เทววิทยาแห่งการคืนดีของเปาโลกับคริสตจักรในสังคมไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ในช่วงทศวรรษนี้สังคมไทยมีความขัดแย้งกันอย่างรุนแรงในหลายด้าน คริสตจักรไทยจะมีบทบาทและแนวทางสร้างการคืนดีสลายความขัดแย้งในสังคมไทยได้ โดยใช้เทววิทยาแห่งการคืนดีของเปาโลเป็นบรรทัดฐานในการสร้างการคืนดี เทววิทยาแห่งการคืนดีของเปาโลนั้นได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมและศาสนาทั้งของกรีกและยิว รวมถึงการทำพันธกิจของพระเยซูคริสต์ในพระกิตติคุณสัมพันธ์ด้วย เทววิทยาแห่งการคืนดีของเปาโล สามารถสรุปได้ดังนี้ คือ 1. พระเจ้าเป็นผู้ริเริ่มกระทำการคืนดีกับมนุษย์ผู้ที่ทำบาปต่อพระองค์ โดยประทานพระเยซูคริสต์มาสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขนเพื่อชดใช้บาปของมนุษย์และนำมนุษย์กลับคืนดีกับพระองค์ (รม. 5:10) การคืนดีด้วยการชดใช้บาปนี้ เปาโลได้รับอิทธิพลมาจากทั้งวัฒนธรรมกรีกและยิว แต่ผู้กระทำการชดใช้นั้นเปาโลใช้วัฒนธรรมยิวที่ฝ่ายถูกเป็นผู้ริเริ่มกระทำการคืนดีกับฝ่ายผิด 2. การคืนดีเป็นการกระทำที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานความชอบธรรมของพระเจ้า 3. การคืนดีของเปาโลมีทั้งมิติแนวดิ่งคือพระเจ้าคืนดีกับมนุษย์และมิติแนวราบคือมนุษย์คืนดีกับมนุษย์ด้วย (เอเฟซัส 2:5-22) 4. การคืนดีในมิติแนวราบไม่ได้จำกัดระหว่างมนุษย์กับมนุษย์เท่านั้น แต่รวมถึงการคืนดีกับสิ่งสร้างทั้งหลายด้วย (คส. 1:19-20) 5.มนุษย์ผู้ได้รับการคืนดีและสร้างใหม่จากพระเจ้า ต้องเป็นผู้มีส่วนร่วมกับพระเจ้ากระทำพันธกิจการคืนดีและสร้างสันติภาพทั้งมิติแนวดิ่งและแนวราบ (2 คร 5:17-21) ในบทสรุปได้เสนอแนะให้คริสตจักรไทยนำเทววิทยาแห่งการคืนดีของเปาโลมาทำการคืนดีท่ามกลางสังคมไทย ดังนี้ คือ 1. คริสตจักรไทยควรเป็นต้นแบบแห่งการริเริ่มกระทำการคืนดีในสังคมไทย 2. คริสตจักรไทยผู้รับการคืนดีจากพระเจ้าแล้ว ต้องสำแดงผลแห่งการคืนดีในชีวิต คือชีวิตที่มีสันติและอยู่อย่างสงบสุขกับผู้คนในสังคมไทย 3. คริสตจักรไทยไม่เพียงมุ่งกระทำการคืนดีในมิติแนวดิ่งคือความรอดส่วนตนกับพระเจ้า หรือมุ่งให้ผู้คนในสังคมไทยคืนดีกับพระเจ้าเท่านั้นแต่ต้องกระทำการคืนดีในมิติแนวราบด้วย คือต้องเคารพในการเป็นพระฉายาของพระเจ้าของคนทุกเพศ ทุกชนชั้น เชื้อชาติ ศาสนา ฯลฯ ในสังคมไทย 4. คริสตจักรไทยควรมุ่งกระทำการคืนดีกับสิ่งสร้างเพื่อให้ธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม และผู้คนสามารถอยู่ร่วมกันด้วยความชื่นชมยินดีมีสันติสุขเหมือนอยู่ในสวนเอเดนและเพื่อเป็นการจำลองแบบของสิ่งสร้างใหม่ในระบบใหม่คือแผ่นดินของพระเจ้าที่จะมาถึงในยุคสุดท้ายด้วย 5. คริสตจักรไทยต้องร่วมกับพระเจ้ากระทำพันธกิจการคืนดีนี้ด้วยความมุ่งมั่นตั้งใจอย่างสุดความสามารถจนถึงวันที่พระองค์จะเสด็จมา
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- บทความวิชาการและบทความวิจัย ตลอดจนเนื้อหาและข้อคิดเห็นที่ปรากฏในบทความซึ่งตีพิมพ์และเผยแพร่ในวารสารวิชาการ วิทยาลัยแสงธรรม ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความเท่านั้น
- บทความที่ได้รับการตีพิมพ์และเผยแพร่ในวารสารวิชาการ วิทยาลัยแสงธรรม ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของวิทยาลัยแสงธรรม ห้ามทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนในรูปแบบใด ๆ โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวิทยาลัยแสงธรรม
- บทความที่ได้รับการตีพิมพ์และเผยแพร่ในวารสารวิชาการ วิทยาลัยแสงธรรม ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวิทยาลัยแสงธรรม ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์
เอกสารอ้างอิง
เจาะลึกระบบสุขภาพ. (2564, 22 ตุลาคม). เผยคนไทย 38 ล้านคนอยู่ในพื้นที่ฝุ่นพิษเกิน มาตรฐาน ต้นเหตุป่วยพุ่ง!. https://www.hfocus.org/content/2021/10/23451
เจ. เอส, เวล. (1961). อรรถาธิบายหลักคำสอนของคริสตศาสนา. สุริยบรรณ.
พงษ์ศักดิ์ ลิ่มทองวิรัตน์. (2566). 2 โครินธ์. สถาบันพระคริสตธรรมในประเทศไทย.
มติชนออนไลน์. (2562, 12 เมษายน). อึ้ง! ‘โป๊ป’ ก้มจูบเท้า ‘คู่ขัดแย้งซูดานใต้’ ขอร้องให้ ‘รักษาสันติภาพ’. https://www.matichon.co.th/foreign/news_1448246
วิลเลียม อี. ฮอร์เดิร์น. (2520). คริสตศาสนศาสตร์. สุริยบรรณ.
Beale, Gregory K. (1994). “The Old Testament Background of Reconciliation in 2 Corinthians 5-7 and Its Bearing on the Literary Problem of 2 Corinthians 6:14-7:1.” 217-247 in The Right Doctrines from the Wrong Text? Edited by Gregory K. Beale. Baker.
Blackman, E. C. (1981). Reconciliation. In The Interpreter’s Dictionary of the Bible.
Büchsel, Friedrich. (1987) “ἀλλáσσω, ἀντáλλαµα, àπ-, δι-, καταλλáσσω, καταλλαγή, àποκατ-, µεταλλáσσω” Pages 251-259 in vol. 1 of Theological Dictionary of the New Testament. Eerdmans.
De Gruchy, J.W. (2002). Reconciliation: Restoring justice. Fortress Press.
Driver, S. R. (1912). Expiation and Atonement. In Encyclopedia of Religion and Ethics (Vol. 5). T. & T. CLARK.
Fitzgerald, J. T. (2001). Paul and Paradigm Shifts: Reconciliation and Its Linkage Group. In T. Engberg-Pedersen (Ed.), Paul Beyond the Judaism/Hellenism Divide (pp. 241–260). Westminster John Knox Press.
Gloer, W. Hulitt. (1996). An Exegetical and Theological Study of Paul’s Understanding of New Creation and Reconciliation in 2 Cor. 5:14-21. The Edwin Mellen Press.
Hauck. (1987). miasma (Miasma). In G. Kittel & G. Friedrich (Eds.), Theological Dictionary of the New Testament (Vol.1). Eerdmans.
Knopf, R. (1914). Paul and Hellenism. The American Journal of Theology, 18(4), 497–520.
Kraus, H.-J. (1966). Worship in Israel: A Cultic History of the Old Testament. John Knox Press.
Longenecker, R. N. (2016). The Epistle to the Romans. Eerdmans.
Martin, R. P. (1980). New Testament Theology: A Proposal: The Theme of Reconciliation. The Expository Times, 91(12), 364–368.
Moltmann, J. (1993). God in Creation: A New Theology of Creation and the Spirit of God. Fortress Press.
Morris, L. (1999). The Cross in the New Testament. Eerdman.
Picirilli, R. E. (2017). Paul The Apostle: Missionary, Martyr, Theologian. Moody Publishers.
Porter, S. E. (2016). The Apostle Paul: His Life, Thought, and Letters. Wm. B. Eerdmans Publishing Co.
Porter, S. E. (2011). Reconciliation as the Heart of Paul’s Missionary Theology. In T. J. Burke & B. S. Rosner (Eds.), Paul as Missionary: Identity, Activity, Theology, and Practice (1st edition, pp.169–179). T&T Clark.
Roetzel, Calvin J. (1991). The Letters of Paul: Conversations in Context. Westminster John Knox Pr.
Shedd, William G. T. (1980). Commentary on Romans. Wipf and Stock.
Stuhlmacher, P. (1979). The Gospel of Reconciliation in Christ—Basic Features and Issues of a Biblical Theology of the New Testament. Horizons in Biblical Theology, 1(1), 161–190. https://doi.org/10.1163/187122079X00076
Yerkes, R. K., & Wach, J. (1953). Sacrifice in Greek and Roman Religions and Early Judaism (Reprint edition). Wipf and Stock.
