An Analytical study of the technique for mental conflict solution according to Theravada Buddhist Philosophy
Keywords:
Theravada Buddhist Philosophy, Mental Conflict, The Conflict SolutionAbstract
Conflict means a disagreement or a fighting between 2 parties and none could avoid conflicts because it occurs naturally to everyone on daily basis. According to Buddhism, conflict is a form of suffering as well as to cause suffering. The key element of conflict is ‘thought’ which dictates human’s action and verbal expression, especially the false view or belief or ‘ditthi’ in Pali. The Buddha simply taught people about the solution like the threefold training that will lead them to gain the right view or wisdom. The systematic attention or ‘yonisomanasikara’ is the method leading to wisdom, once the right view is happened, then the false view causing conflict will be vanished eventually.
References
บุณย์ นิลเกษ. (2542). พระไตรปิฎกสำหรับประชาชน เล่มที่เก้า พระสุตตันตปิฎก เล่มที่หนึ่ง สีลขันธวรรค ทิฆนิกาย. เชียงใหม่: บี.เอส.การพิมพ์.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2542). กรณีธรรมกาย บทเรียนเพื่อศึกษาพระพุทธศาสนา และสร้างสรรค์สังคมไทย. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2546). สลายความขัดแย้ง นิติศาสตร์-รัฐศาสตร์-เศรษฐศาสตร์ แนวพุทธ. กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2557). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย (พิมพ์ครั้งที่ 40). กรุงเทพฯ: ผลิธัมม์.
พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส (นิธิบุณยากร). (2547). รูปแบบการจัดการความขัดแย้งโดยพุทธสันติวิธี: ศึกษาวิเคราะห์ กรณีลุ่มน้ำแม่ตาช้าง จังหวัดเชียงใหม่. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาพระพุทธศาสนา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.
พันธ์ทิพย์ ทิพย์ประพันธ์. (2550). วิเคราะห์ดุษณียภาพของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับอัพยากตปัญหา. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาปรัชญา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ฟื้น ดอกบัว. (2545). ปวงปรัชญาอินเดีย. กรุงเทพฯ: ศยาม.
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2557). เอกสารการสอนชุดวิชา ความขัดแย้งและความร่วมมือระหว่างประเทศ หน่วยที่ 1-5. นนทบุรี: แสงจันทร์การพิมพ์.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: นานมีบุคส์พับลิเคชันส์.
สุนทร ณ รังษี. (2545). ปรัชญาอินเดีย ประวัติและลัทธิ. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุชาติ หงษา. (2550). ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา. กรุงเทพฯ: ศยาม.
สยาม ใจมาคำ. (2551). การวิเคราะห์สัมมาทิฏฐิในพุทธศาสนาเถรวาท. การค้นคว้าแบบอิสระ, สาขาวิชาพุทธศาสนศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
อนุรุท กิ่งเนตร. (2556). การไกล่เกลี่ยระงับข้อพิพาทตามแนวทางพุทธศาสนา. ผลงานส่วนบุคคลเป็นส่วนหนึ่งของการอบรม, หลักสูตรผู้พิพากษาผู้บริหารในศาลชั้นต้น รุ่นที่ 11, สถาบันพัฒนาข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม, สำนักงานศาลยุติธรรม.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านหากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ล่ะท่านจะรับผิดชอบบทความองตนเองแต่เพียงผู้เดียว