การศึกษาแหล่งท่องเที่ยวในตำบลบ้านเพ อำเภอเมือง จังหวัดระยอง ที่สอดคล้องกับความต้องการของนักท่องเที่ยวชาวจีน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ 1. เพื่อศึกษาแหล่งท่องเที่ยวประเภทต่าง ๆ ในเขตตำบลบ้านเพ เพื่อพัฒนาให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่นักท่องเที่ยวชาวจีนใช้เวลาในการเยี่ยมชมนานมากขึ้น 2. เพื่อศึกษาความต้องการของนักท่องเที่ยวชาวจีน ในการเยี่ยมชมแหล่งท่องเที่ยวในเขตตำบลบ้านเพ 3. เพื่อเพิ่มรายได้ให้กับผู้ประกอบการและชาวบ้านในท้องถิ่น ในการวิจัยนี้มีการใช้ประชากรกลุ่มตัวอย่าง 2 กลุ่ม คือ เจ้าหน้าที่ในสำนักงานการท่องเที่ยวจังหวัดระยอง เจ้าหน้าที่ใน อบต. บ้านเพ ปราชญ์ชาวบ้าน เจ้าหน้าที่ในสถานประกอบการธุรกิจนำเที่ยว และผู้ประกอบการอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง จำนวน 40 คน และนักท่องเที่ยวชาวจีนที่เข้ามาท่องเที่ยวที่ตำบลบ้านเพ จำนวน 100 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ การสัมภาษณ์ และการสนทนากลุ่ม เมื่อได้ข้อมูลแล้วนำมาวิเคราะห์ เพื่อพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวที่มีอยู่แล้ว และเสนอสร้างแหล่งท่องเที่ยวใหม่ เพื่อตอบสนองความต้องการของนักท่องเที่ยวชาวจีน ผลการวิจัยพบว่า 1. นักท่องเที่ยวชาวจีนสนใจแหล่งท่องเที่ยวที่มีอยู่แล้วมี 2 แห่ง ได้แก่ 1) ศาลเจ้าสำรวจนาวา ซึ่งเป็นศาลเจ้าโบราณในสมัยการเดินเรือค้าขายของพ่อค้าชาวจีน 2) ตลาดท้องถิ่นและแหล่งท่องเที่ยวที่จะสร้างใหม่ 1 แห่ง ได้แก่ อนุสาวรีย์สุนทรภู่กวีเอกของไทยในศาลาไทยและอนุสาวรีย์หลี่ไป๋ในศาลาจีน 2. นักท่องเที่ยวชาวจีนมีความสนใจในการสักการะศาลเจ้าจีน เพื่อความปลอดภัยในการเดินทาง และมีเวลาเลือกซื้อของฝากที่ตลาดท้องถิ่น และมีความสนใจชมศาลากวีเอก ที่จะจัดสร้างขึ้นใหม่ที่จะก่อให้เกิดความรู้สึกผูกพันเกี่ยวข้องกัน 3. ผู้ประกอบการที่เกี่ยวข้องและชาวบ้านในท้องถิ่นจะมีรายได้จากการบริการ และจำหน่ายสินค้าให้นักท่องเที่ยวเพิ่มมากขึ้นในตลาดตามสถิติจำนวนนักท่องเที่ยวชาวจีนและการพยากรณ์จำนวนนักท่องเที่ยวในอนาคต ดังนั้น ตำบลบ้านเพควรพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวที่มีอยู่แล้ว และสร้างแหล่งท่องเที่ยวใหม่ รวมทั้งให้ผู้ประกอบการและชาวบ้านในท้องถิ่น มีส่วนร่วมในการดูแลรักษาแหล่งท่องเที่ยว พัฒนาสินค้า และนำสินค้ามาจำหน่าย เพื่อสร้างรายได้เพิ่มขึ้นให้แก่ชุมชน
Article Details
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
2. Bharasakul, L. 2015. The Motivations and the Attitudes Affecting the Satisfaction Level of Chinese Tourist’s Visiting Thailand. Bangkok: Dhurakij Pundit University.
3. Chittangwattana, B., (2006). Tourism Business. Bangkok: Press and Design.
4. Department of Tourism. (October 22, 2017). The Foreign Tourists Statistic Arrive to Thailand. Retrieved from http://marketingdatabase.tat.or.th/ewt_w3c/ewt_news.php.
5. Department of Tourism. (October 22, 2017). The Arrival of Tourists to Rayong Province. Retrieved from http://tourism.go.th/farms/uploaded/00Statistic/2017/Internal/Profile/East/Profile/Rayong.pdf.
6. Jetanon S. (2014). Promoting Tourism for Chinese Tourist in Bangkok. Faculty of Humanities and Social Sciences. Bangkok: Rachabhat Suan Sunanda University.
7. Juthaporn, S., (2013). Introduction to Tourism Industry Unit1-7. 2nd Edition. Teaching Literature. Bangkok: Sukhothaithammathirat University.
8. Koh-Samed.org. (October 25, 2017). Travel to Koh Samed. Retrieved from http://www.Koh-Samet.org/ go -to-samet.htm.
9. Mason, Peter. (2005). Tourism impacts, Planning and Management. Oxford:
Butterworth-Heinemann.
10. McIntosh, Robert W. and Goedner, Charles R. (1986). Tourism Principle, Practices, Philosophies. 5rd ed. New York: John Wiley and Sons, Inc.
11. Nitinavakorn, P. (2002). Tourists’ Behavior of People Republic of China Tourists in Thailand. Independent Study of Master of Economic. Bangkok: Sukhothaitahmmathirat University.
12. Ratintorn S. (2012). The Push and Pull Factors Affecting to the Decision of Chinese Tourists in Choosing Thailand as Their Destination. APHEIT Journal 18(1).
13. Samithikrai, C., (2011). Consumer Behavior. 2nd ed. Bangkok: Chula Press.
14. Suphatatatarn, K. (2005). The Tourist Behavior Analysis of Chinese Tourists in Thailand. Master of Economic Program. Bangkok: Thai Chamber of Commerce University.
15. Techataweewan, S. (2002). Tourist Behavior. Khonkaen: Khonhaen University.
Tourism Authority of Thailand. (January 18, 2016). Rayong Province. Retrieved form http://thai.tourism thailand. org.
16. Tourism Authority of Thailand. (January 22, 2016). Tourism Situation of Rayong Province. Retrieved from http://www.2tat.or.th.
17. United Nations World Tourism Organization. Definition of Tourism. (August 18 2017). Retrieved from http:// www.unwto.org.
18. Uttarak S., (2011). Factors Influencing Chinese Tourists’ Decision to Visit Thailand.
(Master Degree Thesis, Dhurakij Pundit University).
19. Wongmontha, S., (1999). Consumer Behavior. Bangkok: Theera Film and Sotext Co., Ltd.
