The Images of Chinese and Westerners in Literary Works of King Rama VI
Main Article Content
Abstract
The objective of this study was to investigate images of Chinese and Westerners in the literature of King Rama VI and to examine the relation between Chinese and Westerner characters and the social context considering ten literature consisted of Chinese and Westerners. The finding revealed the different images between Chinese and Western characters in the literature of King Rama VI: the appeared Chinese’s images were selfish, crafty, alien, ludicrous, undignified and uncivilized; the appeared Westerner’s images were friendly, civilized, hostile and military authoritative. The Chinese and Western characters in the literature reflected the social context associating with the foreigner in the reign of King Rama VI. King Rama VI used the literature to communicate the images of Chinese and Westerners when Chinese influenced on the social context in terms of economy, society and politics and during the World War I period: Thailand encountered in which the influences of Chinese and Westerners were a threat to national security. Consequently, Chinese characters were determined the inferior status than Thais and created bothersome trivial issues for other characters. However, the westerners were constructed to emphasize the alteration of allied Chinese in Thai people’s perspective encouraging his policy to partake in World War I. Nevertheless, even though the images of Westerners advocated participating with the Allies, people in the country should be aware of the image of having military authority.
Downloads
Article Details
The articles published are copyrighted by the Graduate School, Chiang Mai Rajabhat University.
The opinions expressed in each article of this academic journal are solely those of the individual authors and do not reflect the views of Chiang Mai Rajabhat University or its faculty members. The responsibility for the content of each article rests entirely with the respective authors. In the event of any errors, the authors alone are responsible for their own articles.
References
กรรภิรมย์ สุวรรณานนท์. (2524). พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวกับการสร้างชาติไทย. (วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาประวิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
กุหลาบ มัลลิกะมาศ. (2542). ความรู้ทั่วไปทางวรรณคดีไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 13). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ชาญวิทย์ เกษตรศิริ, บรรณาธิการ. (2529). สังคมจีนในประเทศไทย: ประวัติศาสตร์เชิงวิเคราะห์. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
ตรีศิลป์ บุญขจร. (2521). พัฒนาการนวนิยายไทย พ.ศ. 2475 – 2500: การศึกษาระหว่างนวนิยายกับสังคม. (วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต, แผนกวิชาภาษาไทย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
ทวี ธีระวงศ์เสรี. (2516). สถานภาพทางกฎหมายของชาวจีนในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
เทพ บุญตานนท์. (2559). การเมืองการทหารไทย สมัยรัชกาลที่ 6. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: มติชน.
เทพ บุญตานนท์. (2560). “พวกยิวแห่งบูรพาทิศ: ประวัติศาสตร์ว่าด้วยความสัมพันธ์ระหว่างพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวกับชาวจีนโพ้นทะเล”. วารสารมนุษยศาสตร์, 24(1), 55 – 79.
นงเยาว์ จิตตะปุตตะ. (2520). บทบาทของสิ่งพิมพ์ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวต่อการเมืองการปกครอง พ.ศ. 2453-2460. (วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร).
ปวริส มินา. (2556). การสร้างสรรค์บทละครพูดชวนหัวของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวจากบทละครสุขนาฏกรรมภาษาฝรั่งเศส. (วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาภาษาไทย มหาวิทยาลัยศิลปากร).
ปิ่น มาลากุล. (2516). พระมหากรุณาธิคุณอันล้นเกล้า. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว. (2515). บทละครพูดเรื่อง น้อยอินทเสน, ความดีมีไชย, เจ้าข้า, สารวัด! เห็นแก่ลูก, ตั้งจิตคิดคลั่ง. กรุงเทพฯ: องค์การค้าของคุรุสภา.
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว. (2519). บทละครพูดเรื่อง ร.ต.ล. “นนทรี” และมหาตมะ. กรุงเทพฯ: องค์การค้าของคุรุสภา.
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว. (2528). ยิวแห่งบูรพาทิศ และเมืองไทยจงตื่นเถิด. กรุงเทพฯ: มูลนิธิพระบรมราชานุสรณ์ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว.
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว. (2555). คดีรหัส. กรุงเทพฯ: สยามปริทัศน์.
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว. (2560). 100 ปีสงครามโลกครั้งที่ 1: พระราชนิพนธ์อันเนื่องด้วยงานพระราชสงคราม ณ ทวีปยุโรป เล่ม 4. กรุงเทพฯ: มูลนิธิพระบรมราชานุสรณ์ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวในพระบรมราชูปถัมภ์.
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว. (2560). หัวใจนักรบ. กรุงเทพฯ :โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พลกูล อังกินันทน์. (2515). บทบาทชาวจีนในประเทศไทยในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. กรุงเทพฯ: วิทยาลัยวิชาการศึกษาประสานมิตร.
พวงร้อย กล่อมเอี้ยง. (2516). พระบรมราโชบายเกี่ยวกับปัญหาชาวจีนในพระราชอาณาเขตรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิชาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
โรจน์ จินตมาศ. (2531). แนวความคิดของผู้นำไทยเรื่อง "ชาติ" กับการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่ 1 ของไทย. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
ศรีอยุธยา. (2504). ผิดวินัย. กรุงเทพฯ: องค์การค้าของคุรุสภา.
ศรีอยุธยา. (2511). ละครพูดเรื่อง นินทาสโมสร, หมอจำเป็น. กรุงเทพฯ: องค์การค้าของคุรุสภา.
ศรีอยุธยา. (2512). ละครพูดเรื่อง ท่านรอง, คดีสำคัญ. กรุงเทพฯ: องค์การค้าของคุรุสภา.
ศรีอยุธยา. (2520). หนามยอกเอาหนามบ่ง สำนวนแรก และวิวาหพระสมุทร. กรุงเทพฯ: มูลนิธิมหามกุฎราชวิทยาลัย.
สุจิรา ศิริไปล์. (2528). พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวกับสงครามโลกครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัด โรงพิมพ์ชวนพิมพ์.
สถาบันการต่างประเทศเทวะวงศ์วโรปการ กระทรวงการต่างประเทศ. (2561). ประวัติศาสตร์การทูตไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันการต่างประเทศเทวะวงศ์วโรปการ กระทรวงการต่างประเทศ.
อัญชลาภรณ์ โกมลเสวิน. (2518). ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของไทย ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (พ.ศ 2453-2468). (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต, แผนกความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
อัญชลี ภู่ผกา. (2553). พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว: วรรณคดีกับการสร้างชาติ. (วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาภาษาไทยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).