ความเป็นหลังนวยุคในข้อคิดคำนึงของสมณสภาเพื่อความยุติธรรมและสันติ เรื่อง “กระแสเรียกของผู้นำธุรกิจ”
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาว่าข้อคิดคำนึงของสมณสภาเพื่อความยุติธรรมและสันติเรื่อง“กระแสเรียกของผู้นำธุรกิจ” สนับสนุนความเป็นหลังนวยุคภาพ โดยดำเนินการวิจัยเชิงคุณภาพตามหลักปรัชญา คือ วิภาษวิธี การแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและการตีความพบว่า ข้อคิดคำนึงฯ น่าจะตีความตามหลักปรัชญานวยุค เพราะเชิญชวนให้ใช้การได้เปรียบพัฒนาสังคมตามกฎเกณฑ์ของพระศาสนจักรที่ว่าสรรพสิ่งมีลำดับขั้นและมนุษย์เป็นสิ่งประเสริฐสุดที่พระเจ้าทรงสร้างขึ้น ทุกสิ่งในโลกควรให้มนุษย์เป็นศูนย์กลางและเป็นผู้มีความสำคัญสูงสุด ในการส่งเสริมการสร้างความหมายและความเข้าใจจากการได้ทรัพยากรไว้เป็นกรรมสิทธิ์มากกว่าคนอื่น แต่ผู้วิจัยกลับคิดว่าตีความตามหลักปรัชญาหลังนวยุคสายกลางซึ่งจะให้ความหมายที่สอดคล้องกับแนวทางของพระศาสนจักรปัจจุบันนี้มากกว่า คือ เน้นการปรับใช้เทคโนโลยีที่มีคุณภาพ และเพื่อคุณภาพของกิจการจนถึงคุณภาพของชีวิตของผู้นำธุรกิจคาทอลิก เมื่อรับกระแสเรียกเป็นผู้นำธุรกิจย่อมหาทางออกของปัญหาที่มนุษยชาติตกหลุมพรางของการพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี โดยการเสนอให้เลือกสรรสิ่งที่ดีมาประยกุต์ใช้เพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตของมนุษย์และสังคมโลก เนื่องจากศรัทธาของคริสตชนคาทอลิกเสริมด้วยเหตุผล ข้อคิดคำนึงฯ นี้ ย่อมมีเจตนาให้ผู้นำธุรกิจคาทอลิกใช้วิจารณญาณตามหลักปรัชญาหลังนวยุคสายกลางวิเคราะห์และประเมินค่าเรื่องต่าง ๆ ของคำสอนศาสนา เพื่อให้ทุกคนมีศาสนาเป็นหลักยึดเหนี่ยวด้วยศรัทธาอย่างมีคุณภาพขั้นพื้นฐาน คือ ความเชื่อ ความวางใจ และความรัก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- บทความวิชาการและบทความวิจัย ตลอดจนเนื้อหาและข้อคิดเห็นที่ปรากฏในบทความซึ่งตีพิมพ์และเผยแพร่ในวารสารวิชาการ วิทยาลัยแสงธรรม ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความเท่านั้น
- บทความที่ได้รับการตีพิมพ์และเผยแพร่ในวารสารวิชาการ วิทยาลัยแสงธรรม ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของวิทยาลัยแสงธรรม ห้ามทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนในรูปแบบใด ๆ โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวิทยาลัยแสงธรรม
- บทความที่ได้รับการตีพิมพ์และเผยแพร่ในวารสารวิชาการ วิทยาลัยแสงธรรม ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวิทยาลัยแสงธรรม ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์
เอกสารอ้างอิง
กีรติ บุญเจือ. (2551). คู่มือจริยศาสตร์ตามหลักวิชาการสากล. กรุงเทพฯ: เชน ปริ้นติ้ง.
_________. (2547). ตรรกวิทยาและตรรกวิทยาสัญญาลักษณ์เบื้องต้น. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
_________. (2538). ศาสนศาสตร์เบื้องต้น ชุดศาสนศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนพานิช.
_________. (2530). หลักปฏิบัติของชาวคริสต์คาทอลิก (คริสตศาสนาภาคหลัง) ชุดศาสนศึกษา. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนพานิช.
โป๊ป รีพอร์ต, ผู้รวบรวม. (2557). ความจริง ความรัก ความเมตตา. กรุงเทพฯ: เจ สไมล์ ดีไซน์.
Pontifical Council for Justice and Peace. (2557). ข้อคิดคำนึงเรื่อง “กระแสเรียกผู้นำธุรกิจ” (แปลจาก A Reflection: The Vocation of the Business Leader โดย กีรติ บุญเจือ). กรุงเทพฯ: ชมรมนักธุรกิจคาทอลิก.
Bauman, Z. (1993). Postmodern Ethics. Cambridge: Blackwell.
Hayes, J. L. (1996). In God We Trust: But Which One?. Madison, WI: Freedom from Religion Foundation.
Plunkett, W.R., & Attner, R. F. (1997). Meeting and Exceeding Customer Expeatations, Management. Cincinnati Ohio: South Weston College Publishing.
Ricoeur, P. (1981). The Task of Hermeneutics. InHermeneutics and the Human Sciences: Essays on Language,Action and Interpretation, (Ed. and Trans. John B. Thompson). Cambridge: Cambridge University Press.
Tannenbaum, R., & Schmidt, W. H. (1958). How to Choose a Leardership Pattem. Harvard Business Review 36.
