กลยุทธ์การใช้สื่อเพื่อการรณรงค์เลือกตั้งท้องถิ่น

ผู้แต่ง

  • จำนง ศรีสงคราม แขนงวิชานวัตกรรมการสื่อสารทางการเมืองและ การปกครองท้องถิ่น สาขาวิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
  • วิทยาธร ท่อแก้ว รองศาสตราจารย์ สาขาวิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
  • กรกช ขันธบุญ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ สาขาวิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

DOI:

https://doi.org/10.14456/gjl.2026.8

คำสำคัญ:

กลยุทธ์การใช้สื่อ, การรณรงค์เลือกตั้ง, การเลือกตั้งท้องถิ่น

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มุ่งศึกษากลยุทธ์การใช้สื่อเพื่อการรณรงค์เลือกตั้งท้องถิ่น โดยเน้นการใช้สื่ออย่างมีประสิทธิภาพ ครอบคลุม และเหมาะสมกับบริบทของกลุ่มเป้าหมายที่มีความหลากหลาย ทั้งในด้านพื้นที่และช่วงเวลาของการรณรงค์ เนื่องจากสื่อแต่ละประเภทมีจุดเด่นและข้อจำกัดที่แตกต่างกัน การเลือกใช้สื่ออย่างมีกลยุทธ์จึงมีบทบาทสำคัญต่อการเพิ่มประสิทธิผลของการรณรงค์เลือกตั้งท้องถิ่น การเลือกตั้งท้องถิ่นถือเป็นรูปแบบหนึ่งของการมีส่วนร่วมทางการเมืองขั้นพื้นฐานของประชาชน ซึ่งเอื้อให้ประชาชนใช้สิทธิในการเลือกผู้แทนเข้าไปทำหน้าที่ตัดสินใจทางการเมือง ทั้งในฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติ และเป็นกลไกสำคัญในการเสริมสร้างประชาธิปไตยในระดับท้องถิ่น  แม้ว่าการเลือกตั้งท้องถิ่นจะเป็นกิจกรรมทางการเมืองที่ใกล้ชิดกับประชาชนมากที่สุด แต่ยังคงเผชิญกับปัญหาหลายประการ ได้แก่ อัตราการมาใช้สิทธิเลือกตั้งที่ลดลง การขาดความตระหนักรู้เกี่ยวกับสิทธิและหน้าที่ของพลเมือง ความเบื่อหน่ายทางการเมืองของผู้มีสิทธิเลือกตั้ง การทุจริตซื้อเสียงในรูปแบบที่ซับซ้อน การใช้อิทธิพลและการให้ผลประโยชน์เพื่อจูงใจผู้มีสิทธิเลือกตั้ง การนำเทคโนโลยีและสื่อสังคมออนไลน์มาใช้เป็นเครื่องมือในการทุจริต การสืบทอดอำนาจทางการเมืองในระดับท้องถิ่น การผูกขาดอำนาจโดยกลุ่มการเมืองหรือเครือญาติทางการเมืองบางกลุ่ม ช่องว่างและความไม่ชัดเจนของกฎหมายว่าด้วยการเลือกตั้งท้องถิ่น ตลอดจนระบบเทคโนโลยีสารสนเทศที่ใช้ในการจัดการเลือกตั้งซึ่งยังล้าสมัยและขาดการบูรณาการ  บทความนี้เสนอว่า การรณรงค์เลือกตั้งท้องถิ่นควรดำเนินการอย่างเป็นระบบและต่อเนื่อง ครอบคลุมทั้งสามระยะสำคัญ ได้แก่ ระยะการวางแผน ระยะการดำเนินการรณรงค์ และระยะการประเมินผล โดยต้องอาศัยกลยุทธ์การใช้สื่อที่มีความหลากหลายและสอดคล้องกับลักษณะของกลุ่มเป้าหมายและช่วงเวลาของการรณรงค์ กลยุทธ์ดังกล่าวมีจุดเด่นในการเพิ่มการรับรู้ การมีส่วนร่วม และความเชื่อมั่นของประชาชนต่อกระบวนการเลือกตั้ง อย่างไรก็ตาม ในบางบริบทอาจก่อให้เกิดความเสี่ยง เช่น ความไม่เท่าเทียมในการเข้าถึงสื่อและประเด็นด้านจริยธรรม สุดท้ายแล้ว การใช้กลยุทธ์การสื่อสารอย่างเหมาะสมจะช่วยส่งเสริมการเลือกตั้งท้องถิ่นให้เป็นไปอย่างสุจริต โปร่งใส และน่าเชื่อถือ อันนำไปสู่การได้มาซึ่งผู้นำท้องถิ่นที่มีคุณธรรมและความสามารถ และเสริมสร้างรากฐานของระบอบประชาธิปไตยในระดับชาติอย่างยั่งยืน

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

กิตติ กันภัย และปาริชาติ สถาปิตานนท์. (2543). มองสื่อใหม่ มองสังคมใหม่. กรุงเทพฯ: บริษัท เอดิสันเพรส โพรดักส์ชั่น จำกัด.

เกศินี จุฑาวิจิตร. (2548). การสื่อสารเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฎนครปฐม.

จารุวรรณ แก้วมะโน (2565). การเลือกตั้งสมานฉันท์และไม่ซื้อสิทธิขายเสียง กรณีศึกษาการเลือกตั้งท้องถิ่น จังหวัดชัยภูมิ: เติมเต็มวงจรการเลือกตั้งโดยส่งเสริมกระบวนการมีส่วนร่วมของผู้มีสิทธิเลือกตั้ง . วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 20-44.

ชวาลย์ ทัตศิวัช. (2547). การศึกษาปัญหาและอุปสรรคจากการเลือกตั้งตัวแทนท้องถิ่น. สืบค้นจาก https://view.officeapps.live.com/op/view.aspx?src

ณฐา สุวันทารัตน์. (2555). การเลือกใช้สื่อและการออกแบบสารเพื่อการเคลื่อนไหวทางสังคมของโครงการบิ๊กทรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ณรงค์ สมพงษ์. (2530). สื่อเพื่องานส่งเสริมเผยแพร่. กรุงเทพฯ: ฝ่ายสื่อการศึกษา สำนักส่งเสริมและฝึกอบรมมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ทิพารัตน์ เด่นชัยประดิษฐ์. (2539). การศึกษากลยุทธ์และประสิทธิผลของโครงการประชาสัมพันธ์เพื่อลดอุบัติเหตุจราจรจากการดื่มสุรา. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ธนธร จิรรุจิเรข และชญาดา จิรกิตติถาวร.(2568,5 พฤษภาคม). เปิดสถิติเลือกตั้งท้องถิ่นไทย ทำไมน้อยกว่าระดับชาติ. สืบค้นจาก https://theactive.thaipbs.or.th/data/local-elections-stat

ปาริชาติ สถาปิตานนท์. (2551). การสื่อสารประเด็นสาธารณะและการเปลี่ยนแปลงในสังคมไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ภูริดา เชวงศักดิ์สงคราม.(2558).เครือข่าย ขั้นตอนการรณรงค์และกลยุทธ์การสื่อสารของโครงการสวนผักคนเมือง. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะวารสารศาสตร์และ สื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

วัชรวิชญ์ กีรติดุสิตโรจน์.(2567). การเลือกตั้งท้องถิ่นไทย: รากฐานประชาธิปไตย และการพัฒนาที่ยั่งยืน. สืบค้นจาก http://harvardasia.co.th/

วิทยาธร ท่อแก้ว.(2568). แนวทางการสื่อสารในการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด ปี 2568. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(3), 57-71

สิริพรรษ์ ศรีบุญลือ. (2549). กลยุทธ์การสื่อสารการรณรงค์โครงการร่วมใจเพื่อลดอันตรายจากควันบุหรี่มือสอง. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อดิพล เอื้อจรัสพันธ์. (2553). เครือข่ายและกลยุทธ์การสื่อสารของสถาบันพัฒนาการเรียนรู้เกษตรอินทรีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี มูลนิธิกสิกรรมธรรมชาติ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะวารสารศาสตร์และสื่อสาร มวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

เอกพลณัฐ ณัฐพัทธนันท์.(2560) . การเลือกตั้งท้องถิ่น. เทศบาลตำบลโพธิ์ทอง อำเภอโพนทอง จังหวัดร้อยเอ็ด

โอฬาร ถิ่นบางเตียว และนครินทร์ เมฆไตรรัตน์. (2559). การซื้อสิทธิ์ขายเสียง. สืบค้นจาก http://wiki.kpi.ac.th/ index.php?title=การซื้อสิทธิ์ขายเสียง

Cultlip, S. M., Center A. H.,& Broom, G. M. (1999). Effective Public Relation. Newjersy: Prentice-Hall International.

Paisley, W. J., & Atkin, C. K. (2001). Public communication campaignes-The American Experience In Rice, R. E., & Atkin, C. K. (Eds.), Public communication campaignes. California: Sage.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-02

รูปแบบการอ้างอิง

ศรีสงคราม จ. ., ท่อแก้ว ว. ., & ขันธบุญ ก. . (2026). กลยุทธ์การใช้สื่อเพื่อการรณรงค์เลือกตั้งท้องถิ่น. วารสารการบริหารปกครอง มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 15(1), 134–149. https://doi.org/10.14456/gjl.2026.8