เรื่องเล่าชีวิตของพนักงานสปาที่บกพร่องทางการมองเห็นในอุตสาหกรรมบริการ : กรณีศึกษาในโรงแรมระดับสี่ดาวในเขตประเวศ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึง 1) เรื่องเล่าชีวิตของพนักงานสปาที่บกพร่องทางการมองเห็น 2) เทคโนโลยีแห่งตัวตนในการดำรงชีวิตและการประกอบอาชีพของพนักงานสปาที่บกพร่องทางการมองเห็น โดยใช้วิธีวิทยาตามแนวทางเชิงคุณภาพ ด้วยการให้พนักงานสปาคนดังกล่าวเรื่องเล่าอัตชีวประวัติ (Life History and Narrative) ใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ให้ข้อมูลหลัก คือ พนักงานสปาที่บกพร่องทาง การมองเห็นที่โรงแรมสี่ดาวแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร และ ผู้ให้ข้อมูลเสริม คือ ครอบครัว ผู้บังคับบัญชา เพื่อนร่วมงาน และคนรอบข้างในชีวิตประจำวัน แล้วนำมาวิเคราะห์และตีความโดยผู้วิจัย ผลการศึกษาพบว่า พนักงานสปาที่บกพร่องทางการมองเห็น เรียนรู้และยอมรับถึงการสูญเสียและจุดเปลี่ยนของชีวิต ยอมรับเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เกิดขึ้นเพื่อการดำรงชีวิตรอด ปรับตัวจากการประกอบอาชีพสู่อุตสาหกรรมบริการ และสร้างอัตลักษณ์ของพนักงานสปาที่บกพร่องทางการมองเห็น คือ การเรียนรู้ผ่านประสาทสัมผัสอื่น การคิดและจดจำอย่างเป็นระบบ การปรับตัวตามสภาพแวดล้อม การทำงานร่วมกับผู้อื่นอย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ. แผนพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการแห่งชาติ. ฉบับที่ 4, 2555-2559.
ดนัย เทียนพุฒ. (2543). นวัตกรรมการบริการลูกค้า. กรุงเทพฯ : บุ๊คแบงค์.
นภาภรณ์ หะวานนท์. (2550). การสร้างความรู้ภายใต้กระบวนทัศน์สร้างสรรค์สังคม. วารสารสังคมลุ่มน้ำโขง. 3(3).
________. (2552). วิธีการศึกษาเรื่องเล่า : จุดเปลี่ยนของการวิจัยทางด้านสังคมศาสตร์. วารสารสังคมลุ่มน้ำโขง. 5(2).
พิทักษ์ ศิริวงศ์และปัทมาอร เส็งแดง. (2011). การท่องเที่ยวของผู้พิการทางการเคลื่อนไหวในสังคมไทย. Veridian E-Journal. 4(2).
ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2538). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2541). การวิจัยธุรกิจ.กรุงเทพฯ: เพชรจรัสแสงแห่งโลกธุรกิจ.
องอาจ นัยพัฒน์. (2551). การออกแบบ : วิธีการเชิงปริมาณ เชิงคุณภาพ และผสมผสานวิธีการ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อานนท์ วันลา. (2553). การสร้างเทคโนโลยีแห่งตัวตนสมาชิกวุฒิสภาผู้พิการทางสายตา. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการจัดการภาครัฐและเอกชน มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Flick, Uwe. (2007). Managing Quality in Qualitative Research. Sage. California.
Kotler, Philip and Gary Armstrong. (1996). Principles of Marketing (8thed).Prentice-Hall, Inc.
________________. Thailand Hotel Job เข้าถึงโดย http://www.hoteljob.in.th/ วันที่เข้าถึง :สิงหาคม, 2558. (ออนไลน์).
