Buddhist Approach to Farming of Baan Na-Kwang, Donfai Sub-district, Meatha District, Lampang Province
Keywords:
Buddhist agriculture, Farm approaching, Community formerAbstract
The objectives of this research were: 1) to study the concept of Buddhist farming; 2) To study the problems of agriculture for farmers; 3) To propose a Buddhist farming for the farmers at Baan Na-Kwang community, Don Fai sub-district, Mae Ta district, Lampang province. This research is qualitative research and the tools are based on documentary study, in-depth interview and focus group discussion. The key informants are thirty-nine people. It is an analysis of the Buddhist farming that are suitable for farmers.
The results of this research found that: Buddhist farming in the community is related to the way of life between humans and the environment by agriculture as follows: 1) Adhering to the ancient way; 2) Learning of agriculture from the promotion of government agencies; 3) Community agriculture, it is a sowing seed, to prepare a planting up, making fertilizer, planting, maintenance, harvest and starting to cultivating again. While the problems of farmers are: 1) farmers lack of knowledge; 2) the burden of investment; 3) the product price is fall; 4) water shortage. 5) Chemical residues; 6) Environmental and ecological damaging. Guidelines for suitable Buddhist agriculture include: 1) to promote the knowledge; 2) ecological conservation and restoration; 3) agricultural mechanically dependent on nature; 4) self-help production; 5) community policy; 6) establishing Buddhist agricultural network.
References
ดำเนิน ปัญญาผ่องใส และคณะ. (2558). กระบวนการเสริมสร้างความอยู่ดีมีสุขของชุมชนตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ในจังหวัดเชียงราย (รายงานผลการวิจัย). พระนครศรีอยุธยา: สถาบันวิจัยพุทธศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
บุญธรรม จิตต์อนันต์. (2540). ส่งเสริมการเกษตร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
พิสัณฑ์ โบว์สุวรรณ, ภคมน โภคะธีรกุล, วรสิทธิ์ เจริญพุฒ, และ เชาวฤทธิ์ เชาว์แสงรัตน์. (2565). ปัญหาหนี้สินของเกษตรกรไทย. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 6(1), 265-277.
พีรชัย กุลชัย และ ปัญญา หมั่นเก็บ. (2548). การพัฒนากระบวนการเรียนรู้เกษตรกรรมยั่งยืนของเกษตรรายย่อยภูมินิเวศน์ฉะเชิงเทรา. นนทบุรี: มูลนิธิเกษตรกรรมยั่งยืน.
ไพบูลย์ เฮงสุวรรณ และคณะ. (2547). รูปแบบและเทคนิคเกษตรยั่งยืน : องค์ความรู้และประสบการณ์ของเกษตรกรในพื้นที่โครงการนำร่องเพื่อพัฒนาเกษตรกรรมยั่งยืนของเกษตรกรรายย่อย. นนทบุรี: คณะกรรมการจัดงานมหกรรมเกษตรกรรมยั่งยืน.
วราภรณ์ ปัญญาวดี. (2551). การขับเคลื่อนสู่วิถีเกษตรปลอดภัยจากสารพิษ : กรณีการปลูกพืชผัก. วารสารเศรษฐศาสตร์ธรรมศาสตร์, 26(1), 107-127.
วิฑูรย์ ปัญญากุล. (2550). ชุมชนท้องถิ่นพัฒนากับการเกษตรแบบยั่งยืน. ใน บทความเนื่องในโอกาสครบ 20 ปีมูลนิธิชุมชนท้องถิ่นพัฒนา. กรุงเทพฯ: ศรีเมืองการพิมพ์.
ศรีนวล มลฟู. (2563, 23 พฤศจิกายน). สัมภาษณ์โดย กันยา ยอดแบน [การบันทึกเสียง]. สมาชิกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเอียก องค์การบริหารส่วนตำบลดอนไฟ ตำบลดอนไฟ อำเภอแม่ทะ, ลำปาง.
ศุภดล แก้วถังเมือง, อิทธิวัตร ศรีสมบัติ, และ วิลาศ โพธิสาร. (2560). ศึกษาวิถีชีวิตชุมชนชาวไร่อ้อย บ้านหนองดินดำ อำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 2(2), 108-118.
สมพล ไชยชนะ. (2563, 27 พฤศจิกายน). สัมภาษณ์โดย กันยา ยอดแบน [การบันทึกเสียง]. ผู้ใหญ่บ้านดอนไฟ บ้านดอนไฟ ตำบลดอนไฟ อำเภอแม่ทะ, ลำปาง.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2551). ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ 21 เซ็นจูรี่.
อุทิศ ทาหอม, สำราญ ธุระตา, และ คเนศ วงษา. (2562). การพัฒนาศักยภาพเกษตรกรแบบมีส่วนร่วม โดยการประยุกต์ใช้หลักเกษตรกรรมยั่งยืน เพื่อลดต้นทุนการผลิตของเกษตรกร ชุมชนบ้านคูขาด ตำบลสตึก อำเภอสตึก จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารพัฒนาสังคม, 21(2), 1-27.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2022 Academic Journal of MBU; Lanna Campus

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านหากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ล่ะท่านจะรับผิดชอบบทความองตนเองแต่เพียงผู้เดียว