A Comparative Explanation on the Pure Mind in Theravada Buddhist Tipitaka, Commentaries and Scholars

  • พระมหารังสรรค์ ชัยสมภาร คณะพุทธศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
Keywords: the Pure Mind, Theravãda Buddhism

Abstract

The word Citta or Mind, means the state that is thoughtful, i.e., that is the recognition of the objects. By its nature, it is the brightness called "the pure Mind. According to concept of Theravada Buddhism, the pure Mind denotes the mind that has flawed or radiated like the pure clear water or like a light that illuminates. But the as such Mind’s naturally pure state is not at total pure without any defilement which is the impure or sedimentation in the internal nature. If it is really pure, that mind would not be gloomy or trembling because of being motivated by the power of defilements.

Truly, this is a normal mind, being in the stand still not swinging. It is still looking clear, while having suspensions. But when it is disturbed and stimulated shacking to the state of motion by the coming defilements, it is impurified. Having kept with this nature, the pure mind is the same as the life-continuum consciousness. Even though by its nature, it is look pure, but when the defilement arose, it changes to be impure. It is like the parents, preceptor and teacher, those are well trained manner and behavior, but they were returned to discredit because of the bad deeds of their children, their disciples as their colleagues. When the mind is impure, it has to train with the 4 Foundations of Mindfulness. Having trained so, it will be a charity and develop into a higher Maggacitta (Path Consciousness and Phalacitta). That Citta eliminates all kinds of defilements. It is clean and pure which is the Citta of the Noble One.

Downloads

Download data is not yet available.

References

พระเทพโสภณ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2548). ตามรอยธรรมครบ 50 ปี. กรุงเทพฯ: โรงพิมพมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2553). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ สหธรรมิก.

พุทธทาสภิกขุ. (2550). จิตนี้ประภัสสร. กรุงเทพฯ: สุขภาพใจ.

พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช). (2550). พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด ศัพท์วิเคราะห์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์เลี่ยงเชียง.

สมภาร พรมทา. (2546). พุทธศาสนานิกายเซนการศึกษาเชิงวิเคราะห์ (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Published
2020-06-30
How to Cite
ชัยสมภารพ. (2020). A Comparative Explanation on the Pure Mind in Theravada Buddhist Tipitaka, Commentaries and Scholars. Academic Journal of MBU; Lanna Campus, 9(1), 95-101. Retrieved from https://so01.tci-thaijo.org/index.php/mbulncjournal/article/view/240061
Section
Academic Article