การจัดการการท่องเที่ยวเชิงเกษตร ล่องเรือชมสวน เลียบคลองมหาสวัสดิ์ อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้ใช้รูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพ และการวิจัยเชิงปริมาณ มีวัตถุประสงค์เพื่อ1) ศึกษาพฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงเกษตร 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว และ 3) ศึกษาการจัดการการท่องเที่ยวเชิงเกษตร ล่องเรือชมสวนเลียบคลองมหาสวัสดิ์ อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเชิงคุณภาพ ประกอบด้วย ตัวแทนกลุ่มเกษตรกร ชาวนาบัว ตัวแทนกลุ่มเกษตรกรมหาสวัสดิ์ บ้านข้าวตัง และ ตัวแทนผู้ประกอบการท่องเที่ยว (เดินเรือท่องเที่ยว) ใช้การสัมภาษณ์เชิงลึก (In Depth Interview) ส่วนกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเชิงปริมาณ เป็นนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยวล่องเรือชมสวนเลียบคลองมหาสวัสดิ์ จำนวน 400 คน ใช้แบบสอบถามเก็บรวบรวมข้อมูล ที่มีค่าความเชื่อมั่นแบบสัมประสิทธิ์แอลฟ่า (Alpha Coefficient) เท่ากับ .951 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ (Frequency) ค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) ค่าที (t-test) และ One-way ANOVA
ผลการศึกษา พบว่า นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เดินทางมาล่องเรือชมสวนเลียบคลองมหาสวัสดิ์เป็นครั้งแรก มากับครอบครัว มาด้วยรถยนต์ส่วนตัว เหตุผลที่เดินทางมาล่องเรือชมสวนเลียบคลองมหาสวัสดิ์เพราะวิถีชีวิตของเกษตรกร และความเป็นธรรมชาติ โดยหาข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับการท่องเที่ยวจากอินเทอร์เน็ต/ เว็บไซต์/โซเชียล ส่วนใหญ่ประทับใจกิจกรรมชมนาบัว การชมสวนกล้วยไม้ สวนผลไม้/ ไร่นาสวนผสม และกลุ่มแม่บ้านเกษตรมหาสวัสดิ์ ตามลำดับ ในอนาคตจะกลับมาเที่ยวอีกแน่นอน และจะแนะนำผู้อื่นให้มาท่องเที่ยวด้วย
นักท่องเที่ยวพึงพอใจต่อการท่องเที่ยวเชิงเกษตร ล่องเรือชมสวนเลียบคลองมหาสวัสดิ์ อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม ในภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก เรียงตามค่าเฉลี่ย ได้แก่ ด้านแหล่งท่องเที่ยว ด้านอัตราค่าบริการ/การเงิน ด้านการบริการ ด้านสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ และด้านการเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยว ตามลำดับ ส่วนนักท่องเที่ยวที่มีเพศ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได้เฉลี่ยต่อเดือนต่างกัน มีความพึงพอใจต่อการท่องเที่ยวเชิงเกษตร ล่องเรือชมสวนเลียบคลองมหาสวัสดิ์ อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐมในภาพรวมและรายด้านไม่แตกต่างกัน
Article Details
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
Ago- tourism. Bangkok: n.p.
Hirakata Pimpa, Sayapunt Udom, Yaibuakrin Kayoon, Inkeaw Supunnee & Hirankitti Somchai.
(2014). Agro-Tourism Behavior of Thai Tourists. Suthiparithat, 28(88), 362 - 384.
Jittangwattana Boonlert & Srikhampha Phensiri. (2014). Sustainable tourism development.
Nonthaburi: Thammasorn.
Jittangwattana Boonlert, & Wongpantana Pornpattarawadee. (2014). Tourism service psychology and quality. Nonthaburi: Fern Khaluang.
Junlawong Nisarat.(2010). The management of community based tourism of the inspection
farmland along Mahasawas Canal by Boat's Agro Tourism Community Enterprise, Amphoe Phutthamonthon, Changwat Nakhon Pathom. Master of Arts, Silpakorn University.
Karnjanakit Sombat. (2014). Recreation & Tourism industry. Bangkok: Chulalongkorn University
Press.
Kawpongampi Tarnthip.(2010). A study impacts of agro-tourism on social well-being of
Mahasawat canal community Phutthamonthon district Nakhonpathom province. Master of Arts, Silpakorn University.
K-Business Analysis. (2018). Thailand is expected this year to reach 37.64-37.99 million. Retrieved May 2017, 4, from https://www.kasikornresearch.com/th/k-econanalysis/pages/ViewSummary.aspx?docid=36759
Munpao Prasanna. (2014). Agrotourism Bahavior : Case Study at Mahasawas canal in
Nakornpatom Province. Suan Dusit University.
Parasakul Lertporn. (2012). Tourist Behavior. Bangkok: Chulalongkorn University Press.
Sangpikul Aswin. (2008). A Comparative Study of Travel Motivations between Asian and
European Tourists to Thailand. Retrieved June 25, 2017, from http//www.dpu.ac.th/
graduate/edu/page.php? in = 6476.
Sengphorat Nantana. (2004). Economics, social, and environmental changes resulting from
agro-tourism : A case study of Bhudhamonton district Nakornpatom province. Master of Education Thesis, Chandrakasem Rajabhat University.
Seesodsai, T. (2016). Demand of marketing factors ofborder tourism at dan sing korn, prachuap khiri khan province. Suthiparithat, 30(94), 143 - 153.
Srisawang kwanyupa & Buaban Maslin. (2014).The guidelines for developing integrated
marketing communication to promote tourism in Bang Luang Market and Community,
Nakhon Pathom Province. Journal of Management Science Nakhon Pathom Rajabhat
University, 1(2), 15 - 29.
Tangjitkaruna Boonlert & Srikhompha Pensiri. (2014). Sustainable tourism development (2nded). Bangkok:Thammasan
Thongrawd Chairit. (2016). Logistic Management as Historical and Cultural of Tourism in Nakhon Pathom Province. Ph.D. in Social Sciences Journal, 6(1),124 - 134.
Tourism Authority of Thailand. (2016). TAT shows half year revenue! 1.24 billion baht. Retrieved June 21, 2016, Ffrom https://www.banmuang.co.th/news/economy/52445
Uthayan Chawannuch. (2009). Traveler's behavior. Retrieved May 2017, 11, from https://touristbehaviour.wordpress.com/1/
World Tourism Organization [WTO]. (2003). Global Code of Ethics for Tourism. Retrieved November 2017, 14, from https://en.wikipedia.org/wiki/World_Tourism_Organization.
