ผลการใช้วีดิทัศน์แบบสาธิต เรื่อง การบริหารจัดการโครงการกิจกรรมนักศึกษา ด้วยวงจรเดมมิ่ง (PDCA) สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี
คำสำคัญ:
วีดิทัศน์แบบสาธิต, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, วงจรเดมมิ่ง (PDCA)บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาวีดิทัศน์แบบสาธิตเรื่องการบริหารจัดการโครงการกิจกรรมนักศึกษาด้วยวงจรเดมมิ่ง (PDCA) สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี 2) เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ก่อนและหลังเรียนด้วยบทเรียนวีดิทัศน์แบบสาธิตเรื่องการบริหารจัดการโครงการกิจกรรมนักศึกษาด้วยวงจรเดมมิ่ง (PDCA) 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่มีต่อการเรียนด้วยบทเรียนวีดิทัศน์แบบสาธิต กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักศึกษาระดับปริญญาตรีมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ จำนวน 50 คน ได้มาโดยการสุ่มอย่างง่าย ใช้วิธีการจับสลาก เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย 1) บทเรียนวีดิทัศน์แบบสาธิต 2) แบบประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 3) แบบประเมินความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย (M) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) และการทดสอบค่าที (t-test) แบบ dependent
ผลการวิจัย พบว่า
1) บทเรียนวีดิทัศน์แบบสาธิต เรื่องการบริหารโครงการกิจกรรมนักศึกษาด้วยวงจรเดมมิ่ง (PDCA) มีคุณภาพอยู่ในระดับดีมาก (M = 4.56, SD = 0.47)
2) นักศึกษาระดับปริญญาตรีที่เรียนด้วยบทเรียนวีดิทัศน์แบบสาธิต เรื่องการบริหารจัดการกิจกรรมนักศึกษาด้วยวงจรเดมมิ่ง (PDCA) มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน โดยคะแนนหลังเรียนสูงกว่าคะแนนก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
3) นักศึกษาระดับปริญญาตรีที่เรียนด้วยบทเรียนวีดิทัศน์แบบสาธิต เรื่องการบริหารจัดการโครงการกิจกรรมนักศึกษาด้วยวงจรเดมมิ่ง (PDCA) มีความพึงพอใจอยู่ในระดับดีมาก (M =4.52, SD = 0.50)
เอกสารอ้างอิง
กิดานันท์ มลิทอง. (2545). สื่อการสอนและการฝึกอบรมจากสื่อพื้นฐานถึงสื่อดิจิทัล. อรุณการพิมพ์.
จิตราภรณ์ ชั่งกริส. (2559). การพัฒนาสื่อวีดิทัศน์เพื่อการเรียนรู้ตามแนวคิด Flipped Classroom เรื่องการตรวจร่างกายรายวิชาการประเมินภาวะสุขภาพ [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
จิราภรณ์ เฟื่องฟุ้ง. (2560). การพัฒนาการคิดวิเคราะห์โดยใช้สื่อวิดีทัศน์ในเรื่องพันธะเคมี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ทิศนา แขมมณี. (2553). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 8). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปรเมศวร์ สิริสุรภักดี, ธเรศวร์ เตชะไตรภพ, และบริบูรณ์ ชอบทําดี. (2561). การพัฒนาสื่อมัลติมีเดียคอมพิวเตอร์เรื่องหลักการทํางานของคอมพิวเตอร์สําหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนวัดพุทไธศวรรย์. วารสารนวัตกรรมการเรียนรู้, 4(1), 49-63.
พิสุทธา อารีราษฎร์. (2551). การพัฒนาซอฟต์แวร์ทางการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
รัตนา ดวงแก้ว. (2557). ทฤษฎีและการพัฒนาหลักสูตร. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุภัค เพลงสา. (2541). การผลิตหน่วยการเรียนการสอนเรื่อง สุขภาพกับการบริโภคกลุ่มวิชาสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สุบิน เอกจิตต์. (2561). รายงานการวิจัย เรื่อง การพัฒนาสื่อวีดิทัศน์เพื่อการชี้นำเรื่อง การประชาสัมพันธ์แนวทางการศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
อัญญปารย์ ศิลปนิลมาลย์. (2558). การพัฒนาซอฟต์แวร์ทางการศึกษาตามรูปแบบ ADDIE (พิมพ์ครั้งที่ 1). แอนนาออฟเซต.
Bandura, A. (1986). Social foundation of thought and action: A social cognitive theory. Prentice-Hall.
Kuder, G. F., & Richardson, M. W. (1937). The theory of estimation of test reliability. Psychometrika, 2(3), 151-160. https://doi.org/10.1007/BF02288391
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. ทรรศนะและข้อคิดเห็นใด ๆ ที่ปรากฏอยู่ในวารสาร ECT Education and Communication Technology Journal เป็นของผู้เขียนโดยเฉพาะ สำนักเทคโนโลยีการศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นพ้องด้วย
2. กองบรรณาธิการของสงวนลิขสิทธิ์ในการบรรณาธิการข้อเขียนทุกชิ้น เพื่อความเหมาะสมในการจัดพิมพ์เผยแพร่
