ฉากทัศน์เพื่อการออกแบบเชิงนโยบายโครงการ English Program แห่งชาติ

ผู้แต่ง

  • รัตนพงศ์ ตุมพสุวรรณ คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
  • เพ็ญวรา ชูประวัติ คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
  • ธีรภัทร กุโลภาส คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

คำสำคัญ:

การคาดการณ์อนาคต, ห้องเรียน English Program , จิตสำนึกความเป็นสากล

บทคัดย่อ

     เพื่อสร้างภาพอนาคตการบริหารวิชาการโครงการจัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการเป็นภาษาอังกฤษ (English Program) ตามแนวคิดจิตสำนึกความเป็นสากล เพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงในบริบทโลกอนาคต การวิจัยดำเนินการในลักษณะการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้กระบวนการคาดการณ์อนาคตผ่าน 3 ขั้นตอน ได้แก่ (1) การศึกษากรอบแนวคิดเกี่ยวกับคุณลักษณะจิตสำนึกความเป็นสากลและการบริหารวิชาการโครงการ English Program (2) การกวาดสัญญาณเพื่อสำรวจแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงและปัจจัยขับเคลื่อนที่มีผลกระทบต่ออนาคต (3) การสร้างภาพอนาคต ผ่านการประชุมเชิงปฏิบัติการคาดการณ์อนาคต ร่วมกับผู้ทรงคุณวุฒิและผู้มีส่วนได้ส่วนเสียจำนวน 16 คน ประกอบด้วย ผู้ทรงคุณวุฒิด้านการศึกษาที่ส่วนเกี่ยวข้องกับการบริหารห้องเรียน English Program โดยใช้การเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วย 1. ผู้ทรงคุณวุฒิด้านการกำหนดนโยบาย 2. นักวิชาการด้านการศึกษา 3. ผู้บริหารสถานศึกษาที่ดำเนินการโครงการ English Program สังกัด สพฐ. 4. ผู้บริหารสถานศึกษาที่ดำเนินการโครงการ English Program สังกัด สช. 5. หัวหน้าโครงการ English Program สังกัด สพฐ. 6. หัวหน้าโครงการ English Program สังกัดอื่น 7. ผู้ปกครอง 8. ตัวแทนนักเรียน(ศิษย์เก่า) ด้วยการประชุมกลุ่มย่อยเพื่อคาดการณ์อนาคต จากการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ ผลการวิจัยนำเสนอภาพอนาคตใน 10 ปีข้างหน้าของการบริหารโครงการ English Program ใน 4 ฉากทัศน์ ได้แก่ (1) EP Opportunity Nation (2) The Human Advantage EP (3) Blueprint-Based EP Reform (4) Bridge the Gap EP ภายหลังการสร้างและนำเสนอฉากทัศน์อนาคตทั้ง 4 รูปแบบ ผู้ทรงคุณวุฒิได้ร่วมกันพิจารณา วิเคราะห์ และอภิปรายถึงคุณลักษณะ จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาส และความเสี่ยงของแต่ละฉากทัศน์อย่างรอบด้านในการสร้างอนาคตพึงประสงค์ สำหรับการพัฒนาการบริหารวิชาการโครงการ English Program โดยอนาคตพึงประสงค์นี้ได้ถูกนำมาใช้เป็นฐานสำคัญสำหรับการจัดทำข้อเสนอเชิงนโยบายต่อไป

เอกสารอ้างอิง

กิติมา ปรีดีดิลก. (2532). การบริหารและการนิเทศการศึกษาเบื้องต้น. อักษราพิพัฒน์.

วิมล เดชะ. (2559). การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสตูล. [สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.

ศุภชัย สมพานิช. (2561). การประเมินคุณภาพการจัดการเรียนการสอนโครงการ English Program โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยบูรพา.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). แนวทางการดำเนินงานโครงการห้องเรียนพิเศษ (Gifted/English Program/Science-Math). สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561–2580). สำนักนายกรัฐมนตรี.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2551). แนวทางการจัดการเรียนการสอน English Program ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.

Castro, P., Lundgren, U., & Woodin, J. (2015). International Mindedness through the Looking Glass: Reflections on a Concept. Journal of Research in International Education, 14(3), 187–197. https://doi.org/10.1177/1475240915611500

Education First. (2011, May 30). EF English Proficiency Index: A Ranking of English Skills. https://www.ef.com/epi/

Fullan, M. (2011). Leading in a Culture of Change. Jossey-Bass.

Hill, I. (2007). International mindedness: An aim of the International Baccalaureate (IB) programmes. Journal of Research in International Education, 6(3), 245–258. https://doi.org/10.1177/1475240907086886

Miles, I. (2003). Foresight in a rapidly changing world. Science and Public Policy, 30(1), 3–9.

OECD. (2019, January 21). Trends shaping education 2019. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/trends_edu-2019-en

Organization for Economic Co-operation and Development [OECD]. (2018, June 16). The future of education and skills: Education 2030. OECD Publishing. https://www.oecd.org/education/2030-project/

Schmidt, W. H., & Prawat, R. S. (2006). Curriculum coherence and national control of education: Issue or non-issue?. Journal of Curriculum Studies, 38(6), 641–658. https://doi.org/10.1080/00220270500175502

Schultz, W. (2006). The cultural contradictions of managing change: Using horizon scanning in an organizational setting. Foresight, 8(4), 3–12. https://doi.org/10.1108/14636680610703087

Tomlinson, C. A. (2001). How to differentiate instruction in mixed-ability classrooms (2nd ed.). ASCD.

UNESCO. (2015). Global citizenship education: Topics and learning objectives. UNESCO. https://doi.org/10.54675/DRHC3544

Voros, J. (2003). A generic foresight process framework. foresight, 5(3), 10-21.

World Economic Forum. (2020, October 20). The future of jobs report 2020. https://www.weforum.org/reports/the-future-of-jobs-report-2020

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

29-07-2025

รูปแบบการอ้างอิง

ตุมพสุวรรณ ร. ., ชูประวัติ เ. ., & กุโลภาส ธ. . . (2025). ฉากทัศน์เพื่อการออกแบบเชิงนโยบายโครงการ English Program แห่งชาติ. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า, 12(1), 60–74. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/CRMA_HUSO/article/view/280788