ธุรกิจขนมไทยทางเลือกเพื่อสุขภาพสำหรับผู้บริโภค ในกรุงเทพมหานคร

Main Article Content

อนาฐีตา กัปป์ Anateeta Kupp
นงลักษณ์ มโนวลัยเลา Nongluck Manowaluilau

บทคัดย่อ

การศึกษามีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาพฤติกรรม ทัศนคติ และการตัดสินใจซื้อขนมไทยทางเลือกเพื่อสุขภาพของผู้บริโภค ในเขตบางกะปิ จังหวัดกรุงเทพมหานคร 2) เพื่อออกแบบขนมไทยทางเลือกเพื่อสุขภาพสำหรับผู้บริโภค ปรับปรุงสูตรโดยใช้สารสกัดจากหญ้าหวานแทนน้ำตาล ลดปริมาณไขมัน และโซเดียม ซึ่งให้พลังงานต่ำ และ 3) เพื่อเผยแพร่สูตรขนมไทยทางเลือกให้กับผู้ที่สนใจการทำขนมไทยทางเลือกเพื่อสุขภาพ ให้มีช่องทางที่แพร่หลาย


ตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาคือ ผู้บริโภคขนมไทยในเขตบางกะปิ จังหวัดกรุงเทพมหานคร รวบรวมข้อมูลโดยการใช้แบบสอบถามกับผู้บริโภคขนมไทยในเขตบางกะปิ จำนวน 90 คน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงสถิติ โดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน


ผลการศึกษาสรุปได้ว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่มีพฤติกรรม ทัศนคติ และการตัดสินใจซื้อขนมไทย เพราะชื่นชอบในรสชาติของขนมไทย โดยเลือกซื้อขนมไทยที่มีส่วนผสมของสมุนไพรเพราะเป็นผลดีต่อสุขภาพ มีค่าเฉลี่ยรวม ( = 4.75) ซึ่งอยู่ในระดับมากที่สุด การออกแบบขนมไทยทางเลือกเพื่อสุขภาพ คำนึงถึงคุณค่าทางโภชนาการและสุขภาพของผู้บริโภคเป็นหลัก สูตรขนมไทยที่ออกแบบ ได้แก่ ขนมโสมนัส ขนมหอมนิล ขนมเฉาก๊วยกรอบ ขนมขี้มอด โดยใช้สารสกัดจากหญ้าหวานแทนน้ำตาล สมุนไพร และธัญพืชเป็นส่วนผสมหลัก ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เลือกขนมไทยทางเลือกเพื่อสุขภาพ คิดเป็นร้อยละ 100.00 การเผยแพร่สูตรขนมไทยทางเลือกเพื่อสุขภาพ โดยการจัดอบรมฝึกอาชีพการทำขนมไทยเพื่อสุขภาพ ผู้เข้ารับการฝึกอบรมมีความรู้ความเข้าใจและการนำความรู้ไปใช้ ก่อนและหลังการอบรมต่างกัน โดยหลังฝึกอบรมสูงกว่าก่อนการฝึกอบรมอยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ยรวม ( = 3.94)

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Anateeta Kupp อ. . ก., & Nongluck Manowaluilau น. ม. (2018). ธุรกิจขนมไทยทางเลือกเพื่อสุขภาพสำหรับผู้บริโภค ในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 10(2), 274–288. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/journaldtc/article/view/137205
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2546). โปรแกรมควบคุมน้ำหนักสำหรับหญิงวัยทำงานที่มีภาวะโภชนาการเกิน. กรุงเทพฯ: กองโภชนาการ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข.
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2550). การวิเคราะห์สถิติ สำหรับการบริหารและการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
คุณาสิริ เกตุปมา. (2548). ความรู้ทัศนคติ และพฤติกรรมการบริโภคอาหารเพื่อสุขภาพของประชากรในเขตกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชลลดา มงคลวนิช และ รัตนาภรณ์ ชาติวงศ์. (2556). “พฤติกรรมและภาพลักษณ์ตลาดน้ำในสายตาของเยาวชนไทย.” วารสารกระแสวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยสยาม.
นงลักษณ์ สุขเอี่ยม และ วาสนา ชูหา. (2554). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อภาวะโภชนาการเกิน ของตำรวจภูธรเมืองชลบุรี. ชลบุรี: กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข.
บรรจงลักษณ์ โพธิ์แก้ว. (2552). ขนมไทย. โครงการมหาวิทยาลัยไซเบอร์ไทย: สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
ปาริสุทธิ์ สงทิพย์. (2550). การพัฒนาอาหารขบเคี้ยวชนิดแท่งจากข้าวกล้องและสมุนไพร. กรุงเทพฯ:มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
พัทธนันท์ ศรีม่วง. (2555). อาหารเพื่อสุขภาพและโภชนบำบัด. โรงเรียนการเรือน มหาวิทยาลัยสวนดุสิต.
พันธวัช แดงพรหม และ โสมสิริ โชติโรดม. (2553). แป้งขนมขนมฟักทองสำเร็จรูป. ภาควิชาอุตสาหกรรมเกษตร. กรุงเทพฯ: สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าลาดกระบัง.
วิภานี กาญจนาภิญโญกุล. (2545). ขนมไทยและพฤติกรรมการบริโภค: กรณีศึกษาตลาดดอนหวาย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ศรีสมร คงพันธุ์. (2550). ขนมและน้ำผลไม้. กรุงเทพฯ: แสงแดด.
สมศรี เจริญเกียรติกุล และคณะ.(2545). คุณค่าอาหารไทยเพื่อสุขภาพ. นครปฐม: สถาบันวิจัยโภชนาการ มหาวิทยาลัยมหิดล.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2554). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 10 (พ.ศ.2550-2554). กรุงเทพฯ.
พระราชบัญญัติคณะกรรมการอาหารแห่งชาติ.(2551). การขับเคลื่อนยุทธศาสตร์ด้านความมั่นคงอาหารระดับประเทศ. กรุงเทพฯ: กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
ศันสนีย์ อุตมอ่าง. ผ2554). โครงการอบรมเชิงปฏิบัติการการผลิตทองม้วนเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจชุมชนตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง. เพชรบูรณ์ : มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์.
ศิรินันท์ สิงห์สมาน และ นภาพร อุ่นศิวิไลย์. (2555). ขนมไทยแคลอรีต่ำ เพื่อคนรักสุขภาพ. ขอนแก่น: วิทยาลัยอาชีวศึกษาขอนแก่น.