Development of Law on Special Investigation
Main Article Content
Abstract
The study of this research project adopts a qualitative approach with the following objectives: (1) To study and analyze the situation, challenges, and obstacles in the enforcement of the Special Case Investigation Act of 2004 (B.E. 2547) and its amendment, a guideline on the enforcement of laws relating to special case investigation as appeared in in international conventions, as well as law enforcement experiences of foreign agencies with missions similar to that of the Department of Special Investigation (DSI); (2) To create draft amendments to the Special Case Investigation Act B.E. ...., stipulating approaches to revise legislation and enforcement measures so that they are efficient, modernized, and consistent with international approaches.
Based on the research findings, the researcher offers the following recommendations: (1) The Department of Special Investigation should be designated as a government agency under the direct supervision of the Prime Minister in order to ensure its operational independence; (2) Provisions concerning the receipt of complaints or accusations related to criminal offenses classified as special cases should be further clarified; (3) The term “special case” should be repealed and taken out of section 24, paragraph one (1) and (2) in order to enable special case investigators to exercise their authority in performing their duties by entering dwellings or any premises for the purpose of conducting searches; (4) The timeframe for special case investigations should be determined by the power of the Special Case Committee (SCC), taking into account of the characteristics, nature or category of each case, as well as the workload; (5) Special measures should be harmonized with international conventions; (6) Chapter 3/1 on measures to be undertaken against assets and Chapter 3/2 relating to the establishment of a special case fund should be added.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
-
Any opinions expressed in the CMU Journal of Law and Social Sciences are solely those of the authors and do not necessarily reflect the views of the editorial board.
-
The editorial board of the CMU Journal of Law and Social Sciences does not claim copyright. However, proper citation of the source is required.
References
กรมสอบสวนคดีพิเศษ กระทรวงยุติธรรม. คู่มือการปฏิบัติงานสืบสวนสอบสวนตามพระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ พ.ศ. 2547. กรุงเทพมหานคร: ม.ป.ท., 2548.
กองนโยบายและยุทธศาสตร์ กรมสอบสวนคดีพิเศษ. “แผนการจัดการผลกระทบทางลบที่อาจเกิดขึ้นต่อสังคมอันเป็นผลมาจากการดำเนินการของกรมสอบสวนคดีพิเศษ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2565.” สืบค้นวันที่ 30 มกราคม 2569 https://www.dsi.go.th/Upload/5bd82dddd8ea78b961711eeaa5240f2c.pdf.
ชยาธร เฉียบแหลม. “บทบาทการค้นหาความจริงในคดีอาญาของศาลไทย: ศึกษาเปรียบเทียบกับต่างประเทศ.” วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 51, ฉ.2 (มิถุนายน 2565).
ชยาธร เฉียบแหลม. “หลัก in dubio pro reo ในคดีอาญาระบบไต่สวน.” วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 49, ฉ. 3 (กันยายน 2563).
ณัฏฐพรรษ ญาณวารี. “พระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ พ.ศ. 2547: ศึกษากรณีการจัดดตั้งกองทุนเพื่อการป้องกันและสอบสวนคดีพิเศษ.” วิทยานิพนธ์หลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557.
ถวิล โอทอง. “พนักงานฝ่ายปกครองกับการสอบสวนคดีอาญา: ศึกษาเฉพาะกรณีพนักงานฝ่ายปกครองในสังกัดกระทรวงมหาดไทย.” ดุษฎีนิพนธ์ หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารกระบวนการยุติธรรม คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2564.
ปราโมทย์ ปุ่นปาน. “การสอบสวนนอกราชอาณาจักร กรณีศึกษาตามพระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ พ.ศ. 2547.” การศึกษาค้นคว้าอิสระ หลักสูตรปริญญานิติศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
พระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ พ.ศ.2547.
วัชรา ไชยสาร และคณะ. “รายงานการศึกษาวิจัยฉบับสมบูรณ์ การศึกษาลักษณะ รูปแบบ และความคุ้มค่าของการดำเนินคดีพิเศษ.” กรุงเทพฯ: กรมสอบสวนคดีพิเศษ กระทรวงยุติธรรม. 2561.
วีรพันธ์ สีเหมือนทอง. “บทบาทและอำนาจหน้าที่ของเจ้าหน้าที่คดีพิเศษตามกฎหมายว่าด้วยการสอบสวนคดีพิเศษตามกฎหมายว่าด้วยการสอบสวนคดีพิเศษ.” การศึกษาค้นคว้าอิสระ หลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2562.
วรรณวิภา เมืองถ้ำ. “รายงานการวิจัยเรื่องการใช้มาตรการพิเศษในการแสวงหาพยานหลักฐานในคดีเกี่ยวกับองค์กรอาชญากรรมข้ามชาติ: ศึกษาเฉพาะคดีค้ามนุษย์.” นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2562.
วรรณวิภา เมืองถ้ำ. “หน่วยที่ 11 การสีบสวนสอบสวนคดีองค์กรอาชญากรรมข้ามชาติ, เอกสารประกอบการสอนชุดวิชา 41719 กฎหมายกระบวนการยุติธรรมเกี่ยวกับการควบคุมและปราบรามอาชญากรรมในประเทศและข้ามชาติที่สำคัญ.” นนทบุรี: สาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2563.
สุพัตรา แผนวิชิต. “โครงการศึกษาวิเคราะห์และกำหนดแนวทางแก้ไขเพิ่มเติมมาตรการพิเศษตามกฎหมายว่าด้วยการสอบสวนคดีพิเศษ.” กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2564.
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด (ป.ป.ส.). “รายงานวิจัยสมบูรณ์ “โครงการจ้างที่ปรึกษาเพื่อทำการศึกษาวิจัยการนำหลักการแบ่งเฉลี่ยทรัพย์สิน (Asset Sharing) มาใช้ในคดียาเสพติดของประเทศไทย.” 2559.
สำนักงานอัยการสูงสุด. “โครงการวิจัยการนำระบบไต่สวนมาใช้ในกระบวนการยุติธรรมทางอาญาศึกษาเปรียบเทียบนานาประเทศ.” กรุงเทพมหานคร: สำนักงานอัยการสูงสุด, 2557.
สำนักพัฒนาและสนับสนุนคดีพิเศษ กรมสอบสวนคดีพิเศษ. “การสำรวจความเชื่อมั่นของสาธารณชนต่อผลงานของกรมสอบสวนคดีพิเศษ ประจำปี 2558.” สืบค้นวันที่ 30 มกราคม 2569, https://www.dsi.go.th/Files/20160301/F20160301100247-การสำรวจความเชื่อมั่น%20(รวมเล่ม).pdf.
Office of the Attorney General Washington, D.C. 20530. “Attorney General’s Guideline on General Crimes, Racketeering Enterprise Security/Terrorism Investigation.” Accessed January 30, 2026. rp.fas.org/agency/doj/fbi/generalcrimea.htm.
