อิทธิพลของภาพลักษณ์การท่องเที่ยวที่มีต่อความภักดีของนักท่องเที่ยวที่มาบาลีฮาย พัทยา เพื่อก้าวเข้าสู่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก
Article Sidebar
เผยแพร่แล้ว:
เม.ย. 10, 2020
คำสำคัญ:
ความภักดีของนักท่องเที่ยว ภาพลักษณ์การท่องเที่ยว เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก แหลมบาลีฮาย พัทยา
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาพลักษณ์การท่องเที่ยวที่มีอิทธิพลต่อความภักดีของนักท่องเที่ยวที่มาบริเวณแหลมบาลีฮาย พัทยา จังหวัดชลบุรี เพื่อก้าวเข้าสู่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก เก็บข้อมูลจากนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มาท่องเที่ยวบริเวณแหลมบาลีฮาย พัทยา จำนวน 380 คน ด้วยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน
ผลการวิจัย ปรากฎว่า โมเดลอิทธิพลของภาพลักษณ์การท่องเที่ยวที่มีต่อความภักดีของนักท่องเที่ยวที่มาบริเวณแหลมบาลีฮาย พัทยา เพื่อก้าวเข้าสู่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออกที่พัฒนาขึ้นสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยมีค่า Relative Chi-square=1.14, df=35, P-value=.25, GFI=.98, AGFI=.96, CFI=.99, RMR=.041, SRMR=.024, RMSEA=.019 โดยที่ภาพลักษณ์การท่องเที่ยวมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อความภักดีของนักท่องเที่ยวที่มาท่องเที่ยวบริเวณแหลมบาลีฮาย พัทยา และภาพลักษณ์การท่องเที่ยวสามารถอธิบายความแปรปรวนของความภักดีของนักท่องเที่ยวได้ร้อยละ 69
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
ทองขาว อ. . ., เถกิงเกียรติ โ. ., งามวงศ์น้อย ภ. . ., & สุขสว่าง พ. . . (2020). อิทธิพลของภาพลักษณ์การท่องเที่ยวที่มีต่อความภักดีของนักท่องเที่ยวที่มาบาลีฮาย พัทยา เพื่อก้าวเข้าสู่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก . วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 13(2), 67–82. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/journaldtc/article/view/241048
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
1. Bumrungwat,S. and Ponanake, P. (2017). Influences of Service Quality Perception on theTendency of Tourists to Revisit and the Potential of MICE Tourism Management inPattaya City, Chonburi Province. EAU Heritage journal. 11(3):37-48.
2. Burns, P. and Novelli, M. (2008). Tourism development : growth, myths, andinequalities. Wallingford, UK. ; Cambridge, MA.: CABI.
3. Chen, C., & Tsai, D. (2007). “How Destination Image and Evaluative Factors Affect Behavioral Intentions?”. Tourism Management. 28: 1115-1122.
4. Champion, V., Skinner, C.C., & Menon, U. (2005).Development of a self-efficacy scale for mammography. Research in Nursing & Health. 28. 329–336.
5. DOT. (2012). Tourism Development Plan. 2012-2016. Accessible from
http://www.tourism.go.th. (in thai).
6. Darnell, A. C., & Johnson, P. S. (2001). Repeat visits to attractions: a preliminary economic analysis. Tourism management, 22(2), 119-126. http://dx.doi.org/10.1016/S0261-5177(00)00036-4.
7. Dumlag,K., Prangjarearnsre,K., Sreprajan,V., and Phangniran,B. (2015). Antecedents Affecting on Tourists’ destination loyalty of Phuket Province. Journal of the Association of Researchers 20(2),81-93. (in thai).
8. Esken N. (2013). International Tourists’ Perception of Pattaya City Image.
Thesis for Master of Communication Arts. Sripatum University Chonburi Campus. (in thai)
9. Gallarza, M.G., & Saura, I.G. (2006). Value dimensions, perceived value, satisfactionand loyalty: An investigation of university students’ travel. Tourism Management. 27(2): 437-452.
10. Gregory,R.J. (2015). Psychological Testing (7th Edition). Edinburgh Gate : Pearson Education Limited.
11. Jittangwattana, B. (2005). Sustainable Tourism Development.Bangkok:Thammasat Universit. (in Thai).
12. Jankingthong,W. (2014a). Destination Image in Thailand. Silpakorn Journal. 34(1) : 31-50. (in Thai)
13. Jankingthong,W. (2014b). Theory of Planned Behavior and Tourist Loyalty. Silpakorn Journal. 34(2) : 131-146. (in Thai)
14. Jayarman, K., Lin, S. K., Guat, C. L., & Ong, W. L. (2010). Does Malaysian Tourism Attract Singaporeans to Revisit Malaysia. Journal of Business and Policy Research, 5(2), 159-179.
15. Kozak, M. and Decrop, A. (2009). Handbook of tourist behavior : theory and practice. New York: Routledge.
16. Kotler, P. (1994). Analysis, planning, implementation and control. Prentice Hall International.
17. Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, 140.
18. NESDB (2017). Eastern Economic Corridor (EEC). Accessible from http://www.nesdb.go.th. (in thai).
19. NLA (2018). Recording Principles and Reason to Assemble Act of Parliament.
Accessible from www.eeco.or.th. (in thai)
20. Parasakul L. (2012). Tourist Behavior.Bangkok: chulalongkorn university (in thai)
21. Polit, D.F., Beck,C.T. (2006). The Content Validity Index:Are You Sure You Know What’sBeing Reported? Critique and Recommendations. Research in Nursing & Health. 29. 489–497.
22. Robinson, S., and Etherington, L. (2006). Customer loyalty: a guide for time travelers. New York: Palgrave Macmillan.
23. Suksawang, P. (2014). The basics of structural equation modeling. Pricesss of Naradhiwas University Journal, 6(2), 136 – 145.
24. Schumacker, R. E.,& Lomax, R. G. (2010). A beginner’s guide to structural equation modeling. (3rd Edition).New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates
25. Schumacher, R. E. & Lomax, R. G. (2016). A Beginnerrs Guide to Structural Equation Modeling: (4th Edition) SEM. New York: Routledge.
26. Wang, X., Zhang, J., Gu, C., and Zhen, F. (2009). Examining antecedents and consequences of tourist satisfaction: A structural modeling approach. Tsinghua Science and Technology 14 (3) : 397-406.
2. Burns, P. and Novelli, M. (2008). Tourism development : growth, myths, andinequalities. Wallingford, UK. ; Cambridge, MA.: CABI.
3. Chen, C., & Tsai, D. (2007). “How Destination Image and Evaluative Factors Affect Behavioral Intentions?”. Tourism Management. 28: 1115-1122.
4. Champion, V., Skinner, C.C., & Menon, U. (2005).Development of a self-efficacy scale for mammography. Research in Nursing & Health. 28. 329–336.
5. DOT. (2012). Tourism Development Plan. 2012-2016. Accessible from
http://www.tourism.go.th. (in thai).
6. Darnell, A. C., & Johnson, P. S. (2001). Repeat visits to attractions: a preliminary economic analysis. Tourism management, 22(2), 119-126. http://dx.doi.org/10.1016/S0261-5177(00)00036-4.
7. Dumlag,K., Prangjarearnsre,K., Sreprajan,V., and Phangniran,B. (2015). Antecedents Affecting on Tourists’ destination loyalty of Phuket Province. Journal of the Association of Researchers 20(2),81-93. (in thai).
8. Esken N. (2013). International Tourists’ Perception of Pattaya City Image.
Thesis for Master of Communication Arts. Sripatum University Chonburi Campus. (in thai)
9. Gallarza, M.G., & Saura, I.G. (2006). Value dimensions, perceived value, satisfactionand loyalty: An investigation of university students’ travel. Tourism Management. 27(2): 437-452.
10. Gregory,R.J. (2015). Psychological Testing (7th Edition). Edinburgh Gate : Pearson Education Limited.
11. Jittangwattana, B. (2005). Sustainable Tourism Development.Bangkok:Thammasat Universit. (in Thai).
12. Jankingthong,W. (2014a). Destination Image in Thailand. Silpakorn Journal. 34(1) : 31-50. (in Thai)
13. Jankingthong,W. (2014b). Theory of Planned Behavior and Tourist Loyalty. Silpakorn Journal. 34(2) : 131-146. (in Thai)
14. Jayarman, K., Lin, S. K., Guat, C. L., & Ong, W. L. (2010). Does Malaysian Tourism Attract Singaporeans to Revisit Malaysia. Journal of Business and Policy Research, 5(2), 159-179.
15. Kozak, M. and Decrop, A. (2009). Handbook of tourist behavior : theory and practice. New York: Routledge.
16. Kotler, P. (1994). Analysis, planning, implementation and control. Prentice Hall International.
17. Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, 140.
18. NESDB (2017). Eastern Economic Corridor (EEC). Accessible from http://www.nesdb.go.th. (in thai).
19. NLA (2018). Recording Principles and Reason to Assemble Act of Parliament.
Accessible from www.eeco.or.th. (in thai)
20. Parasakul L. (2012). Tourist Behavior.Bangkok: chulalongkorn university (in thai)
21. Polit, D.F., Beck,C.T. (2006). The Content Validity Index:Are You Sure You Know What’sBeing Reported? Critique and Recommendations. Research in Nursing & Health. 29. 489–497.
22. Robinson, S., and Etherington, L. (2006). Customer loyalty: a guide for time travelers. New York: Palgrave Macmillan.
23. Suksawang, P. (2014). The basics of structural equation modeling. Pricesss of Naradhiwas University Journal, 6(2), 136 – 145.
24. Schumacker, R. E.,& Lomax, R. G. (2010). A beginner’s guide to structural equation modeling. (3rd Edition).New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates
25. Schumacher, R. E. & Lomax, R. G. (2016). A Beginnerrs Guide to Structural Equation Modeling: (4th Edition) SEM. New York: Routledge.
26. Wang, X., Zhang, J., Gu, C., and Zhen, F. (2009). Examining antecedents and consequences of tourist satisfaction: A structural modeling approach. Tsinghua Science and Technology 14 (3) : 397-406.
