คำลักษณนามภาษาจีนที่ใช้กับคำศัพท์หมวดสัตว์
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยคำลักษณนามภาษาจีนที่ใช้กับคำศัพท์หมวดสัตว์ มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์หลักการใช้คำของคำลักษณนามภาษาจีนที่ใช้กับสัตว์โดยทำการรวบรวมข้อมูลทั้งหมดจากพจนานุกรมมาวิเคราะห์ การศึกษาคำลักษณนามภาษาจีนที่ใช้กับสัตว์นั้น พบว่าคำลักษณนามที่ใช้กับสัตว์ส่วนใหญ่เป็นเอกพจน์ คือ “只 (zhī)” แปลว่า ตัว ส่วนคำลักษณนามที่ใช้กับสัตว์ที่เป็นพหูพจน์ส่วนใหญ่ คือ “群 (qún)” แปลว่า ฝูง ส่วนสาเหตุการเลือกใช้คำลักษณนามภาษาจีนที่ใช้กับสัตว์พบว่าสามารถแบ่งได้ 2 ลักษณะ คือ มีที่มาจากรูปร่างของสัตว์ และมีที่มาจากพฤติกรรมของสัตว์
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารฟ้าเหนือระบบ ThaiJO2 ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารฟ้าเหนือระบบ ThaiJO2 ถือเป็นลิขสิทธิ์ของ วารสารฟ้าเหนือระบบ ThaiJO2 หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อ หรือเพื่อกระทำการใดๆจะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารฟ้าเหนือระบบ ThaiJO2 ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กองบรรณาธิการเอ็มเอส. (2554). ศัพท์จีนกลางสำหรับผู้เริ่มเรียน. กรุงเทพฯ:เอ็มไอเอส.
เจ้าเหว่ยซือ. (2558). ศัพท์หมวดไทย-จีน 4,000 คำ. กรุงเทพฯ: ตถาตา.
ปิยนันท์ โพธิวัฒน์. (2554). การศึกษาเปรียบเทียบคำลักษณนามในภาษาจีนและภาษาไทย. วิทยานิพนธ์ ศศ.ม. (ภาษาไทย). อุบลราชธานี: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. ถ่ายเอกสาร.
ฝ่ายวิชาการ สำนักพิมพ์สื่อรวิขญ. (2557). เริ่มเรียนภาษาจีนด้วยคำศัพท์พื้นฐาน(ฉบับใหม่). กรุงเทพฯ: สื่อรวิชญ.
พิภู บุษบกและนาถธิดา สุถิรนาถ. (2559). คำศัพท์ไทย-จีน-อังกฤษ. กรุงเทพฯ:แสงดาว.
พิรญาณ์ สมบุตร. (2554). การศึกษาปัญหาการใช้ลักษณนามบอกสิ่งของในภาษาจีนของนักศึกษาไทย. วิทยานิพนธ์ ศศ.ม. (ภาษาไทย)อุบลราชธานี: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. ถ่าย เอกสาร.
สุนทรี ชัยสถาผล. (2543). การศึกษาเปรียบเทียบคำลักษณนามในภาษาจีนกลางกับภาษาไทย. วิทยานิพนธ์ อ.ม. (ภาษาจีน). กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ถ่ายเอกสาร.
Yao Siqi. (2561). การศึกษาเปรียบเทียบอุปลักษณ์ “ไก่” ในภาษาจีนและภาษาไทยตามมุมมองทางปริชาน. วารสารวิเทศศึกษา, 1, 169-195.