การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาพระพุทธศาสนา เรื่อง ศาสนาอื่น ๆ ในประเทศไทย โดยใช้เทคนิคแบบสืบสอบ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/1
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. พัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้รายวิชาพระพุทธศาสนา 2. เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาพระพุทธศาสนาก่อนและหลังเรียน 3. ศึกษาความพึงพอใจรายวิชาพระพุทธศาสนาก่อนและหลังเรียน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/1 โรงเรียนกองทัพบกอุปถัมภ์ค่ายนารายณ์ศึกษา ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 1 ห้อง รวม 38 คน ได้มาโดยวิธีสุ่มแบบแบ่งกลุ่ม โดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 10 แผนแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน จำนวน 30 ข้อ และแบบสอบถามความพึงพอใจ จำนวน 15 ข้อ สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่า t แบบ Dependent
ผลการวิจัย 1. การพัฒนาแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ พบว่า ได้แผนการจัดกิจกรรม จำนวน 10 แผน มีผลการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.64 , S.D. = 0.29) 2. นักเรียนที่เรียนด้วยกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคแบบสืบสอบหลังเรียน (
= 20.50, S.D. = 0.85) สูงกว่าก่อนเรียน (
= 11.50, S.D. = 0.70) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3. การศึกษาความพึงพอใจรายวิชาพระพุทธศาสนาก่อนและหลังเรียน พบว่า นักเรียนมีความพึงพอใจในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.67, S.D. = 0.33)
Downloads
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่าหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนาญาตจากวารสารวิชาการ ฯ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง 2560). โรงพิมพ์ชุมนุม สหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
เกรียงไกร กิติยศ, สุดาพร ปัญญาพฤกษ์, และเพ็ญพิศุทธิ์ ใจสนิท. (2560).การพัฒนาการคิดวิเคราะห์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม โดยการจัดการเรียนรู้แบบสืบสวนสอบสวนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 10(3), 49 – 60. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/crrugds_ejournal/article/view/112124/87999
ณภัทร กาช่อง, ทิพวัลย์ คำคง, และเนติ เฉลยวาเรศ. (2561). การเปรียบเทียบผลการเรียนรู้ เรื่อง วัฒนธรรม และภูมิปัญญา กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ระหว่างการเรียนรู้รูปแบบการสอนโดยใช้ผังกราฟิกกับรูปแบบการสอนกระบวนการสืบสอบ และแสวงหาความรู้เป็นกลุ่ม. วารสารลวะศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี, 2(2), 119 - 138. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/lawasrijo/article/view/248209/168819
ณัฐพร ผาสุข, จันทร์พร พรหมมาศ, และเกษมสันต์ พานิชเจริญ, (2565). ผลการจัดการเรียนการสอนวิชาสังคมตามแนวสืบสอบร่วมกับแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์เชิงสังคมที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหาของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารศึกษาศาสตร์สาร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 6(3), 72 - 86. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/cmujedu/article/view/255371/171368
ทัศนีย์ เศรษฐพงษ์, วิภาวรรณ เอกวรรณัง, และฐาปกรณ์ อยู่สันเทียะ. (2564). การพัฒนาความสามารถในการรู้ เรื่อง การอ่านโดยใช้การจัดการเรียนการสอนแบบสืบสอบของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 49(3), 1 - 10. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edujournal_nu/article/view/85535/132769
ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 21). สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธราดล รานรินทร์, (2554). ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง วัฒนธรรมและภูมิปัญญา กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
วีรวิชญ์ บุญส่ง, วรินทร์ เอี่ยมสะอาด, และรวงข้าว เนียมแสง, (2567). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง หลักธรรมในกรอบอริยสัจ 4 สำหรับ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้รูปแบบการสอนแบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) โรงเรียนบ้านเขาทับควาย. วารสาร มจร เพชรบุรีปริทรรศน์, 7(1), 425 – 441. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JPR/article/view/274891
สิริวรรณ ศรีพหล. (2553) การจัดการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาคุณธรรม จริยธรรมให้กับผู้เรียนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุทธินี มณีนาค. (2550). ผลของการจัดการเรียนการสอนแบบสืบสวนสอบสวนที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องภาวะโลกร้อน ในกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษาศาสนาและวัฒนธรรม ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนเซนต์โยเซฟ บางนา จังหวัดสมุทรปราการ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช]. STOUIR at Sukhothai Thammathirat Open University. https://ir.stou.ac.th/bitstream/123456789/4745/1/fulltext_112778.pdf
สุวิธิดา จรุงเกียรติกุล. (2561, มีนาคม 13). ทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 (The Twenty-First Century Skills). https://www.trueplookpanya.com/blog/content/66054/-teaartedu-teaart-teaartteaUnited.
อลงกรณ์ อัศวโสวรรณ, กานต์รวี บุษยานนท์, กิตติศักดิ์ ลักษณา, ภาสุดา ภาคาผล, ยาซา มะหะมาน, เขมิสรา กุลมาตย์, และธัชพล พลรัตน์. (2567). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบสืบสอบร่วมกับพิพิธภัณฑ์เสมือนจริงที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถ ในการสร้างองค์ความรู้ของนักศึกษาวิชาเอกสังคมศึกษา. วารสาร Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(3), 249 – 264. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/ view/268318/179523
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of Psychological Test (5th ed.). Harper Collins.
Eggen, P. & Kauchak, D. (2006). Strategies and Models for Teachers: Teaching Content and Thinking Skills (5th ed.). Pearson Education Inc.
Joyce, B., Weil, M., & Calhoun, E. (2009). Models of Teaching (8th ed.). Allyn& Bacon.
Kuder, Frederic G. & Richardson, M. W. (1973). The Theory of the Estimation of Test Reliability. Psychometrika, 2, 151 – 160. http://dx.doi.org/10.1007/BF02288391