ผลการเสริมสร้างความสามารถในการจัดการตนเองของเด็กวัยอนุบาล โดยใช้กลยุทธ์การจัดกิจกรรมขององค์กรความร่วมมือเพื่อการเรียนรู้ทางวิชาการ สังคมและอารมณ์ (CASEL)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาดัชนีประสิทธิผลของแผนกลยุทธ์การจัดกิจกรรมของ CASEL 2) เปรียบเทียบความสามารถในการจัดการตนเองของเด็กวัยอนุบาลก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่าง คือ เด็กวัยอนุบาลอายุ 4 - 5 ปี จำนวน 23 คน โดยการสุ่มแบบแบ่งกลุ่ม การทดลองบูรณาการในกิจวัตรและกิจกรรมประจำวันรวมวันละ 100 นาที สัปดาห์ละ 4 วัน ติดต่อกัน 6 สัปดาห์ รวม 24 แผน ขั้นตอนการจัดกิจกรรม ได้แก่ ระยะที่ 1 โฮมรูม (1.1 เตรียมความพร้อม 1.2 เปิดรับประสบการณ์) ระยะที่ 2 บูรณาการในกิจกรรมประจำวัน (2.1 กิจกรรมต่อเนื่อง 2.2 นำไปใช้) และ ระยะที่ 3 สรุปการเรียนรู้ กลยุทธ์การจัดกิจกรรม ได้แก่ (1) กลยุทธ์การควบคุมตนเอง (2) กลยุทธ์การจัดการและการสร้างแรงจูงใจในตนเอง (3) กลยุทธ์การกำหนดและบรรลุภารกิจตามเป้าหมาย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล คือ แบบประเมินความสามารถใน การจัดการตนเองของเด็กวัยอนุบาล วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ดัชนีประสิทธิผล และสถิติการทดสอบ Wilcoxon Signed Rank Test ผลการวิจัย พบว่า (1) ดัชนีประสิทธิผลของแผนกลยุทธ์การจัดกิจกรรมของ CASEL มีค่าเท่ากับ 0.8072 แสดงว่าเด็กวัยอนุบาลมีการพัฒนาความสามารถในการจัดการตนเองเพิ่มขึ้น 0.8072 หรือคิดเป็นร้อยละ 80.72 (2) เด็กวัยอนุบาลมีความสามารถในการจัดการตนเองหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แสดงว่า กลยุทธ์การจัดกิจกรรมของ CASEL สามารถนำไปใช้ในการเสริมสร้างความสามารถในการจัดการตนเองของเด็กวัยอนุบาลได้
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. (2565). รายงานประจำปีกรมสุขภาพจิต ปีงบประมาณ 2565. กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข.
นวลจันทร์ จุฑาภักดีกุล, ปนัดดา ธนเศรษฐกร, อรพินท์ เลิศอวัสดาตระกูล, และ นุชนาฏ รักษี. (2560). การพัฒนาและหาค่าเกณฑ์มาตรฐานเครื่องมือประเมินการคิดเชิงบริหารในเด็กปฐมวัย. สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.)
รังสิรัศม์ วงศ์อุปราช. (2564). การจัดกิจกรรมเสริมสร้างการจัดการตนเองของเด็กปฐมวัยตามแนวทาง CASEL. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 23(2), 101–118.
สมใจ มณีวงษ์. (2567). การเตรียมตัวเพื่อรับมือกับโลกยุค BANI. Journal of Integration Social Sciences and Development, 4(2), 29–36. https://so15.tci thaijo.org/index.php/JISSD/article/view/1382
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). รายงานการศึกษาสภาวการณ์การจัดการศึกษาสำหรับเด็กปฐมวัยในประเทศไทย. พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561–2580). สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
Aksoy, P., & Gresham, F. M. (2024). The effects of social-emotional learning interventions on preschool children’s social competence. Early Childhood Education Journal, 52(1), 45–58.
Blair, C., & Raver, C. C. (2015). School readiness and self-regulation: A developmental psychobiological approach. Annual Review of Psychology, 66, 711–731. https://doi.org/10.1146/annurev-psych-010814-015221
Bronson, M. B. (2000). Self-regulation in early childhood: Nature and nurture. Guilford Press.
Chen, J. J. (2024). An integrated approach to social and emotional teaching (SET): A qualitative study of preschool teachers’ practices. Early Childhood Education Journal, 54, 175-191. https://doi.org/10.1007/s10643-024-01803-9
Collaborative for Academic, Social, and Emotional Learning (CASEL). (2021). Evidence-based social and emotional learning programs: CASEL criteria updates and rationale. CASEL. https://casel.org/wp-content/uploads/2021/01/11_CASEL-Program-Criteria-Rationale.pdf
Conceicao, V., Silva, R., & Almeida, M. (2025). Promoting self-regulation and responsibility in kindergarten children through SEL activities. Journal of Early Childhood Research, 23(2), 134–150.
Denham, S. A. (2006). Social-emotional competence as support for school readiness: What is it and how do we assess it? Early Education and Development, 17(1), 57–89.
Durlak, J. A., Weissberg, R. P., Dymnicki, A. B., Taylor, R. D., & Schellinger, K. B. (2011). The impact of enhancing students’ social and emotional learning: A meta‐analysis of school‐based universal interventions. Child Development, 82(1), 405–432
Hamilton, S. J. (2007). Self-regulation interventions for children with emotional and behavioral disorders. Behavioral Disorders, 32(3), 165–178.
Hautakangas, M., Kumpulainen, K., & Uusitalo, L. (2022). Children developing self-regulation skills in a Kids’ Skills intervention programme in Finnish early childhood education and care. Early Child Development and Care, 192(10), 1626–1642.
Moffitt, T. E., Arseneault, L., Belsky, D., Dickson, N., Hancox, R. J., Harrington, H., Houts, R., Poulton, R., Roberts, B. W., Ross, S., Sears, M. R., Thomson, W. M., & Caspi, A. (2011). A gradient of childhood self-control predicts health, wealth, and public safety. Proceedings of the National Academy of Sciences, 108(7), 2693–2698.
Pengping, A., & Khayankij, S. (2022). Teachers’ roles in promoting preschoolers’ resilience in schools of the Bangkok metropolitan region. Humanities, Arts and Social Sciences Studies, 22(1), 207–216.
Ponitz, C. C., McClelland, M. M., Matthews, J. S., & Morrison, F. J. (2009). A structured observation of behavioral self-regulation and its contribution to kindergarten outcomes. Developmental Psychology, 45(3), 605–619.
Schunk, D. H., & DiBenedetto, M. K. (2020). Motivation and social-emotional learning: Theory, research, and practice. Contemporary Educational Psychology, 60, 101830. https://doi.org/10.1016/j.cedpsych.2019.101830
United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO). (2021). Reimagining our futures together: A new social contract for education. UNESCO.
