การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาพระพุทธศาสนา เรื่อง ศาสนาอื่น ๆ ในประเทศไทย โดยใช้เทคนิคแบบสืบสอบ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/1

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

ปนัดดา พาณิชยพันธุ์
สุทธิกา คล้ายใจตรง
โยษิตา อาภาสัตย์

摘要

    การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. พัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้รายวิชาพระพุทธศาสนา 2. เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาพระพุทธศาสนาก่อนและหลังเรียน 3. ศึกษาความพึงพอใจรายวิชาพระพุทธศาสนาก่อนและหลังเรียน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/1 โรงเรียนกองทัพบกอุปถัมภ์ค่ายนารายณ์ศึกษา ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 1 ห้อง รวม 38 คน ได้มาโดยวิธีสุ่มแบบแบ่งกลุ่ม โดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 10 แผนแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน จำนวน 30 ข้อ และแบบสอบถามความพึงพอใจ จำนวน 15 ข้อ สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่า t แบบ Dependent


    ผลการวิจัย 1. การพัฒนาแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ พบว่า ได้แผนการจัดกิจกรรม จำนวน 10 แผน มีผลการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญอยู่ในระดับมากที่สุด (equation = 4.64 , S.D. = 0.29) 2. นักเรียนที่เรียนด้วยกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคแบบสืบสอบหลังเรียน (equation = 20.50, S.D. = 0.85) สูงกว่าก่อนเรียน (equation = 11.50, S.D. = 0.70) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3. การศึกษาความพึงพอใจรายวิชาพระพุทธศาสนาก่อนและหลังเรียน พบว่า นักเรียนมีความพึงพอใจในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (equation = 4.67, S.D. = 0.33)

##plugins.generic.usageStats.downloads##

##plugins.generic.usageStats.noStats##

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

##submission.howToCite##
พาณิชยพันธุ์ ป. ., คล้ายใจตรง ส. ., & อาภาสัตย์ โ. . (2025). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาพระพุทธศาสนา เรื่อง ศาสนาอื่น ๆ ในประเทศไทย โดยใช้เทคนิคแบบสืบสอบ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/1 . Journal of Faculty of Humanities and Social Sciences Thepsatri Rajabhat University, 16(3), 249–264. 取读于 从 https://so01.tci-thaijo.org/index.php/truhusocjo/article/view/277987
栏目
Research Article

参考

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง 2560). โรงพิมพ์ชุมนุม สหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

เกรียงไกร กิติยศ, สุดาพร ปัญญาพฤกษ์, และเพ็ญพิศุทธิ์ ใจสนิท. (2560).การพัฒนาการคิดวิเคราะห์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม โดยการจัดการเรียนรู้แบบสืบสวนสอบสวนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 10(3), 49 – 60. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/crrugds_ejournal/article/view/112124/87999

ณภัทร กาช่อง, ทิพวัลย์ คำคง, และเนติ เฉลยวาเรศ. (2561). การเปรียบเทียบผลการเรียนรู้ เรื่อง วัฒนธรรม และภูมิปัญญา กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ระหว่างการเรียนรู้รูปแบบการสอนโดยใช้ผังกราฟิกกับรูปแบบการสอนกระบวนการสืบสอบ และแสวงหาความรู้เป็นกลุ่ม. วารสารลวะศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี, 2(2), 119 - 138. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/lawasrijo/article/view/248209/168819

ณัฐพร ผาสุข, จันทร์พร พรหมมาศ, และเกษมสันต์ พานิชเจริญ, (2565). ผลการจัดการเรียนการสอนวิชาสังคมตามแนวสืบสอบร่วมกับแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์เชิงสังคมที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหาของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารศึกษาศาสตร์สาร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 6(3), 72 - 86. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/cmujedu/article/view/255371/171368

ทัศนีย์ เศรษฐพงษ์, วิภาวรรณ เอกวรรณัง, และฐาปกรณ์ อยู่สันเทียะ. (2564). การพัฒนาความสามารถในการรู้ เรื่อง การอ่านโดยใช้การจัดการเรียนการสอนแบบสืบสอบของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 49(3), 1 - 10. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edujournal_nu/article/view/85535/132769

ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 21). สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ธราดล รานรินทร์, (2554). ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง วัฒนธรรมและภูมิปัญญา กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.

วีรวิชญ์ บุญส่ง, วรินทร์ เอี่ยมสะอาด, และรวงข้าว เนียมแสง, (2567). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง หลักธรรมในกรอบอริยสัจ 4 สำหรับ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้รูปแบบการสอนแบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) โรงเรียนบ้านเขาทับควาย. วารสาร มจร เพชรบุรีปริทรรศน์, 7(1), 425 – 441. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JPR/article/view/274891

สิริวรรณ ศรีพหล. (2553) การจัดการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาคุณธรรม จริยธรรมให้กับผู้เรียนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สุทธินี มณีนาค. (2550). ผลของการจัดการเรียนการสอนแบบสืบสวนสอบสวนที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องภาวะโลกร้อน ในกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษาศาสนาและวัฒนธรรม ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนเซนต์โยเซฟ บางนา จังหวัดสมุทรปราการ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช]. STOUIR at Sukhothai Thammathirat Open University. https://ir.stou.ac.th/bitstream/123456789/4745/1/fulltext_112778.pdf

สุวิธิดา จรุงเกียรติกุล. (2561, มีนาคม 13). ทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 (The Twenty-First Century Skills). https://www.trueplookpanya.com/blog/content/66054/-teaartedu-teaart-teaartteaUnited.

อลงกรณ์ อัศวโสวรรณ, กานต์รวี บุษยานนท์, กิตติศักดิ์ ลักษณา, ภาสุดา ภาคาผล, ยาซา มะหะมาน, เขมิสรา กุลมาตย์, และธัชพล พลรัตน์. (2567). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบสืบสอบร่วมกับพิพิธภัณฑ์เสมือนจริงที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถ ในการสร้างองค์ความรู้ของนักศึกษาวิชาเอกสังคมศึกษา. วารสาร Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(3), 249 – 264. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/ view/268318/179523

Cronbach, L. J. (1970). Essentials of Psychological Test (5th ed.). Harper Collins.

Eggen, P. & Kauchak, D. (2006). Strategies and Models for Teachers: Teaching Content and Thinking Skills (5th ed.). Pearson Education Inc.

Joyce, B., Weil, M., & Calhoun, E. (2009). Models of Teaching (8th ed.). Allyn& Bacon.

Kuder, Frederic G. & Richardson, M. W. (1973). The Theory of the Estimation of Test Reliability. Psychometrika, 2, 151 – 160. http://dx.doi.org/10.1007/BF02288391