparative Analysis from 2019 to 2023. Event Management, 29(8), 1129-1145.
Legendre, T. S., Ding, A., & Back, K. J. (2024). A Bibliometric Analysis of the Hospitality and Tourism Environmental, Social, and Governance (ESG) literature. Journal of Hospitality and Tourism Management, 58, 309-321.
Meydan, C. H., & Akkaş, H. (2024). The Role of Triangulation in Qualitative Research: Converging Perspectives. In Principles of Conducting Qualitative Research in Multicultural Settings
(pp. 101-132). IGI Global Scientific Publishing.
Nicmanis, M. (2024). Reflexive Content Analysis: An Approach to Qualitative Data Analysis, Reduction, and Description. International Journal of Qualitative Methods, 23, 16094069241236603.
Park, K., & Park, S. (2016). Topic Trend of Event Management Research. Event Management, 20(1), 109-115.
Romanova, A. (2024). Digitalization in the Event Industry: A Bibliometic Analysis. 15th Annual Conference of the EuroMed Academy of Business. (765-779). Palermo.
Sharma, G. D., Taheri, B., Cichon, D., Parihar, J. S., & Kharbanda, A. (2024). Using Innovation and Entrepreneurship for Creating Edge in Service firms: A review Research of Tourism and Hospitality Industry. Journal of Innovation & Knowledge, 9(4), 100572.
Sharma, S. K., Mudgal, S. K., Gaur, R., Chaturvedi, J., Rulaniya, S., & Sharma, P. (2024). Navigating Sample Size Estimation for Qualitative Research. Journal of Medical Evidence, 5(2), 133-139.
Sigala, M. (2020). Tourism and COVID-19: Impacts and Implications for Advancing and Resetting Industry and Research. Journal of business research, 117, 312-321.
Singh, R., PS, S., & Bashir, A. (2023). The journal of Convention and Event Tourism: A Retrospective Analysis Using Bibliometrics. In Journal of Convention & Event Tourism (Vol. 24, No. 1, pp. 87-108). Routledge.
UNWTO. (2022). Tourism Recovery and Transformation. Retrieved From https://www.unwto.org/
