การพัฒนาแนวทางเสริมสร้างสมรรถนะดิจิทัลขั้นสูงสำหรับครูโรงเรียนคุณภาพประจำตำบล: กรณีศึกษาในเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 1
คำสำคัญ:
การเสริมสร้าง, สมรรถนะดิจิทัลขั้นสูง, โรงเรียนคุณภาพประจำตำบลบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็น 2) ศึกษาแนวทางของโรงเรียนที่เป็นแบบอย่างที่ดี และ 3) พัฒนาแนวทางเสริมสร้างสมรรถนะดิจิทัลขั้นสูงสำหรับครูโรงเรียนคุณภาพประจำตำบล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์เขต 1 กลุ่มเป้าหมาย คือ ครูผู้ปฏิบัติหน้าที่ดูแลระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ จำนวน 56 คน ผู้บริหารและครูที่ได้รับรางวัลด้านนวัตกรรมและเทคโนโลยี จำนวน 5 คน และผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง และแบบตรวจสอบแนวทาง สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ความถี่ และการวิเคราะห์เนื้อหาและสร้างข้อสรุปแบบอุปนัย ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบัน โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง ส่วนสภาพที่พึงประสงค์ โดยรวมอยู่ในระดับมาก และความต้องการจำเป็นเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปน้อย ได้แก่ ด้านผู้นำการเปลี่ยนแปลงดิจิทัล ด้านการบริหารเครือข่ายดิจิทัล ด้านการสร้างนวัตกรรมดิจิทัลต้นแบบ และด้านการวางแผนกลยุทธ์ดิจิทัล 2) แนวทางการเสริมสร้างสมรรถนะดิจิทัลขั้นสูงสำหรับครู ประกอบด้วย 4 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ (1) หลักการที่เน้นการมีส่วนร่วมและความต่อเนื่อง (2) วัตถุประสงค์ที่มุ่งพัฒนาสมรรถนะทั้ง 4 ด้าน (3) วิธีดำเนินการที่ครอบคลุมทั้งการวางแผนกลยุทธ์ดิจิทัล ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงดิจิทัล การบริหารเครือข่ายดิจิทัล และการสร้างนวัตกรรมดิจิทัลต้นแบบ และ (4) เงื่อนไขความสำเร็จที่เน้นการสนับสนุนจากผู้บริหารและการสร้างระบบนิเวศดิจิทัลที่เหมาะสม 3) ผลการประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของแนวทาง พบว่า แนวทางมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด และมีความเป็นไปได้
โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). นโยบายและจุดเน้นของกระทรวงศึกษาธิการ ปีงบประมาณ พ.ศ. 2565. กระทรวงศึกษาธิการ.
เกียรติสุดา ศรีสุข. (2552). ระเบียบวิธีวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 3). ครองช่างพริ้นติ้ง.
เดชา เดชะวัฒนไพศาล. (2559). การจัดการทรัพยากรบุคคล พื้นฐานแนวคิดเพื่อการปฏิบัติ. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนบดี สอนสระคู และ พชรวิทย์ จันทร์ศิริสิร. (2565). โปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะการรู้ดิจิทัลของครูสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์. วารสารการบริหารและนิเทศการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 13(1), 100-109. https://so20.tci-thaijo.org/index.php/JAD/article/view/108/49
นรีกานต์ ทำมาน, สุมาลี ศรีพุทธรินทร์, และ จารุวรรณ เขียวน้ำชุม. (2564). สภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์และแนวทางพัฒนาทักษะด้านเทคโนโลยีดิจิทัลสำหรับครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 1. วารสารรัชต์ภาคย์, 15(42), 189-203. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/RJPJ/article/view/250849/171947
พชรวิทย์ จันทร์ศิริสิร. (2562). สมรรถนะและการจัดการเชิงกลยุทธ์. ตักสิลาการพิมพ์.
พีรดา ผาคำ, สมเกียรติ อินทสิงห์, และ นทัต อัศภาภรณ์. (2564). แนวทางส่งเสริมสมรรถนะดิจิทัลของนักศึกษาระดับปริญญาตรีคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ในยุคการศึกษา 4.0. วารสารบัณฑิตวิจัย, 12(2), 119-131. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/banditvijai/article/view/250240/170875
ยงยุทธ ยะบุญธง. (2564). การบริหารสถานศึกษาแห่งการสร้างสรรค์นวัตกรรม. หน่วยพิมพ์เอกสาร คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). คู่มือการประเมินสมรรถนะครู. โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2560). ทักษะด้านดิจิทัลที่จำเป็นสำหรับข้าราชการและบุคลากรภาครัฐเพื่อ ปรับเปลี่ยนเป็นรัฐบาลดิจิทัล. สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.
สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561-2580. สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. พริกหวานกราฟฟิค.
อัสนี โปราณานนท์, สันติ บูรณะชาติ, ธิดาวัลย์ อุ่นกอง, และ น้ำฝน กันมา. (2567). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้สำหรับผู้บริหารโรงเรียนเอกชน. วารสารรัชต์ภาคย์, 18(59), 384-400. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/RJPJ/article/view/271612/183505
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30, 607-610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
หมวดหมู่
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลที่ตีพิมพ์ในวารสารนี้ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบในทุกกรณี
บทความและข้อมูลที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารนี้ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารผู้ใดต้องการตีพิมพ์ซ้ำต้องได้รับอนุญาตจากบรรณาธิการวารสารก่อนเท่านั้น และบทความที่ได้รับการตอบรับเพื่อตีพิมพ์ในวารสารนี้จะต้องไม่ปรากฎในสิ่งพิมพ์อื่นใดมาก่อนที่จะปรากฎในวารสารนี้ กองบรรณาธิการจะส่งวารสารที่มีบทความของผู้เขียนตีพิมพ์ให้แก่ผู้เขียนจำนวน 1 ฉบับ
