แนวทางการพัฒนากระบวนการจัดการการท่องเที่ยวที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืนของเกาะหมาก จังหวัดตราด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษากระบวนการการจัดการการท่องเที่ยวที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมของเกาะหมาก จังหวัดตราด และ 2) เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนากระบวนการจัดการการท่องเที่ยวที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมสำหรับเกาะหมาก จังหวัดตราด ให้สอดคล้องกับความต้องการของพื้นที่และนักท่องเที่ยว โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพผ่านการสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วมและการสัมภาษณ์เชิงลึก ด้วยแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้างกับผู้ให้ข้อมูลหลักจำนวน 30 คน ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญที่มีประสบการณ์ทำงานเกี่ยวข้องกับการพัฒนาการท่องเที่ยวที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมอย่างน้อย 5 ปี เป็นผู้แทนหน่วยงานจากภาครัฐ ภาคผู้ประกอบธุรกิจท่องเที่ยว ภาคนักวิชาการ ภาคองค์กรนอกภาครัฐ และภาคชุมชนท้องถิ่น และการวิเคราะห์ข้อมูลเป็นการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) กระบวนการจัดการการท่องเที่ยวที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมบนเกาะหมาก จังหวัดตราด อาศัยความร่วมมือจากภาครัฐ ผู้ประกอบการ ชุมชน และนักท่องเที่ยว เพื่ออนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ โดยภาครัฐมุ่งกำหนดนโยบายและมาตรการบังคับใช้ ผู้ประกอบการปรับรูปแบบบริการให้สอดคล้องกับแนวทางอนุรักษ์ ชุมชนมีการสืบทอดองค์ความรู้ด้านทรัพยากรท้องถิ่น และนักท่องเที่ยวบางกลุ่มตระหนักถึงความสำคัญของสิ่งแวดล้อม ข้อจำกัดด้านโครงสร้างพื้นฐานและเทคโนโลยี ได้แก่ การจัดการขยะ การบำบัดน้ำเสีย รวมถึงปัญหาแรงจูงใจทางเศรษฐกิจ ปัจจัยสำเร็จ ได้แก่ การประสานความร่วมมือทุกภาคส่วน การลงทุนในเทคโนโลยีสีเขียว การบังคับใช้นโยบายที่ชัดเจน และการให้ความรู้แก่นักท่องเที่ยวอย่างต่อเนื่อง 2) แนวทางการพัฒนากระบวนการจัดการการท่องเที่ยวที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมสำหรับเกาะหมาก จังหวัดตราด กระบวนทัศน์ GREEN TOUR ได้แก่ (1) การพัฒนาบทบาทความรับผิดชอบของภาครัฐ (2) การพัฒนาการท่องเที่ยวด้วยสำนึกรับผิดชอบ (3) การพัฒนากระบวนการการให้ความรู้และส่งเสริมการเรียนรู้ในชุมชนท้องถิ่น (4) การพัฒนากระบวนการการปลูกฝังวัฒนธรรมการอนุรักษ์ (5) การพัฒนาระบบการสร้างเครือข่ายและการแลกเปลี่ยนข้อมูล (6) การพัฒนาเทคโนโลยี (7) การพัฒนาการจัดตั้งหน่วยงานหรือคณะกรรมการที่รับผิดชอบ 8) การพัฒนาระบบการประสานงานการทำงานร่วมกับแบบบูรณาการ และ (9) การพัฒนาระบบการบังคับใช้กฎหมายอย่างเคร่งครัด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
Department of Tourism. (2021). Strategic plan for tourism development 2021-2022 of the Department of Tourism. Bangkok: Department of Tourism.
Inthabamrung, N., & Hunnak, C. (2021). Guidelines on Sustainable Tourism Development of Ko Samui. Journal of Administrative and Management Innovation, 9(2), 82-96.
Klomsook, S. (2015). A Guidelines for Eco-Friendly and Low Carbon Tourism Management in Thailand. Christian University Journal, 21(3), 385-397.
Kongprem, N. (2024). The Guideline for Development of Community Model Based on Low Carbon Tourism for Upgrading to A Green Tourist Destination; A Case Study of Agro-Tourism Attraction at Maha–Sawat Canal Phutthamonthon District, Nakhon Pathom Province. Rajapark Journal, 18(60), 161–177.
Ongthun, C., & Sungrugsa, N. (2020). Best Practice in Low Carbon Tourism Management: Communities in Eastern Part of Thailand. Dusit Thani College Journal, 13(2), 374–384.
Phoochinda, W., & Patthanacharoen, N. . (2021). Eco-friendly Tourism: A case study of Ban Sa Nam Community, Ban Rai Sub-district, Ban Rai District, Uthai Thani Province. Research and Development Journal Suan Sunandha Rajabhat University, 13(2), 301–319.
Policy and Plan Group, Strategy and Planning Division. (n.d.). The green tourism promotion strategy (Green Tourism) B.E. 2560–2564. Bangkok, Thailand: Ministry of Tourism and Sports.
Poltanee, I., & Boonphetkaew, U. (2017). The Componant of Potential in Marine Tourism Attractions Koh Mak Trat Province. Academic and Research Journal of Liberal Arts (Online), 12(24), 95–102. retrieved from https://so04.tci-thaijo.org/index.php/larhcu/article/view/143890
Puangsang, M. (2023). LOW CARBON TOURISM : ECO-FRIENDLY TOURISM. Academic Journal of Mahamakut Buddhist University Roi Et Campus, 12(2), 615–627.
Puangthongkae, S., Phumsathan, S., Pongpattananurak, N., & Rojanasitthikul, P. (2022). Types and Number of Solid Wastes in Lohdalam Beach, Koh Phi Phi Don. Thai Journal of Forestry, 34(2), 103–111
Tongsri, P., & Aman, R. (2021).The Guideline of Process Development of Community-based Tourism in Pak Bara Bay Community in La-ngu District, Satun Province. Journal of Humanities and Social Sciences (HUSOKKU), 38(1), 107–150.
Tuntipisitkul, P. (2016). What can Thailand Learn?: Lesson learned from Case Study of Tourism Development and Management in the Protected Area Sipadan Island, Malaysia. Journal of Thai Hospitality and Tourism, 11(1), 80–88.
UNWTO. (2018). Tourism and sustainable development goals: Journey to 2030. Madrid, Spain: World Tourism Organization.
Wanwiset, S., & Agmapisarn, C. (2017). Key Success Factors of the Process for People Participation in DASTA Community-Based Tourism Model A Case study of Tambon Namchieo, Trat Province. Thammasat Journal, 36(1), 66–95.
Wongmonta, S. (2020). Creative Tourism: An Innovative Shift of Cultural Tourism. Journal of Liberal Arts (Wang Nang Leng) RMUTP, 1(1), 1–24.
