สิทธิของภริยาในการดำเนินการให้ขาดจากการสมรสตามบทบัญญัติอิสลาม: กรณีศึกษาจังหวัดยะลา

ผู้แต่ง

  • มะยา ยูโซ๊ะ นักศึกษาระดับปริญญาโท สาขาวิชาชะรีอะห์ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี
  • ซาการียา หะมะ ดร. (กฎหมาย) ผู้ช่วยศาสตราจารย์ประจำสาขาวิชานิติศาสตร์ คณะอิสลามศึกษาและนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี

คำสำคัญ:

สิทธิภริยา, การสมรส, บทบัญญัติอิสลาม

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสิทธิต่างๆที่อิสลามอนุมัติให้ภริยาใช้สิทธิในการดำเนินการให้ขาดจากการสมรส สาเหตุที่ภริยามุสลิมในจังหวัดยะลาใช้สิทธิในการดำเนินการให้ขาดจากการสมรส สิทธิที่ภริยาควรได้รับหลังขาดจากการสมรสและผลกระทบหลังขาดจากการสมรสของภริยามุสลิมในจังหวัดยะลา เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามและการสัมภาษณ์  โดยให้ภริยามุสลิมที่ใช้สิทธิในการดำเนินการให้ขาดจากการสมรสในช่วงระยะเวลา 3 ปี ในจังหวัดยะลา จำนวน 50 คน ให้ตอบแบบสอบถาม และได้สัมภาษณ์ตัวแทนประธานคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดยะลา จำนวน 1 ท่าน ข้อมูลที่ได้จากการตอบแบบสอบถามถูกนำมาวิเคราะห์โดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติคอมพิวเตอร์ เพื่อคำนวณค่าสถิติพื้นฐาน เช่น การแจกแจงความถี่และค่าร้อยละ เพื่อตีความและแปลความหมายข้อมูลที่ได้จากการศึกษา

 ผลการศึกษาพบว่า สาเหตุที่อิสลามอนุมัติให้ภริยาใช้สิทธิในการดำเนินการให้ขาดจากการสมรส ได้แก่ สามีพิการหรือเป็นโรคร้ายแรง สามีไม่สามารถอุปการะเลี้ยงดู สามีทำร้ายร่างกายหรือจิตใจภริยา สามีหายสาบสูญ สามีถูกศาลตัดสินให้จำคุก ส่วนสาเหตุต่างๆที่ภริยามุสลิมในจังหวัดยะลาใช้สิทธิ คือ คู่สมรสไม่สามารถอุปการะเลี้ยงดู คู่สมรสมีความขัดแย้ง คู่สมรสใช้ความรุนแรงด้วยกริยาหรือวาจา คู่สมรสอยู่ในวัยต่างกัน และคู่สมรสติดยาเสพติดตามลำดับ การใช้สิทธิมีผลต่อภริยามุสลิมกลุ่มนี้ด้านสุขภาพอนามัย สังคม และเศรษฐกิจ ส่วนสิทธิที่ภริยาควรได้รับหลังการดำเนินการให้ขาดจากการสมรสตามบทบัญญัติอิสลาม ได้แก่ ค่าอุปการะเลี้ยงดู เครื่องแต่งกาย ที่พักอาศัยในช่วงอิดดะฮ และค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตร ซึ่งผลจากการวิจัยปรากฏว่า ภริยาส่วนใหญ่ไม่ได้รับสิทธิดังกล่าวตามบทบัญญัติอิสลาม

เอกสารอ้างอิง

สวาสดิ์ สุมาลยศักดิ์. พระมหาคัมภีร์ อัล-กุรอ่าน พร้อมคำแปลเป็นภาษาไทย-รูมี.

อัชชัรบีนี, ชัมซฺอัดดีน มุหัมมัด บิน อะหมัด อัลเคาะฏีบ. 1994. มุฆนีอัลมุหตาจญ์. พิมพ์ครั้งที่ 1. เบรุต. ดาร อัลกุตุบ อัลอิสลามียะฮ.

อัซซิยูฏี, ญะลาลอัดดีน อับดฺอัรเราะมัน. ม.ป.ป. อัลอัชบาฮวันนะซออีร. มักตะบะฮ วะมัฏบะอะฮ มุหัมมัด อัลฮินดฺ.

อัดดุซูกี, มุหัมมัด บิน อะหมัด บิน อุรฟะฮ. ม.ป.ป. หาชิยะฮอัดดุซูกีอลาอัชชัรหฺอัลกะบีร. เบรุต. ดาร อัลฟิกรฺ.

อิบนุกุดามะฮ, อบูมุหัมมัด มุวัฟฟิก อัดดีน อับดุลลอฮ บิน อะหมัด บิน มุหัมมัด. 1968. อัลมุฆนี. เบรุต. ดาร อัลกิตาบ อัลอะเราะบี.

อิบนุมาญะฮ, อิบนุอับดุลลอฮ มุหัมมัด บิน ยะซีด. 1952. สุนันอิบนุมาญะฮ. เบรุต. ดาร อัลฟิกรฺ.

อบูซะเราะฮ, มุหัมมัด. 1957. อัลอะหวาลอัชชัคศียะฮ. พิมพ์ครั้งที่ 2. ดาร อัลฟิกรฺ อัลอะเราะบิ.

อัรรอมลี, ชัมซฺอัดดีน มุหัมมัด บิน อบี อัลอับบาส. 1993. นิฮายะฮอัลมุหตาจญ์. เบรุต. ดาร อัลกุตุบ อัลอิสลามียะฮ.

อัลกุรฏุบี, อบีอับดุลลอฮ บิน อะหมัด อัลอันศอรี. 1966. อัลญามิอฺลิอะหกามอัลกุรอาน. พิมพ์ครั้งที่ 3. ดาร อัลเกาะลัม.

อัลบุคอรี, มุหัมมัด บิน อิสมาแอล อบูอับดฺอัลลอฮ. 1979. อัลญามิอฺอัศเศาะเหี๊ยะห. อิสตานบูล ตุรกิยา. อัลมักตะบะฮ อัลอิสลามียะฮ.

อัลบักรฺ, ซัยดฺ มุหัมมัด ชะฏอ อัดดุมยาฏี. 1938. อิอานะฮอัฏฏอลิบีน. พิมพ์ครั้งที่ 2. มิศรฺ. มัฏบะอะฮ มุศเฏาะฟา อัลบาบี อัลหะละบี.

อัลบัยฮะกี, อะหมัด อิบนฺ อุเซ็น. 1994. สุนันอัลบัยฮะกี. พิมพ์ครั้งที่ 1. เบรุต. ดาร อัลกุตุบอัลอิลมียะฮ.

อัลญะซีรี, อับดฺอัรเราะหมัน. 1969. อัลฟิกฮฺอลาอัลมซาฮิบอัลอัรบะอะฮ. เบรุต. ดาร อัลฟิกรฺ.

อัศศอบูนี, อับดฺ อัรเราะมัน. 1968. มดาหุริยยะฮอัซเซาญัยนฺฟิอัฏเฏาะล๊าก. พิมพ์ครั้งที่ 2. เบรุต. ดาร อัลฟิกรฺ.

อลี, เกาษัร กามิล. ม.ป.ป. ศูมูอัตตัชรีอฺอัลอิสลามฟิมุอาละญะฮอันนุชูซอัชชิเกาะฮบัยนฺอัซเซาญัยนฺ. อัลกอฮิเราะฮ. ดาร อัลอิตติซาม.

ซาบิก, ซัยดฺ. 1977. ฟิกฮฺอัซซุนนะฮ. พิมพ์ครั้งที่ 4. เบรุต. ดาร อัลฟ

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2018-04-18

รูปแบบการอ้างอิง

ยูโซ๊ะ ม., & หะมะ ซ. (2018). สิทธิของภริยาในการดำเนินการให้ขาดจากการสมรสตามบทบัญญัติอิสลาม: กรณีศึกษาจังหวัดยะลา. วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ, 4(7), 57–67. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/HIKMAH/article/view/115040