When the state cooperates with the courts Judgment therefore changed: Political Installation of political installation of “Judicialization of Thai Politics” through political reflections from the movie The trial of the Chicago 7.
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aims to present a perspective on the political installation of Judicialization of Politics in the perception of Thai society, which is a study of the role of the judiciary in politics. Which is analyzed through reflections from the art of film (Films) as a context of society. The author chose to present the film “The Trial of Chicago 7,” which was based on a real political case with the conclusion that the film reveals the dynamic state of knowledge in judicial studies and has transcended jurisprudence in a mechanical prudence for a long time since the late 1960s, differing from the perception of some parts of Thai academic circles which is still attached to the original knowledge that has just been produced by mainstream academic work in 2006. In addition, the plot from the movie reflects that the controversial political case in Thai society after 2006 is characterized by the social relations of various social forces (Power bloc), with the judiciary being just one of these mechanisms. These groups have the same goal within a certain period of time. This is to build a relationship to maintain a state of hegemony.
In this regard, the questioning of political cases in Thailand through the framework of the concept of Judicialization of politics most work focuses only on the analysis of judicial actors. It also neglects to focus on key actors from other political groups that point out that “Judiciary” is characterized as a series of processes and the judiciary is only the last step to create legitimacy for the people through judgment. It should also be understood in a broad sense that using the judicial power to enter into political decisions should be for inspection review of controversial constitutions and is not special over other political institutions in any way ,While the widespread use of power in the form of Judicialization of politics it should be a positive mission that represents the expansion of civil liberties ,limited state power as well as establishing legal norms based on international democratic principles.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
-
Any opinions expressed in the CMU Journal of Law and Social Sciences are solely those of the authors and do not necessarily reflect the views of the editorial board.
-
The editorial board of the CMU Journal of Law and Social Sciences does not claim copyright. However, proper citation of the source is required.
References
กล้า สมุทวณิช. คดี “โมฆ (อาชญากร) สงคราม” อันเป็นต้นกำเนิด “ศาลรัฐธรรมนูญ” ตอนที่1. สืบค้นเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม 2566, https://pridi.or.th/th/content/2022/08/1202
เข็มทอง ต้นสกุลรุ่งเรือง. “เห็บหมัดของตุลาการภิวัตน์.” The 101 World. สืบค้นเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2564, https://www.the101.world/tick-of-judicial-activism/.
คณิน บุญสุวรรณ. ศาลาธิปไตย: รวมบทความวิพากษ์ศาลรัฐธรรมนูญและตุลาการภิวัตน์. กรุงเทพฯ: เอมี่ เอ็นเตอร์ไพรส์, 2556.
จรัญ โฆษณานันท์. นิติปรัชญา: หลักนิติธรรม สภาวะยกเว้น และปฐมบทแห่งคำพิพากษาแนว รัฐประหารนิยม-ตุลาการภิวัตน์. (กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2563), 65.
จาตุรงค์ สุทาวัน, และนวภัทร โตสุวรรณ. “ผลทางการเมืองที่เกิดจากคำพิพากษาของศาล รัฐธรรมนูญภายหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2549.” วารสารนิติรัฐกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงราย 5, ฉ. 1 (2563): 213-226.
จาตุรงค์ สุทาวัน, และวีระ หวังสัจจะโชค.“ปรากฏการณ์นักร้อง” กับผลสะเทือนทางการเมืองจากระบอบตุลาการภิวัตน์หลัง พ.ศ. 2549 – 2563.” วารสารสังคมศาสตร์ปริทรรศน์ 3, ฉ. 1 กำลังจัดพิมพ์.
จิรัชญา ชัยชุมขุน. “ผู้ชุมนุม ตำรวจ และตุลาการที่เอนเอียง: หนังการเมืองสุดเดือด The Trial of the Chicago 7.”, The Matter, 20 มีนาคม 2564.
ชาย ไชยชิต. “การปฏิบัติหน้าที่ของศาลรัฐธรรมนูญในการพิทักษ์ความเป็นกฎหมายสูงสุดของ รัฐธรรมนูญ (พ.ศ. 2541-2557).” วารสารสถาบันพระปกเกล้า 17, ฉ. 3 (2562): 22-23.
ชาย ไชยชิต. “บทบาทของศาลรัฐธรรมนูญในการเมืองไทย (พ.ศ. 2541-2557).” (วิทยานิพนธ์ รัฐศาสตรดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2563), 1-12.
ณิศวร์ฐิตะ ทองน้อย. “The Trial of the Chicago 7: บุตรทั้ง 7 คนของอเมริกา และลูกกำพร้าอีก 1.” The Momentum, 20 ธันวาคม 2563.
ธงชัย วินิจจะกุล. นิติรัฐอภิสิทธิ์และราชนิติธรรม: ประวัติศาสตร์ภูมิปัญญาของ Rule by Law แบบไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คณะเศรษฐศาสตร์, 2563.
ธิดา ผลิตผลการพิมพ์. “เรื่องจริงสุดเดือดของคดีประวัติศาสตร์ “CHICAGO 7.” The Film club, 20 ตุลาคม 2563.
ธีรยุทธ บุญมี. “การบรรยายพิเศษเรื่อง “ประชาชน พรรคการเมือง ทหาร ติดกับดักก่อวิกฤตใหม่ ประเทศไทย” ในวาระรำลึก 46 ปี ของประวัติศาสตร์ 14 ตุลาคม 2516.” ประชาไท, 24 ตุลาคม 2562.
ป. พิบูลสงคราม. “เรียนอาจารย์ที่เคารพและนับถือ (จดหมายของจอมพล ป. พิบูลสงคราม ถึงนายปรีดี พนมยงค์)”, สถาบันปรีดี พนมยงค์, 8 สิงหาคม 2565.
ประสงค์ เลิศรัตนวิสุทธิ์. ตุลาการภิวัตน์ปฏิวัติการเมืองไทย. กรุงเทพฯ: มติชน, 2551.
ปิยบุตร แสงกนกกุล. ศาลรัฐประหาร : ตุลาการ ระบอบเผด็จการ และนิติรัฐประหาร. นนทบุรี: ฟ้าเดียวกัน, 2560.
ปูนเทพ ศิรินุพงศ์. ตลกรัฐธรรมนูญ. กรุงเทพฯ: ไชน์พับลิชชิ่งเฮาส์, 2556.
พรสันต์ เลี้ยงบุญเลิศชัย. แนวคิดและหลักการว่าด้วยการละเมิดอำนาจรัฐสภา. (กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า), 2558.
พิเชษฐ์ เมาลานนท์, นิลุบล ชัยอิทธิพรวงศ์, และ พรทิพย์ อภิสิทธิวาสนา. ตุลาการภิวัตน์ (คันฉ่องส่องตุลาการไทย) เล่มที่ 1. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสาธารณสุขแห่งชาติ (มสช), 2550.
ภูริ ฟูวงศ์เจริญ. “ฤๅหาใช่เพียงร่างทรง: แนวทางเชิงวิพากษ์ ในการศึกษาสถาบันตุลาการ.”วารสารสังคมศาสตร์คณะรัฐศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 45, ฉ. 2 (2558): 27-48.
วรเจตน์ ภาคีรัตน์. จุดไฟในสายลม: รัฐธรรมนูญ รัฐประหาร นายกฯ พระราชทานและตุลาการภิวัตน์. กรุงเทพฯ: โอเพ่น, 2555.
วัชรพล พุทธรักษา. อันโตนิโอ กรัมชี่ กับการจัดวางแนวคิดทางการเมือง. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สมมุติ, 2560.
วาด ระวี. โอลด์รอยัลลิสต์ดาย. กรุงเทพฯ ไชน์ พับลิชชิง, 2563.
วีรชน เกษสกุล, วัชรพล พุทธรักษา. “การจัดวางความคิดทางการเมือง: แนวทางการวิเคราะห์การก่อตัวทางสังคมของกลุ่มคณะราษฎร.” วารสารชุมชนวิจัย มหาลัยราชภัฏนครราชสีมา 16, ฉ. 2 (2565): 1-13.
วีระ สมบูรณ์. “มิติระหว่างประเทศในตุลาการภิวัตน์.” วารสารสังคมศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 48, ฉ. 1 (2561): 7-32.
สมชาย ปรีชาศิลปกุล. เมื่อตุลาการเป็นใหญ่ในแผ่นดิน: รวมบทความว่าด้วยตุลาการภิวัตน์ ตุลาการพันลึก และตุลาการธิปไตย. กรุงเทพฯ: bookscape, 2560.
สุรพศ ทวีศักดิ์. ธีรยุทธ บุญมี ปัญญาชนของรัฐละคร, ประชาไท, 24 ตุลาคม 2562.
อวิรุทธ์ ชาญชัยกิตติกร. ตุลาการภิวัตน์กับวิกฤติการณ์ทางการเมือง 2549. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: ดุลพาห. สำนักงานศาลยุติธรรม, 2556.
ไอลอร์. “สรุปรัฐธรรมนูญ 2560 : เปิดที่มาศาลรัฐธรรมนูญในรอบ 20 ปี ลดจำนวนตุลาการสาย วิชาการเพิ่มข้าราชการ. สืบค้นเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 2565, https://ilaw.or.th/node/5655
ไอลอร์. ““ศาลและความยุติธรรม ?” ศาลต้องทำให้คนเห็นว่านั่นคือความยุติธรรม.” สืบค้นเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 2565, https://ilaw.or.th/node/6219
Altman, Andrew. Arguing About Law: Introduction to Legal Philosophy. Belmont, CA : Wadsworth Publishing Company, 1996.
Lawrence, Baum. “What judges want: Judges’ goals and judicial behavior.” Political Research Quarterly 47, no. 3 (1994): 749-768.
Tom, Ginsberg. Judicial review in new democracies: Constitutional courts in Asian cases. Cambridge: Cambridge University Press, 2003.
McCargo, Duncan. Thailand. State of Anxiety," In Southeast Asian Affairs 2008, edited by Daljit Singh and Tin Maung Maung Than. Singapore: Institute of South East Asian Studies, 2008.
Hirschl, Ran. “The New Constitutionalism and the Judicialization of Pure Politics Worldwide.” Fordham Law Review 75, no. 2 (2006): 721-754.
Shapiro, Martin. “Political jurisprudence.” In On Law, Politics, and Judicialization, edited by Martin Shapiro, and Alec Stone Sweet, 19-54. Oxford: Oxford University Press, 2002.
Tate, C. Neal., and Vallinder, TorbjÖrn. The Global Expansion of Judicial Power. New York: New York University Press, 1994.
