ทุนทางสังคมในการจัดการท่องเที่ยวในงานบุญคูณลาน วัดเศวตวันวนาราม เทศบาลตำบลเหนือ อำเภอเมือง จังหวัดกาฬสินธุ์
DOI:
https://doi.org/10.14456/gjl.2026.9คำสำคัญ:
ทุนทางสังคม, การจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน, บุญคูณลาน, องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นบทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาทุนทางสังคมในงานบุญคูณลาน วัดเศวตวันวนาราม เทศบาลตำบลเหนือ อำเภอเมือง จังหวัดกาฬสินธุ์ และ 2) ศึกษาบทบาทของทุนทางสังคมที่มีต่อการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนภายใต้องค์ประกอบ 3A’s เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกและการสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วม จากผู้ให้ข้อมูลหลักแบบเจาะจง 30 คน ประกอบด้วยผู้นำและผู้บริหารท้องถิ่น 10 คน คณะกรรมการหมู่บ้าน 12 คน และภาคประชาชน 8 คน ผลการศึกษาพบว่า ทุนทางสังคมทำหน้าที่เป็นกลไกเชิงสถาบันในการระดมทรัพยากรชุมชนเพื่อทดแทนงบประมาณภาครัฐ แบ่งเป็น 2 ระดับ คือ 1) ระดับปฏิบัติการ ขับเคลื่อนด้วยความไว้วางใจและบรรทัดฐานทางจารีตประเพณี ก่อให้เกิดความร่วมมือในการสละแรงงาน 2) ระดับโครงสร้าง อาศัยเครือข่ายความสัมพันธ์ 3 รูปแบบ ได้แก่ เครือข่ายแนบแน่นภายในกลุ่มชาวบ้าน เครือข่ายเชื่อมโยงผ่านกลุ่มคนรุ่นใหม่ และเครือข่ายทางการที่บูรณาการร่วมกับหน่วยงานรัฐ ในมิติการจัดการท่องเที่ยว พบว่า เครือข่ายแนบแน่นเป็นฐานสร้างสิ่งดึงดูดใจ เครือข่ายทางการช่วยหนุนเสริมสิ่งอำนวยความสะดวก และเครือข่ายเชื่อมโยงขยายการเข้าถึงผ่านสื่อดิจิทัล ข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย เทศบาลตำบลเหนือควรบูรณาการฐานทุนทางสังคมในแผนพัฒนาท้องถิ่น โดยสร้างกลไกความร่วมมือกับภาคีเครือข่ายเพื่อสนับสนุนโครงสร้างพื้นฐานและอุดหนุนต้นทุนทางเศรษฐกิจ ซึ่งจะช่วยยกระดับการจัดการท่องเที่ยวให้มีความคุ้มทุนและยั่งยืนต่อไป
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กฤษณ อร่ามศรี, อนาวิน สุวรรณะ, จิรัฐิติกาล มานะจรรยาพงศ์, กมล เกียรติพงษ์, ทศพร ไชยประคอง, และ ช่อทิพย์ นิมิตกุล. (2564). แนวปฏิบัติของวิสาหกิจชุมชนบนฐานทุนทางสังคมสู่การท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบ ในพื้นที่สงวนชีวมณฑลแม่สา-คอกม้า จังหวัดเชียงใหม่. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 9(3), 361-372.
ขจรศักดิ์ วงศ์วิราช, บุญฑวรรณ วิงวอน, อัจฉรา เมฆสุวรรณ, และ เนตรดาว โทธรัตน์. (2565). การจัดการทุนทางสังคมเพื่อสร้างโอกาสทางเศรษฐกิจด้วยแนวทางการท่องเที่ยวของชุมชนตำบลริมปิง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร์, 5(3), 30-46.
โครงการท่องเที่ยวเพื่อชีวิตและธรรมชาติ. (2540). คู่มือการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน. โครงการท่องเที่ยวเพื่อชีวิตและธรรมชาติ.
จักรกฤษณ์ เจริญสิทธิ์, ปัญจรัศมิ์ สามนเสน, ชลธิชา พันธ์สว่าง, นารีรัตน์ ธนะเกษม, และ พิทูร อมร วิทวัส. (2561). ทุนทางสังคมและการมีส่วนร่วมของชุมชน กรณีศึกษา การท่องเที่ยวโดยชุมชนบ้านผาหมอน อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 8(1), 61-71.
ชนิษฐา ใจเป็ง. (2563). แนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวโดยชุมชนเชิงสร้างสรรค์โดยใช้ทุนทางสังคม: กรณีศึกษาชุมชนนครชุม กำแพงเพชร. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 30(1), 26-38.
ชิตวร ประดิษย์รอด. (2557). การศึกษาศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวเพื่อพัฒนาสู่การเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิง นิเวศ อำเภอคลองใหญ่ จังหวัดตราด [รายงานการวิจัย]. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
ทัศนีย์ ศิวบวรวัฒนา, และ กิตติศักดิ์ สินธุโคตร. (2563). ฟ้อนสู่ขวัญข้าวคูณลาน: การสร้างสรรค์นาฏศิลป์พื้นเมืองจากประเพณีบุญคูณลานปราสาทรวงข้าว. วารสารวิจิตรศิลป์, 11(1), 161-177.
ธัญญลักษณ์ แซ่เลี้ยว. (2560). ทุนทางสังคมวัฒนธรรมในการบริหารจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ของชุมชนชาติพันธุ์ ในแขวงหลวงน้ำทา สปป.ลาว. วารสารสังคมศาสตร์วิชาการ, 10(3), 42-59.
เอนก นาคะบุตร. (2545). ทุนทางสังคม. มูลนิธิภูมิปัญญา.
Coleman, J. S. (1988). Social capital in the creation of human capital. American Journal of Sociology, 94, S95-S120.
Coleman, J. S. (1990). Foundations of social theory. Harvard University Press.
Putnam, R. D. (1995). Tuning in, tuning out: The strange disappearance of social capital in America. PS: Political Science & Politics, 28(4), 664-683.
Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. Simon & Schuster.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารการบริหารปกครอง มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.




