STUDY OF CHARACTERISTICS OF TEACHERS IN DIGITAL AGE OF BUDDHACHINNARAJPITTAYA SCHOOL
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purpose of this study was 1) to study the characteristics of teachers in the digital age of Buddhachinnarajpittaya school. 2. to compare the characteristics of teachers in the digital age of Buddhachinnarajpittaya school classified by gender and work experience. The sample were 76 teachers of Buddhachinnarajpittaya school. The sample was indicated using Krejcie & Morgan table and randomly selected by stratified sampling method. Data were collected by the questionnaire, then analyzed by mean, standard deviation, independent t-test and one-way analysis of variance.
The result of the study was found 1) The characteristics of teachers in the digital age of Buddhachinnarajpittaya school in high. 2) The comparison of characteristics of teachers in the digital age of Buddhachinnarajpittaya school 2.1 classified by gender for the overall were not difference 2.2 classified by work experience for the overall were not difference but when considering each aspect, it was found that the 4th aspect “had a variety of integrated learning management techniques” was different with the statistical significance level of 0.05.
Downloads
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ลิขสิทธิ์เป็นของวารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ อนุญาตให้เผยแพร่เพื่อการศึกษาและวิจัย ในวงการวิชาการ ไม่อนุญาตการใช้ประโยชน์เพื่อการแสวงหากำไร
ข้อความที่ปรากฏในบทความเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้แต่ง ซึ่งวารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ ได้ประเมินคุณภาพตามหลักวิชาการ ผลกระทบอันเกิดจากความคิดเห็นของผู้แต่งเป็นความรับผิดชอบของผู้แต่งเอง
References
ชัยยศ เดชสุระ. (ม.ป.ป.). เทคโนโลยีการศึกษากับครูไทยในศตวรรษที่ 21. เข้าถึงได้จาก
http://edu.aru.ac.th/comedu/index.php/academic/research/41-article1
ธีระ รุญเจริญ. (2562). แนวทางการบริหารการศึกษาในยุคนี้ Education Thailand 4.0. เอกสารประกอบการบรรยายพิเศษเรื่องแนวโน้มการบริหารจัดการศึกษา.
นันทนัช สุขแก้ว. (2562). ทักษะครูในยุคดิจิทัลของโรงเรียนสุรศักดิ์มนตรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 2. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2564). ปรัชญาการศึกษาเชิงสร้างสรรค์และผลิตภาพ. ในไพฑูรย์ สินลารัตน์และนักรบหมื่นลี้ (บรรณาธิการ). การศึกษาเชิงผลิตภาพ: การเรียนการสอนเพื่อสร้างผลผลิตและนวัตกรรม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภัทราพร ผาสุก. (2563). บทบาทครูในยุคดิจิทัลของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 1. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 8(32), 204-214. https://jeal.snru.ac.th/ArticleView?ArticleID=822
ยืน ภู่วรวรรณ. (2558). การเป็นครูในยุคดิจิตอล. เข้าถึงได้จาก https://shorturl.asia/OK4bU.
รักษิต สุทธิพงษ์. (2560). กระบวนทัศน์ใหม่ทางการศึกษากับการพัฒนาครูไทยในยุคดิจิตอล.พะเยา: มหาวิทยาลัยพะเยา.
ลดาวัลย์ เจริญศิริ. (2565). บทบาทครูในยุคดิจิทัลของโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร. (ปริญญานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). รายงานการศึกษา เรื่องแนวปฏิบัติของการสร้างและส่งเสริมการรู้ดิจิทัลสำหรับครู. กรุงเทพฯ: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
Jayendrakumar N. Amin (2016). Redefining the Role of Teachers in the Digital Era. The International Journal of Indian Psychology: India.
Marc, P. (2010). Educational Technology for School Leaders. California, United States of America.
