The Meaning of the Memorial Monument of Buddhist Saint in the Temple of Luang Pu Man Bhuridatta Thera’s Lineage

Authors

  • ภัทระ ไมตระรัตน์
  • ทรงยศ วีระทวีมาศ

Keywords:

monk utensil museum, relic museum, meaning of space, relic worship

Abstract

The Relic Museum (utensil museum) of Luang Pu Man Bhuridatta Thera was established in the context of dynamic change of Thai society, not only internal but also external factors. It affected people’s ways of thinking and pattern of Buddhist worship, which was adjusted according to the context in every changing period. The museum inspired new design concept of architecture as a place of worship, which had never been appeared before in Thai society. It was the origin of Buddhist saint (Arahant) relic museums.

The objective of this study was to investigate the interactions between the space of Luang Pu Man Bhuridatta Thera’s Relic Museum as a memorial monument and the context in 1967-1977, when it was established. The museum was viewed as a ‘heterotopias’ which has many layers meaning. Its meaning seemed not to be static; in contrast, there were something hidden behind. Therefore, the way to interpret meaning of space is to understand through contemporary social changes. This study is expected to reveal contemporary conceptual outcomes affecting this Relic Museum.

          The result of this study found that the concept of ‘relic worship’ has been shifted from the former tradition. Furthermore, every establishment of memorial monument was definitely unpredictable. They have been created independently and have not been related to the continuation of duration. It provides the identity of this museum which affects the concept of later relic worship architecture.

Author Biographies

ภัทระ ไมตระรัตน์

นักศึกษาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของดุษฎีนิพนธ์หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้ปรับปรุงบทความจากการนำเสนอในงานประชุมวิชาการ VernAC-BEF 2017 ณ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยการสนับสนุนทุนวิจัยและทุนการศึกษาจากบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น “ทุนวิจัยสำหรับคณาจารย์บัณฑิตศึกษาเพื่อให้สามารถรับนักศึกษาที่มีความสามารถและศักยภาพสูงเข้าศึกษาในหลักสูตรและทำวิจัยในสาขาที่อาจารย์มีความเชี่ยวชาญ ประจำปีการศึกษา 2558” และได้รับการสนับสนุนการเผยแพร่และตีพิมพ์จากศูนย์วิจัยพหุลักษณ์สังคมลุ่มน้ำโขง มหาวิทยาลัยขอนแก่น

ทรงยศ วีระทวีมาศ

อาจารย์ประจำคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

References

กรมศิลปากร. (2511). พระคัมภีร์ถูปวงศ์ ตำนานว่าด้วยการสร้างสถูปเจดีย์. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.

__________. (2555). เปิดบ้านศิลปากร. กรุงเทพฯ: รุ่งเรืองศิลป์การพิมพ์.

แกรนท์ อีแวน. (2547). ประวัติศาสตร์สังเขปประเทศลาวประเทศกลางแผ่นดินเอเชียอาคเนย์. ดุษฎี เฮย์มอนด์ แปล.
กรุงเทพฯ: โอ เอส พริ้นติ้ง เฮ้าส์.

คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุ. (2543). วัฒนธรรมพัฒนาการทางประวัติศาสตร์, เอกลักษณ์ และภูมิปัญญาท้องถิ่น จังหวัดสกลนคร. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

ฉัตรทิพย์ นาถสุภา. (2551). ประวัติศาสตร์เศรษฐกิจไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬา.

ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร. (2545). วาทกรรมการพัฒนา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิภาษา.

ดารารัตน์ เมตตาริกานนท์. (2548). ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น. (พิมพ์ครั้งที่ 2). ขอนแก่น: โรงพิมพ์สัมมนาวิทยา.

ดำรงราชานุภาพ, สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยา. (2514). ตำนานพระพุทธเจดีย์. กรุงเทพฯ: รุ่งวัฒนา.
ธนธร กิตติกานต์. (2557). มหาธาตุ. กรุงเทพฯ: มติชน.

ธนภณ วัฒนกุล. (2550). การเมืองเรื่องพื้นที่ พลวัตทางสังคมของชุมชน กรณีศึกษาชุมชนป้อมมหากาฬ. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: มูลนิธิสถาบันวิชาการ 14 ตุลาคม.

นิธิ เอียวศรีวงศ์. (2547). ชาติไทย เมืองไทย แบบเรียนและอนุสาวรีย์ ว่าด้วยวัฒนธรรม รัฐ และรูปการจิตสำนึก.
กรุงเทพฯ: มติชน.

ปรมานุชิตชิโนรส, สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระ. (2530). ปฐมสมโพธิกถา. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.

พระครูปลัดสมคิด สิริวัฑฒโณ. (2550). “ประวัติวัดระฆังโฆษิตารามวรมหาวิหาร”. หนังสือที่ระลึกงานถวายผ้าพระกฐิน
พระราชทานมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2550. กรุงเทพฯ: สันติศิริการพิมพ์.

พระเทพเจติยาจารย์. (2551). ประวัติพระอาจารย์มั่น ภูริทัตตะเถระ (ฉบับสมบูรณ์) พระเทพเจติยาจารย์ (หลวงพ่อ
วิริยังค์ สิรินธโร). (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: บริษัทประชาชนจำกัด.

พระพรหมคุณาภรณ์. (2555). พุทธศาสนาในเอเชีย. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์พระพุทธศาสนาของธรรมสภา.

พระไพศาล วิสาโล. (2546). พุทธศาสนาไทยในอนาคต แนวโน้มและทางออกจากวิกฤติ. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-
สฤษดิ์วงษ์.

พระมหาธีรนาถ อัคคธีโร. (2551). พระธุตังคเจดีย์ เจดีย์แห่งพระอรหันต์. สมุทรปราการ: วัดอโศการาม.

พระมหาบัว ญาณสัมปันโน. (2514). ประวัติท่านพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต. กรุงเทพฯ: ศรีศตวรรษ.

พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา(ฉบับหลวงสารประเสริฐและฉบับกรมพระปรมานุชิตชิโนรส) และพงศาวดารเหนือ
ฉบับพระวิเชียรปรีชา(น้อย) เล่ม 1. (2504). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภา.

วัดป่าบ้านตาด. (2554). ญาณสัมปันโนธัมมานุสรณ์. กรุงเทพฯ: ศิริวัฒนาอินเตอร์พริ้นท์

วัดป่าสุทธาวาส. (ม.ป.ป.). พิพิธภัณฑ์พระอาจารย์มั่น ภูริทัตตเถระ. สกลนคร: โรงพิมพ์สกลนครการพิมพ์.

วิจิตร ว่องวารีทิพย์. (2549). “การจารึกความทรงจำของท้องถิ่น: สิ่งที่ปรากฏในพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์” . วารสารไทยคดี
ศึกษา ปีที่ 4 (1), 84-131.

ศูนย์วัฒนธรรมจังหวัดนครราชสีมา วิทยาลัยครูนครราชสีมา. (2530). ข้อมูลพื้นฐานบ้านด่านเกวียน. นครราชสีมา:
สมบูรณ์ออฟเซ็ทพริ้นท์.

สมคิด จิระทัศนกุล. (2554). รู้เรื่องวัด วิหาร โบสถ์ เจดีย์ พุทธสถาปัตยกรรมไทย. นนทบุรี: จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.

สำนักพระราชวัง. (2535). จิตรกรรมและประติมากรรมแบบตะวันตกในพระราชสำนัก 1. ม.ป.ท.

Bennet, Tony. (2003). The birth of the museum. Great Britain: T.J. International Ltd.

Cane, Susan. (2000). Museums and Memory. Stamford: Stamford University Press.

Foucault, Michel.(1970).The Order of Things : An Archaeology of the Human Science. New York:
Vinage Books.
__________. (1984). The Foucault reader. Hammondsworth: n.p.

__________. (1986). Of other spaces; Diacritics. Spring: n.p.

Taylor L., James. (1993). Forest Monks and The Nation States. Singapore: Institue of Southeast Asian
Studies.

__________ . (1997). “The Textualization of a Monastic Tradition: and the Biographical Process in
Thailand”.Sacred Biography Buddhist Traditions South and Southeast Asia. The Unite States of
America: University of Hawaii.

The Mahavamsa. (1964). Translation by Wilhelm Geiger. London: Luzac & Company.

Downloads

Published

2018-06-30

How to Cite

ไมตระรัตน์ ภ., & วีระทวีมาศ ท. (2018). The Meaning of the Memorial Monument of Buddhist Saint in the Temple of Luang Pu Man Bhuridatta Thera’s Lineage. Built Environment Inquiry, 17(1), 43–60. retrieved from https://so01.tci-thaijo.org/index.php/arch-kku/article/view/140718

Issue

Section

บทความวิจัย (Research Articles)