การพัฒนาคลิปวิดีโอภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับเจ้าหน้าที่ฝ่ายต้อนรับในโรงพยาบาล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาคลิปวิดีโอภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับเจ้าหน้าที่ฝ่ายต้อนรับในโรงพยาบาล และศึกษาความพึงพอใจในการใช้สื่อการเรียนรู้ดังกล่าว เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถามความพึงพอใจในการใช้สื่อการเรียนรู้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับเจ้าหน้าที่ฝ่ายต้อนรับในโรงพยาบาล กลุ่มเป้าหมายคือ เจ้าหน้าที่ฝ่ายต้อนรับของโรงพยาบาลในจังหวัดเพชรบูรณ์ จำนวน 30 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน คลิปวิดีโอภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับเจ้าหน้าที่ฝ่ายต้อนรับในโรงพยาบาลที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วยเนื้อหา 9 บท ได้แก่ การทักทาย การสอบถามอาการ การซักประวัติผู้ป่วย การแนะนำการบริการ การตรวจร่างกาย การแจ้งแผนการรักษา การอธิบายพยาธิสภาพโรค การอธิบายการปฏิบัติตนให้เหมาะสมกับโรค และการอธิบายทิศทางแผนกต่าง ๆ ในโรงพยาบาล ผลการวิจัยพบว่า ความพึงพอใจในการใช้คลิปวิดีโอภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับเจ้าหน้าที่ฝ่ายต้อนรับในโรงพยาบาลภาพรวมอยู่ในระดับมาก เนื่องจากเนื้อหาเข้าใจง่าย มีความทันสมัย และเนื้อหากับสถานการณ์จำลองมีความสอดคล้องกัน ส่วนด้านตัวอักษรมีขนาดเหมาะสม อ่านง่าย สีสันสบายตา สถานการณ์จำลองมีความน่าสนใจ ชัดเจน และมีความสอดคล้องกับเนื้อหา ส่วนด้านการนำสื่อไปใช้ ภาพรวมอยู่ในระดับมาก เนื่องจากความสะดวกในการใช้สื่อการเรียนรู้ตามอัธยาศัย และเนื้อหาในสื่อการเรียนรู้สามารถนำไปใช้งานได้จริง
ผลการวิจัยบ่งชี้ว่า คลิปวิดีโอสามารถเสริมสร้างทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษของเจ้าหน้าที่ฝ่ายต้อนรับในโรงพยาบาลได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านการพัฒนาความสามารถในการโต้ตอบกับผู้ป่วยและให้บริการในโรงพยาบาล นอกจากนี้ การบูรณาการสื่อการเรียนรู้เหล่านี้เข้ากับโปรแกรมการฝึกอบรมสามารถเพิ่มประสิทธิภาพได้มากยิ่งขึ้น อีกทั้งยังสามารถขยายการใช้สื่อเหล่านี้ไปยังโรงพยาบาลและบริการด้านสุขภาพอื่น ๆ โดยสามารถปรับให้เหมาะสมกับความต้องการด้านสุขภาพของแต่ละชุมชนได้
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่ และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
Carter, D. (1983). Some propositions about ESP. The ESP Journal, 2, 131-137.
Danan, M. (2023). Subtitles and Second Language Acquisition: Enhancing Professional Communication Skills. Journal of Applied Linguistics, 45(3), 123–139.
Department of Health Service Support, Ministry of Public Health. (2019). Report on research and survey data on health services and services to promote health in Thailand. Assembling the creation of a data center to support the Medical Hub policy. Bangkok: Pimtanjai.
Dudley-Evans, T. & St John, M. J. (1998). Developments in English for Specific Purposes: A multidisciplinary approach. Cambridge University Press.
Ellis, R. (2020). Task-based language teaching: Theory and practice. Cambridge University Press.
Hortrakul, P., Yangan K., Surapom, K., & Vichitvejpaisal, P. (2024). A path to improving English proficiency for registered nurses. The Journal of Chulabhorn Royal Academy, 6(3), 163 - 168.
Hutchinson, T. & Waters, A. (1987). English for Specific Purposes: A learning-centred approach. Cambridge University Press.
Hutchinson, T. & Water, A., (1999). English for specific purposes: A learning centred approach. New York: Cambridge University Press.
Kaosam, P. & Saeyang, P. S. (2023). The study of using online media to improve English Language skills of students at Chiang Rai Buddhist College. Journal of Educational Management and Research Innovation, 5(2), 439- 444.
Mayer, R. E. (2021). Multimedia learning. (3rd ed.). Cambridge University Press.
Nielsen, J. (2022). Usability engineering in digital education: Accessibility and design. Tech Trends, 66(4), 210–225.
Paivio, A. (2020). Dual-coding theory revisited: Implications for digital learning. Educational Psychology Review, 32(2), 89–104.
Pongpanich, P. (2017). English for the medical profession. Bangkok: P.Press.
Prayongkul, R. (2020). Development of English Language learning material for communication for hospital’s receptionists. Journal of Social Science for Local Mahasarakham University, 4(4), 63 – 71.
Richards, J. C. (2001). Curriculum development in language teaching. Cambridge: Cambridge University Press.
Richards, J. C. (2022). Approaches and methods in language teaching. (4th ed.). Cambridge University Press.
Sirduandao, K. (2022). English teaching material developing for homestay entrepreneurs. Journal of Educational Technology and Communication Mahasarakham University, 5(14), 153 - 163.
Soonthorn, S., Turner, K., Borman, S., Wichaikull, S., Khamwong, W., & Ritruechai, S. (2019). Knowledge, attitude and essential skills in English of healthcare personnel in 13 health service regions under the Supervision of the Ministry of Public Health Thailand. Journal of the Police Nurses, 11(2), 453-463.
Srisa-ard, B. (2010). Basic research (8th ed.). Bangkak: Suviriya Book.
Tomlinson, B. (2011). Materials development in language teaching. Cambridge University Press.
Vanderplank, R. (2021). Captioned media in language learning: New directions. Language Learning & Technology, 25(1), 45–60.
