การจัดการเชิงกลยุทธ์ในการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมอย่างสร้างสรรค์ เพื่อส่งเสริมอัตลักษณ์การท่องเที่ยวชายแดนของจังหวัดกาญจนบุรี
Article Sidebar
เผยแพร่แล้ว:
เม.ย. 25, 2020
คำสำคัญ:
การจัดการเชิงกลยุทธ์ การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม การท่องเที่ยวชายแดน
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพแวดล้อมภายนอกและสภาพแวดล้อมภายในของการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมอย่างสร้างสรรค์เพื่อส่งเสริมอัตลักษณ์การท่องเที่ยวชายแดน จังหวัดกาญจนบุรี และ (2) เสนอแนะแนวทางการส่งเสริมอัตลักษณ์การท่องเที่ยวชายแดน จังหวัดกาญจนบุรี กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้ประกอบการ จำนวน 385 คน และสัมภาษณ์กลุ่มผู้ที่เกี่ยวข้อง จำนวน 40 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในงานวิจัย ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและและนำผลที่ได้จากการสัมภาษณ์นำมาวิเคราะห์เนื้อหาและวิเคราะห์สภาพแวดล้อมภายนอกและภายในแล้วนำมาตีความ สรุปข้อมูล ผลการวิจัยพบว่า 1) จุดแข็ง มีแหล่งท่องเที่ยวที่หลากหลายทั้งทางธรรมชาติ วัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ จุดอ่อน การบริหารจัดการภายในแหล่งท่องเที่ยวยังไม่ดีพอและสถานที่ท่องเที่ยวเกิดความเสื่อมโทรม โอกาส มีการเปิดเสรีทางการค้าและการลงทุน อุปสรรค มีงบประมาณในการพัฒนาที่จำกัด 2) แนวทางในการส่งเสริมอัตลักษณ์การท่องเที่ยวชายแดนนั้น ควรสร้างความร่วมมือทั้งภาครัฐ เอกชน ประชาชนและสื่อมวลชน เพื่อให้เกิดความเข้าใจอันดีนำไปสู่การขยายความร่วมมือทางเศรษฐกิจด้านการค้า การลงทุน การขยายคมนาคมขนส่ง การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและขยายความร่วมมือด้านการท่องเที่ยวกับประเทศเพื่อนบ้าน
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
มุกดา ว. . ., บุญลอยสง ร. . ., & สมบุญ ส. . . (2020). การจัดการเชิงกลยุทธ์ในการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมอย่างสร้างสรรค์ เพื่อส่งเสริมอัตลักษณ์การท่องเที่ยวชายแดนของจังหวัดกาญจนบุรี . วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 14(1), 75–91. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/journaldtc/article/view/241383
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
1. Boonmeesri-nga, M. (2013). The Identity Construction of Destination Branding Amphoe
Hua –Hin,Changwat Prachuap Khiri Khanamongst Young tourists’ Perspective. Veridian E-Journal Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and arts, 6(1), 548 - 560.
2. Boonyatistan, A. (2010). Professional Swot Analysis Guide. Bangkok: Panyachon Distrivutor.
3. Chumpradit, K. & Koonsri, J. (2006). Research Reports Identity and Image Project of Chiang Rai Province. Bangkok: The thailand Research Fund.
4. Department of Business Development, Kanchanaburi. (2014). List of Business Operators in Kanchanaburi. Kanchanaburi: Kanchanaburi Commercial Office.
5. Department of Foreign Trade. (2012). Questions and Answers AEC 360 ASEAN Economic Community 2015. Bangkok: Ministry of Commerce.
6. Intorn, A. (2008). Chiang Rai Strategic Plan for Establish of Tourism Linkage Center in the Upper Greater Mekong Sub-Region (Doctor of Philosophy). Chiang Rai Rajabhat University. Chiang Rai.
7. Jenkins, R. (1996). Social Identity. New York: Routledge.
8. Kaewmanee, R. (2011). Research Report Mae Sot Special Economic Zone: Opportunities and Potential for the Development of the Border Industry. Bangkok:Macro Industry Policy Office.
9. Kaiwan, Y. (2005). Business Research Methodology. Bangkok:Good Printing Company Limited.
10. Kasikorn Research Center. (2010). Tourism liberalization: Opportunities for Thai Banks. Retrieved on August 12, 2015. from https://positioningmag.com/52881.
11. Khonkumkard, R. (2013). Strategic Management for Hospitality Business of Frontier Tourism at Nakhon Phanom Province Under ASEAN Economic Community (AEC) Context for Sustainable Tourism Development (Master of Business Administration). Khon Kaen University, Khon Kaen.
12. Kittisan, K. (2015). Strategic Management for Adventure Tourism in Mae Ram, Mae Rim District Chiang Mai Province (Master of Arts). Chiang Mai Rajabhat University. Chiang Mai.
13. Kongpheng, S. (2011). Strategic Manament for Tourism: A Case Study Of Royal Agricultural Station Inthanon (Master of Business Administration). Khon Kaen University, Khon Kaen.
14. Malakul Na Ayutthaya, P. (2007). Strategic Management. Journal of Quality Assurance Khonkaen University, 8(1), 1 - 12.
15. Maneenet, T. (2009). Thai Studies for Tourism. Khon Kaen: Klang Nana Witthaya.
(In Thai)
16. Mittchop, C. (2010). New Creative Economy in Driving the Thai Economy in the Next Decade. Sukhothai Thammathirat Journal of Economics, 5(1), 81 - 114.
17. Noisopa, S. (2016). Special Border Economic Zone Apparatus Overcoming the Barriers of International Business Investment. Sripatum Chonburi Journal, 13(2), 87 - 98.
18. Office of the National Economic and Social Development Board. (2016). National Social and Economic Development Plan No.12 (2560-2564). Bangkok: Office of the Prime Minister.
19. Petcharaburanin, P. & Phong Rua, S. (2014). Environmental management of histories tourist places in Nakhon Phanom Province in the Way of Green Tourism. Journal of Thai International Tourism, 10(2), 74 - 86.
20. Phetsatit, P. (2016). The Strategies for Sustainable Tourism Administration of Kamphaeng Phet Province. Western University Research Journal of Humanities and Social Science, 2(2), 57 - 68.
21. Phonpiroon, P. (2009). Strategic Planning and Analysis Project. Bangkok: Project to Promote and Develop Academic Documents National Institute of Development Administration.
22. Phonprasearch, W. (2010). Strategic Management in Hospital Management. Course set of Strategic Management Concepts, Unit 1, 11 - 13. Nontaburi: Sukhothai Thammathirat University.
23. Rungradith, M. (2017). The Guideline Development for Sustainable Tourism of Eastern Coast in Chonburi Province. Dusit Thani College Journal, 11(Special Issue), 31 - 57.
24. Smootkoop, S. & Kitiarsa, P. (2001). Yuan Sikhiew in the Ethnic Junctions: Narratives, Memories, and Identities of the Tai Yuan in Sikhiew District, Nakhon Ratchasima. Nakhon Ratchasima: Suranaree University of Technology.
25. Suansri, M. (2016). The Development Guidance and Tourism Promotion Effect to Bangnamphung Floating Market, Samut Prakan Province’s Uniqueness. Journal of Cultural Approach, 17(31), 41 - 55.
26. Thong-In, A. (2015). Strategic Management Approach for Cultural Tourism Site: Case Study Ban Kan Lueang Archaeological Site, Muang district, Ubon Ratchathani Province (Master of Business Administration). Ubon Ratchathani University. Ubon Ratchathani.
27. ThonThan, W. (2012). Approach of Empowering Reinforcement toward Constant Competencies of Business Operation from Entrepreneur amidst Border Trade between Thai-Loa Particularly North Eastern Region Areas for Preparation of Asean Community. Naresuan University Journal, 20(2), 67 - 77.
28. Tourism Authority of Thailand. (2009). The Concept of Tourism. Retrieved on August 4, 2015. from http://www2.tat.or.th/stat/web/static_tst.ph.
29. Woodward, K. (1997). Identity and Difference. London: SAGE Publications.
30. Yangprayong, P. & Chuummanee, S. (2016). Ecotourism of Thai tourist: The case Visiting Phu Pha Phet Cave, Satun Province. Journal of Economics and Public Policy, 7(13), 56 - 70
Hua –Hin,Changwat Prachuap Khiri Khanamongst Young tourists’ Perspective. Veridian E-Journal Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and arts, 6(1), 548 - 560.
2. Boonyatistan, A. (2010). Professional Swot Analysis Guide. Bangkok: Panyachon Distrivutor.
3. Chumpradit, K. & Koonsri, J. (2006). Research Reports Identity and Image Project of Chiang Rai Province. Bangkok: The thailand Research Fund.
4. Department of Business Development, Kanchanaburi. (2014). List of Business Operators in Kanchanaburi. Kanchanaburi: Kanchanaburi Commercial Office.
5. Department of Foreign Trade. (2012). Questions and Answers AEC 360 ASEAN Economic Community 2015. Bangkok: Ministry of Commerce.
6. Intorn, A. (2008). Chiang Rai Strategic Plan for Establish of Tourism Linkage Center in the Upper Greater Mekong Sub-Region (Doctor of Philosophy). Chiang Rai Rajabhat University. Chiang Rai.
7. Jenkins, R. (1996). Social Identity. New York: Routledge.
8. Kaewmanee, R. (2011). Research Report Mae Sot Special Economic Zone: Opportunities and Potential for the Development of the Border Industry. Bangkok:Macro Industry Policy Office.
9. Kaiwan, Y. (2005). Business Research Methodology. Bangkok:Good Printing Company Limited.
10. Kasikorn Research Center. (2010). Tourism liberalization: Opportunities for Thai Banks. Retrieved on August 12, 2015. from https://positioningmag.com/52881.
11. Khonkumkard, R. (2013). Strategic Management for Hospitality Business of Frontier Tourism at Nakhon Phanom Province Under ASEAN Economic Community (AEC) Context for Sustainable Tourism Development (Master of Business Administration). Khon Kaen University, Khon Kaen.
12. Kittisan, K. (2015). Strategic Management for Adventure Tourism in Mae Ram, Mae Rim District Chiang Mai Province (Master of Arts). Chiang Mai Rajabhat University. Chiang Mai.
13. Kongpheng, S. (2011). Strategic Manament for Tourism: A Case Study Of Royal Agricultural Station Inthanon (Master of Business Administration). Khon Kaen University, Khon Kaen.
14. Malakul Na Ayutthaya, P. (2007). Strategic Management. Journal of Quality Assurance Khonkaen University, 8(1), 1 - 12.
15. Maneenet, T. (2009). Thai Studies for Tourism. Khon Kaen: Klang Nana Witthaya.
(In Thai)
16. Mittchop, C. (2010). New Creative Economy in Driving the Thai Economy in the Next Decade. Sukhothai Thammathirat Journal of Economics, 5(1), 81 - 114.
17. Noisopa, S. (2016). Special Border Economic Zone Apparatus Overcoming the Barriers of International Business Investment. Sripatum Chonburi Journal, 13(2), 87 - 98.
18. Office of the National Economic and Social Development Board. (2016). National Social and Economic Development Plan No.12 (2560-2564). Bangkok: Office of the Prime Minister.
19. Petcharaburanin, P. & Phong Rua, S. (2014). Environmental management of histories tourist places in Nakhon Phanom Province in the Way of Green Tourism. Journal of Thai International Tourism, 10(2), 74 - 86.
20. Phetsatit, P. (2016). The Strategies for Sustainable Tourism Administration of Kamphaeng Phet Province. Western University Research Journal of Humanities and Social Science, 2(2), 57 - 68.
21. Phonpiroon, P. (2009). Strategic Planning and Analysis Project. Bangkok: Project to Promote and Develop Academic Documents National Institute of Development Administration.
22. Phonprasearch, W. (2010). Strategic Management in Hospital Management. Course set of Strategic Management Concepts, Unit 1, 11 - 13. Nontaburi: Sukhothai Thammathirat University.
23. Rungradith, M. (2017). The Guideline Development for Sustainable Tourism of Eastern Coast in Chonburi Province. Dusit Thani College Journal, 11(Special Issue), 31 - 57.
24. Smootkoop, S. & Kitiarsa, P. (2001). Yuan Sikhiew in the Ethnic Junctions: Narratives, Memories, and Identities of the Tai Yuan in Sikhiew District, Nakhon Ratchasima. Nakhon Ratchasima: Suranaree University of Technology.
25. Suansri, M. (2016). The Development Guidance and Tourism Promotion Effect to Bangnamphung Floating Market, Samut Prakan Province’s Uniqueness. Journal of Cultural Approach, 17(31), 41 - 55.
26. Thong-In, A. (2015). Strategic Management Approach for Cultural Tourism Site: Case Study Ban Kan Lueang Archaeological Site, Muang district, Ubon Ratchathani Province (Master of Business Administration). Ubon Ratchathani University. Ubon Ratchathani.
27. ThonThan, W. (2012). Approach of Empowering Reinforcement toward Constant Competencies of Business Operation from Entrepreneur amidst Border Trade between Thai-Loa Particularly North Eastern Region Areas for Preparation of Asean Community. Naresuan University Journal, 20(2), 67 - 77.
28. Tourism Authority of Thailand. (2009). The Concept of Tourism. Retrieved on August 4, 2015. from http://www2.tat.or.th/stat/web/static_tst.ph.
29. Woodward, K. (1997). Identity and Difference. London: SAGE Publications.
30. Yangprayong, P. & Chuummanee, S. (2016). Ecotourism of Thai tourist: The case Visiting Phu Pha Phet Cave, Satun Province. Journal of Economics and Public Policy, 7(13), 56 - 70
