ปัจจัยด้านภาวะผู้นำของผู้บริหารและบรรยากาศองค์กรที่มีอิทธิพลต่อผลการปฏิบัติงานของพนักงานที่ปฏิบัติงานในภาคธุรกิจโรงแรมเขตจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงปริมาณตามลำดับ (1) เพื่อศึกษาระดับของภาวะผู้นำขององค์กรและผลการรักษาของพนักงานกลุ่มตัวอย่างคือพนักงานระดับ 3 ถึง 5 ดาวจำนวน 534 คนโดยศูนย์ตัวอย่างตัวอย่างชั้นภูมิ (Stratified Random Sampling) การจัดเก็บรวมข้อมูลสารสนเทศส่วนหน้า มาตราส่วนค่าการวัด Rating Scale ประสิทธิภาพของทั้งฉบับเท่ากับ 0.912 ตรวจสอบข้อมูลที่สำคัญโปรแกรมทางสถิติ สถิติเป็นส่วนสำคัญของข้อมูลในส่วนสหสัมพันธ์ของสันและวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณผลการวิจัยพบว่า (1) ภาวะของผู้บริหารระดับสูงและผลการวิจัยของพนักงาน การดำเนินการมากในการดำเนินการและรายด้านเมื่อพิจารณารายข้อที่สามารถตรวจสอบได้มาก (2) ภาวะของผู้บริหารและบรรยากาศมีผลการวิจัยที่มีความสำคัญ (r) อยู่ที่ 0.55 ถึง 0.68 และ (3) ภาวะผู้นำและบรรยากาศองค์กร ประวัติผลของพนักงาน ความถี่ปานกลาง (β = 0.42) สามารถคาดการณ์ได้ตามความต้องการ 52 (R² = 0.52) เป็นสถิติทางสถิติ (F = 96.87, p < 0.01) ผลการวิจัยสามารถนำมาใช้เป็นผู้บริหารระดับสูงของผู้นำในบรรยากาศองค์กรเพื่อรวบรวมข้อมูลของพนักงานในธุรกิจโรงแรม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ญาดา คำทิพย์. (2560). ปัจจัยเชิงเหตุผลที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพในการดำเนินงานทางธุรกิจของธุรกิจโรงแรมในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด.
ธัญพิชชา สามารถ. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำของผู้บริหารกับบรรยากาศองค์การของเทศบาลนครในจังหวัดชลบุรี. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 15(1), 188–201.
บัณฑิตา สิทธิพงศากุล. (2564). ภาวะผู้นำและการเปลี่ยนแปลงในองค์กรยุคใหม่. กรุงเทพฯ: ส่วนพัฒนาเครื่องมือและประมาณการเศรษฐกิจ ฝ่ายวิเคราะห์สถานการณ์และเตือนภัยทางเศรษฐกิจ.
แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2566–2570). (ม.ป.ป.). สืบค้นจาก https://anyflip.com/zzfck/rptc/
พุทธชาด ลุนคำ. (2567). แนวโน้มธุรกิจ/อุตสาหกรรม ปี 2562–64: ธุรกิจโรงแรม. สืบค้นจาก https://www.krungsri.com/th/research/industry/industry-outlook/Services/Hotels/IO/Industry-OutlookHotels
รัฐวิชญ์ อัครพิมพ์วรา. (2562). ภาวะผู้นำที่เป็นแบบอย่างของผู้บริหารและการรับรู้บรรยากาศขององค์กรที่มีผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของกรมการสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศทหารเรือ (การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการทั่วไป). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
สมาคมธุรกิจการท่องเที่ยวจังหวัดประจวบคีรีขันธ์. (2567). รายงานแผนพัฒนาการท่องเที่ยวฝั่งทะเลตะวันตก (Royal Coast) ปี 2567. ประจวบคีรีขันธ์: สมาคมธุรกิจการท่องเที่ยวจังหวัดประจวบคีรีขันธ์.
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2566). แนวโน้มธุรกิจที่พักราคาประหยัดในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม.
อานนท์ วงษ์เชียง, และสุรีย์ เข็มทอง. (2566). แนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพของธุรกิจโรงแรมขนาดกลางและขนาดย่อมในเขตหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารการจัดการสมัยใหม่, 10(1), 107–118.
Armstrong, M. (2006). A handbook of human resource management practice (10th ed.). London, England: Kogan Page.
Bass, B. M. (1990). Bass & Stogdill’s handbook of leadership: Theory, research, and managerial applications (3rd ed.). New York, NY: Free Press.
Bass, B. M., & Avolio, B. J. (1994). Improving organizational effectiveness through transformational leadership. Thousand Oaks, CA: Sage.
Anuyahong, B., Lertchavalitsakul, T., & Thanasak, J. (2023). Leadership influence in Thai hotel business. Journal of Business Leadership, 11(1), 55–69.
Chiang, C.-F., & Jang, S. C. S. (2008). An expectancy theory model for hotel employee motivation. International Journal of Hospitality Management, 27(2), 313–322.
Chuang, Y.-H., & Lin, C.-F. (2011). Relationship between organizational culture, leadership behavior and job satisfaction. BMC Health Services Research, 11, 98.
Litwin, G. H., & Stringer, R. A. (1968). Motivation and organizational climate. Boston, MA: Harvard University.
Mathis, R. L., & Jackson, J. H. (2003). Human resource management (10th ed.). Mason, OH: Thomson South-Western.
Rahmadani, A. P., & Winarno, A. (2023). Exploring the mediating role of organizational commitment between organizational culture and employee performance: Evidence from public sector organization. International Journal of Economics, Business and Management Research, 7(4), 119–133.
Robbins, S. P., & Judge, T. A. (2019). Organizational behavior (18th ed.). Boston, MA: Pearson.
Stringer, C. (2002). Modern human origins: Progress and prospects. Philosophical Transactions of the Royal Society of London. Series B: Biological Sciences, 357(1420), 563–579.
Triaji, E. (2023). Employee behavior and organizational performance in hospitality industry. Journal of Human Capital Development, 14(2), 122–138.
Winarno, A. (2023). Integrating leadership in job demand resources (JD-R) for sustainable performance in military institutions. Sustainability, 15(5), 4004.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). New York, NY: Harper & Row.
Yukl, G. (2013). Leadership in organizations (8th ed.). Boston, MA: Pearson.
Yukl, G., & Chavez, C. (2002). Influence tactics and leader effectiveness. Leadership, 1(1), 139–165.
