Self-Preparation before Death According to Buddhism
Keywords:
Death, Preparation, Buddhist principlesAbstract
This article of self-Preparation before death according to Buddhism likely goes to the similar way of: 1) naturally solid state 2) destination of Born-Lives 3) regularity of disappearances 4) unsustainability of nothing. Therefore, state of lives-being reaches to its last breathing, yet there’s still going forward the difference; likely such the ongoing frightening comes when common people determine their death, on the contrary, meditators receive the codes of conduct when they think of. Without negligence, so they should be trying themselves all the time for always practice to get released then. Due to lives-being based the wisdom, it should not leave them behind the uncertainty of goals. In reality, humans would realize that they should be able to give themselves in their fulfilled ways of inevitably venerable goodness without the time. Thus, growing the breathing current brings up the lots of proceedings of lives on earth at the time; in which of the doctrines were all given from the Buddha on the last sermon.
References
กัมมันต์ พันธุมจินดา. (2539). สองและความตาย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์คบไฟ.
เต็มศักดิ์ พึ่งรัศมี. (2553). การดูแลผู้ป่วยในระยะสุดท้าย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์อักษรสัมพันธ์ (1987).
ปราณี อ่อนศรี. (2557). บทบาทพยาบาลกับการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายตามความเชื่อทางศาสนา. วารสารพยาบาลทหารบก, 15(2), 39-43.
ผจงศิริ อุดมสินกุล. (2562). พุทธบูรณาการการกำหนดรู้เวทนาเพื่อบรรเทาความเจ็บปวดของผู้ป่วยโรคมะเร็ง. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 15(3), 154-166.
พระครูผาสุกวิหารธรรม (ธานุมาตย์) และ ประยูร แสงใส. (2561). ความตาย : สัจธรรมคุณค่าและสารประโยชน์มุมมองทางพระพุทธศาสนา. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 18(3), 281-293.
พระไตรปิฎกฉบับออนไลน์. (2560). สืบค้น 24 เมษายน 2564, จาก https://84000.org/tipitaka/attha/v.php?B=25&A=587&Z=617
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. (2511). มหามกุฏราชานุสสรณีย์. กรุงเทพฯ: มหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระพจนันท์ กุมพล และ กรรณิกา คำดี. (2562). แนวคิดเรื่องความตายของศรี อรพินโท ที่มีอิทธิพลต่อปรากฏการณ์ในระดับปัจเจกบุคคลและสังคม. วารสารมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์, 36(3), 257-277.
พระไพศาล วิสาโล. (2547,15 พฤษภาคม). เตรียมตัวตายอย่างมีสติ. สืบค้น 24 เมษายน 2564, จาก https://www.sarakadee.com/2004/05/15/พระไพศาล-วิสาโล/
พระมหาสมศักดิ์ อติเมโธ (สงวนดี). (2552). การศึกษาวิเคราะห์แนวคิดเรื่องวิธีชนะความตายของพุทธทาสภิกขุ. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย).
พระสัทธรรมโชติ ธัมมาจริยะ. (2524). มหาอภิธัมมัตถสังคหฏีกา ปริเฉกที่ 5 เล่ม 2 กัมมจตุกะมรณุปัตติจตุกกะ. กรุงเทพ: มูลนิธิสัทธัมมโชติกะ.
พระสิริปัญญาคุณ, พระครูโฆสิตวัฒนานุกูล, พระครูโกศลอรรถกิจ, และ สวัสดิ์ อโณทัย. (2562). ศึกษาเชิงวิเคราะห์แนวทางปฏิบัติต่อความตายในคัมภีร์พระพุทธศาสนาเถรวาท. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(4), 1813-1826.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส. (2557). พุทธภาษิต เล่ม 1 (พิมพ์ครั้งที่ 36). นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
สรัสวดี คงปั้น และ มนต์ ขอเจริญ. (2561). มายาคติความตายที่สื่อสารผ่านพิธีกรรมงานศพของกลุ่มชาติพันธุ์ที่นับถือศาสนาพุทธ : กรณีศึกษากลุ่มชาติพันธุ์ภไท และกลุ่มชาติพันธุ์ไทลื้อ. วารสารนิเทศศาสตร์ธุรกิจบัณฑิตย์, 12(1), 79-119.
สำนักงานส่งเสริมและพิทักษ์ผู้สูงอายุ (สทส). (2556). ชุดความรู้ เพื่อเตรียมความพร้อมเข้าสู่วัยสูงอายุที่มีคุณภาพ การเตรียมพร้อมรับความตาย. กรุงเทพฯ: สำนักงานส่งเสริมสวัสดิภาพและพิทักษ์เด็ก เยาวชน ผู้ด้อยโอกาส และผู้สูงอายุ (สท.).
สุมาลัย กาลวิบูลย์. (2553). ชีวิตหลังความตายในพระพุทธศาสนาและการตรวจสอบในเชิงวิทยาศาสตร. วารสารมนุษย์ศาสตร์และสังคมวิทยา, 2(1), 131-152.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2022 Academic Journal of MBU; Lanna Campus

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านหากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ล่ะท่านจะรับผิดชอบบทความองตนเองแต่เพียงผู้เดียว