Factors Affecting Travel Behavior Changing to Promote the Use of Public Transport in Khon Kaen City
DOI:
https://doi.org/10.14456/bei.2022.14Keywords:
Khon Kaen City, Public Transport, Travel BehaviorAbstract
The increasing dependence on private vehicles in many cities in Thailand inevitably leads to urban environmental problems and the urban quality of life. As a result, many cities face challenges in urban transportation planning. Under the notion of Transportation Demand Management (TDM), this research aims to investigate approaches to promote the use of urban public transportation. The main objective of this study was to examine the factors affecting travel behavior changing to encourage the use of public transport in Khon Kaen City, focusing on the city bus. This study was survey research conducting 400 samplings and using the questionnaire as the data collection tool. Then the data were analyzed by using descriptive statistics and inferential statistics, especially multiple linear regression. The results revealed that factors affect the use of city buses in Khon Kaen city: safety, convenience, reliability, cost, and environmental impact with statistically significant at .05 level and 83.9 % of the fitted data in the multiple regression model. The above five factors are considered essential elements that urban transportation planners should not overlook in improving the efficiency of public transport services in Khon Kaen City. This improvement will attract the change in the travel behavior of urban people to use public transport in the city more.
References
เอกสารอ้างอิง
จารุวรรณ ประวัณเน. (2563). กระบวนการเปลี่ยนแปลงสู่ความเป็นเมืองอัจฉริยะ: กรณีศึกษาเทศบาลนครขอนแก่น (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม.
ธวัชชัย เหล่าศิริหงส์ทอง. (2533). การพยากรณ์ความต้องการการเดินทางโดยวิธีดีสแอกกรีเกตสำหรับพื้นที่กรุงเทพฯ และปริมณฑล (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พนกฤษณ คลังบุญครอง. (2561). การวางแผนการขนส่งในเขตเมืองอย่างยั่งยืน: หลักการและปฏิบัติการ. ขอนแก่น: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ภาวิณี เอี่ยมตระกูล. (2561). การวางแผนเมืองและพัฒนาระบบขนส่ง. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อัจฉรา ตันติวิทยาพิทักษ์. (2540). การพัฒนาโครงข่ายทางจักรยานในพื้นที่เขตสาธร (วิทยานิพนธ์การวางแผนภาคและเมืองมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อนนต์ศรี วงษ์ชัยสุวรรณ. (2552). รูปแบบการเดินทางของนักเรียนที่โรงเรียนตั้งอยู่บนถนนสามเสน (วิทยานิพนธ์การวางแผนภาคและเมืองมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Black, W. (1998). Human Factors in Intelligent transportation system. Prentice-Hall.
Bowman, J. L. and Ben-Akiva, M. (2001). Activity-Based Disaggregate Travel Demand Model System with Activity Schedules. Transportation Research Part A Policy and Practice, 35(1), 1-28.
Bruton, M. J. (1975). Introduction to Transportation Planning. London: Hutchinson.
Hulin, C. et al., (2001). Can a Reliability Coefficient Be Too High? Journal of Consumer Psychology, 10(1), 55-58.
Joewono, T. et al., (2005). The characteristics of paratransit and non-motorized transport in Bandung, Indonesia. Journal of the Eastern Asia Society for Transportation Studies, 6(1), 262-277.
Joewono, T and Santoso, D. S. (2015). Service Quality attributes for Public Transportation in Indonesian Cities, Journal of the Eastern Asia Society for Transportation Studies,11, 1064-1081.
Loo, B.P.Y. (2007). The role of Paratransit: some reflections based on the experience of residents’ coach services in Hong Kong, Transportation, 34(1), 471-486.
Luthra, A. (2006). Para Transit System in Medium Sized Cities Problem or Panacea. ITPI Journal, 3(2), 55-61.
Masahiro, S. et al., (2003). The Future of Urban Transport Policy. Tokyo: Seibundo.
Meyer, M.D. and Miller, E.J. (1974). Urban Transportation Planning: a decision-oriented approach. New York: McGraw-Hill.
Ortuzar, J. D. and Willumsen, L. G. (2011). Modelling Transport. (4th ed.). New Jersey: John Wiley & Sons.
Saadatian, O. et al., (2012). A Methodology for Adapting Sustainability Tools. Advances in Fluid Mechanics and Heat & Mass Transfer, 54-65.
Shimazaki, T. and Rahman, Md. M. (1996). Physical characteristics of paratransit in developing
countries of Asia: Transportation in Asia-Pacific countries. Journal of Advanced Transportation, 30(2), 5-24.
Susilo, Y. O. et al., (2010). An Exploration of Public Transport Users' Attitudes and Preferences towards Various Policies in Indonesia: Some Preliminary Results. Journal of the Eastern Asia Society for Transportation Studies, 8, 1230-1244.
Tangphaisankun, A. (2010). A study in integrating paratransit as a feeder into mass transit systems in developing countries: a study in Bangkok (PhD. Thesis). Yokohama National University.
Vuchic, V. R. (2007). Urban Transit: Operations, Planning, and Economics. New Jersey: John Wiley & Sons.
Wongwiriya, P. et al., (2017). User Perception of Paratransit in Thailand: Case study of Journey to Work in Khon Kaen City. Asia-Pacific Journal of Science and Technology, 22(02).
ฐานข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์
เกษม ชูจารุกุล. (2551). Mobility Management. [ออนไลน์]. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2563, จากhttp://www.chulapedia.chula.ac.th/index.php?title=ปัญหาการจราจร
เทศบาลนครขอนแก่น. (2561). จำนวนประชากรในเขตเทศบาลนครขอนแก่น. [ออนไลน์]. สืบค้นเมื่อ 27 ตุลาคม 2561, จาก http://www.kkmuni.go.th/
มหาวิทยาลัยขอนแก่น. (2559). โครงการศึกษาออกแบบรายละเอียดระบบขนส่งสาธารณะในเขตจังหวัดขอนแก่นและผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม. [ออนไลน์]. สืบค้นเมื่อ 11 กันยายน 2563, จาก
Bullen, P. B. (2018). How to choose a sample size. [Online]. Retrieved December 17, 2018, from https://tools4dev.org/resources/how-to-choose-a-sample-size/
Mazikana, A. P. (2019). The Effect of Incentives on the Achievement of Organizational Goals. [Online]. Retrieved September 20, 2021, from http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.3417544
Metropolitan Planning Council. (2021). The study of The Metropolitan Planning Council’s Moving
at the Speed of Congestion. [Online]. Retrieved September 11, 2021, from https://www.
metroplanning.org/work/projects.html
The Global Development Research Center. (2008). Key issues in sustainable transportation.
[Online]. Retrieved December 27, 2021, from http://www.gdrc.org/uem/sustran/
key-issues.html
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2022 Built Environment Inquiry
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Views and opinions expressed in the journal do not necessarily reflect those of the editors.
