A A Construction of Sepaktakraw throwing Skills Practice for Physical Education Students Roi Et Rajabhat University
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to create and study the effects of Sepaktakraw throwing skill training on Sepaktakraw throwing accuracy skills among students in the Physical Education Department, Roi Et Rajabhat University. This research was a classroom action research, quasi-experimental research type. The target group in the research consisted of 60 (51 males and 9 females) physical education students. The research instruments consisted of: a Sepaktakraw ball-throwing skill training program developed by the researcher, which was assessed for content validity by three experts to determine the Index of Item–Objective Congruence (IOC), and a Sepaktakraw skill test for specific positions (Jakkadao Phothisan, 2017). The training period was 8 weeks, 3 days a week (Monday - Wednesday), 30 minutes a day. The statistics of mean ( ), and standard deviation (S.D.) were used to describe and discuss the data results. The T-test dependent statistics was used to test the hypothesis between before and after training, with statistical significance set at 0.05.
The research results showed that the accuracy skill of Sepaktakraw throwing before training had a mean value of 15.25 (S.D. = 0.70). While the mean value after training was 19 (S.D. = 0.53). After training, the participants had significantly higher Sepaktakraw throwing accuracy than before training at the .05 level of statistical significance. This Sepaktakraw throwing skill training model can be used to train the accuracy skill of Sepaktakraw throwing in physical education students at Roi Et Rajabhat University effectively and can be used in physical education teaching to develop students' Sepaktakraw throwing skills.
Downloads
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ลิขสิทธิ์เป็นของวารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ อนุญาตให้เผยแพร่เพื่อการศึกษาและวิจัย ในวงการวิชาการ ไม่อนุญาตการใช้ประโยชน์เพื่อการแสวงหากำไร
ข้อความที่ปรากฏในบทความเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้แต่ง ซึ่งวารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ ได้ประเมินคุณภาพตามหลักวิชาการ ผลกระทบอันเกิดจากความคิดเห็นของผู้แต่งเป็นความรับผิดชอบของผู้แต่งเอง
References
จักรดาว โพธิแสน. (2560). การสร้างแบบทดสอบทักษะเซปักตะกร้อเฉพาะตำแหน่งสำหรับนักศึกษา สาขาวิชาพลศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. วารสารครุศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 14(27), 296-311.
เจริญ กระบวนรัตน์. (2545). หลักการและเทคนิคการฝึกกรีฑา. กรุงเทพฯ : ภาควิชาวิทยาศาสตร์การกีฬา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ปิยานันท์ โสพิน. (2564). ผลการฝึกความสัมพันธ์ของระบบประสาทและกล้ามเนื้อควบคู่การฝึกทักษะที่มีต่อ ความสามารถ ของการเดาะตะกร้อด้วยข้างเท้าด้านในของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. (ปริญญานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ศักยภาพ บุญบาล. (2554). การฝึกทักษะกีฬาเซปักตะกร้อ. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.
สนธยา ลีละมาด. (2551). หลักการฝึกสำหรับผู้ฝึกสอนกีฬา. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
สมศักดิ์ เผือกพันธ์. (2549). การทดสอบและวัดผลทางพลศึกษา. ขอนแก่น : ภาควิชาพลศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
อภิชาติ ดีไม่น้อย. (2561). การสร้างเครื่องมือฝึกทักษะความแม่นยำในการโยนลูกเซปักตะกร้อ (TG1.1). วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด, 12(ฉบับพิเศษ), 113-120.
อภิชาติ ดีไม่น้อย. (2568). ทักษะและการจัดการเรียนรู้ตะกร้อและเซปักตะกร้อ (SKILLS AND LEARNING MANAGEMENT OF TAKRAW AND SEPAKTAKRAW). พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : โอ. เอส. พริ้นติ้ง เฮาส์. ISBN 978-616-626-430-2.
Kirkendall, D.R., J.J Gruber and R.E. Johnson. (1987). Measurement and Evaluation for Physical Education. Illinois: Human Kineties Publisher.
