การบริหารทรัพยากรมนุษย์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวของประเทศไทย
Article Sidebar
เผยแพร่แล้ว:
เม.ย. 11, 2020
คำสำคัญ:
การบริหารทรัพยากรมนุษย์ การส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ในการท่องเที่ยว
Main Article Content
บทคัดย่อ
ทรัพยากรมนุษย์เป็นทรัพยากรที่มีความสำคัญและถือได้ว่าเป็นทรัพยากรที่มีคุณค่ามากที่สุดของทุกองค์การ บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์และอภิปรายถึงแนวทางการบริหารทรัพยากรมนุษย์ เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวของประเทศไทย เนื่องจากอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ต้องใช้ทรัพยากรมนุษย์ จำนวนมากในหลากหลายหน้าที่ อีกทั้งทรัพยากรมนุษย์คือผู้สร้างสรรค์และขับเคลื่อนอุตสาหกรรม การท่องเที่ยวให้มีประสิทธิภาพ ดังนั้น ประเทศไทยจึงควรบริหารทรัพยากรมนุษย์ที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวในทุกภาคส่วน ทั้งภาครัฐ เอกชน ประชาชนในท้องถิ่น และนักท่องเที่ยว ซึ่งถือได้ว่าเป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสียกับการท่องเที่ยวทั้งสิ้น การบริหารทรัพยากรมนุษย์จึงต้องมุ่งเน้นการพัฒนาทุกฝ่ายและทุกมิติ ยิ่งไปกว่านั้นทุกฝ่ายควรมีบทบาทในการสร้างความตระหนักและตั้งใจร่วมมือกัน เพื่อสนับสนุนการพัฒนาการท่องเที่ยวของประเทศไทยให้มีมาตรฐานที่ดียิ่งขึ้นและส่งเสริมการท่องเที่ยวของประเทศไทยให้เกิดความยั่งยืนต่อไป
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
จันทรานภาสวัสดิ์ น. . ., วรกุลพัชรวัฒน์ ว. . ., & โชติวรรณชูสกุล ว. . . (2020). การบริหารทรัพยากรมนุษย์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวของประเทศไทย . วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 13(2), 439–453. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/journaldtc/article/view/241084
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
1. Armstrong, M. (2014) Armstrong’s handbook of human resource management practice
13th Ed. Ashford Colour press Ltd : UK
2. Bank of Thailand. (2017). Monetary Policy Report March 2017
3. Hurtte, F. (2014). Data Free Conversation-No, Powerful Data Sharing-Yes. Retrieved
November 6, 2018, https://www.riverhightsconsulting.com
4. Kaewnet Pornchanit. (2017). Curriculum development guidelines of teaching and learning management in tourism and services In Thailand 4.0 era: adaptation together in all sectors, search on 5 November 2017
http://www.tourism.go.th/assets/portals/1/news/7602/1.pdf
5. Longpraseert Sunee and Pluemjai Paijit. (2016) Business Ethics of Tourism in Koh Samui District Suratthani Province. Journal of Management Sciences, 3(1)
6. Mahapitakate, P. (1995). Villagers and channel factor. The concept of co-operative
conservation of the tours. Bangkok : King Prajadhipok’s Institute. (in Thai)
7. Maneeroj Natthapat. (2017) Community Based Tourism Management. Journal of International and Thai Tourism, 13(2) Mastercard. (2018). Big Cities, Big Business: Bangkok, London and Paris Lead the Way in Mastercard’s 2018 Global Destination Cities Index. Retrieved November 6, 2018 https://newsroom.mastercard.com/press-releases/big-cities-big-business-bangkok-london-and-paris-lead-the-way-in-mastercards-.2018-global-destination-cities-index/
8. Mclntosh, Goeldner and Ritchie. (1995) Tourism : Principles, Practices, Philosophies.
New .York : Wiley
9. Megginson David, Paul Banfield, and Jannifer Joy-Matthews. (1999). Human Resource
Development. 2nded. London : Kogan Page 6.
10. Ministry of Tourism and Sports. (2018). Press release on the tourism situation in September 2018.
11. Nampratai Pawinee. (2017) Tourism Element. Retrieved June 24, 2019, from
https://tourismvbac.blogspot.com/p/2.html.
12. National Economic and Social Development Plan No.12 (2017 - 2021). Bangkok:
Office of the National Economic and Social Development Board
13. Ongkruab Somyot. (2014). Concept of tourism development and sustainable tourism development. Chiang Mai University. Search on 14 November 2018
https://www.slideshare.net/blackstarshooter99/7-1-37072398
14. Pholnil Somkid. (2015). Human resource development and organizational environment Influencing team work, case studies of the National Park, Wildlife and Plant Conservation Department Master of Public Administration, Graduate School Silpakorn University
15. Rerkkham Suttee. (2014). Human resource development: principles and applications. 1sted., Bangkok: Chulalongkorn University Publishing House.
16. Roopsuwankun Pattama. (2019) Human resource management and work performance in Rojana Industril Park, Phra Nakhon Si Ayutthaya province. Journal of Humanities and
Social Sciences Thonburi University, 13(1)
17. Samerjai Chatyaporn. (2004). Management and marketing services. Bangkok: Sor. Asia PressSecond National Tourism Development Plan (2017 - 2021). Bangkok: Veterans Organization Publishing House
18. Seyanon Arisara. (2017). Entrepreneurship in the tourism industry. 1st ed., Bangkok: V. Print (1991)
19. Soodjai Suttinee and Pinij Tipmanee. (2016) Legal measures for Tourism Business Control. Journal of graduate Dhurakij Oundit University, 5(1)
20. Sowajassatakun Thanongsak. (2009). Factors of human resource management affect the success of the operation of the information system of educational institutions. Bangkok: National Research Council of Thailand.
21. Sriluangsawat Rungroj. (2014). Availability of Thai tourism to support Chinese tourists. Search on 10 November 2018 http://www.okmd.or.th/fast-forward-talk /articles/438/
22. Sriwattanasarn Pittaya. (2010). Books, teaching materials, travel industry Dhurakij Pundit University.
23. The Tourism Authority of Thailand Market Research Division. (2017). Why is it necessary? Amazing Thailand Tourism. Tourism of Thailand. In the tourism academic booklet. (October - December. 2017).
24. Tourism Authority of Thailand Enterprise Plan 2017 - 2021
25. UNWTO. (2017). International year of sustainable tourism for development 2017
26. UNWTO. (2018). Tourism Highlights 2018 Edition
27. U-On Somchat. (2009). Ecotourism and planning. Nakhon Pathom: Department of Geography Arts Council Silpakorn University.
28. Wantanom Chantouch. (2009). Tourism industry. 1sted. Bangkok: Sam Lada.
29. Warakunwit Saranya (2015). Tourism industry. 1sted. Bangkok: Waw Wow Printing
30. Yamlaor Pattaraporn and Thanyatida Sasoonthorn. (2017) Literature Review "Sustainable human resource service concept." Thai Health Promotion Foundation (ThaiHealth)
13th Ed. Ashford Colour press Ltd : UK
2. Bank of Thailand. (2017). Monetary Policy Report March 2017
3. Hurtte, F. (2014). Data Free Conversation-No, Powerful Data Sharing-Yes. Retrieved
November 6, 2018, https://www.riverhightsconsulting.com
4. Kaewnet Pornchanit. (2017). Curriculum development guidelines of teaching and learning management in tourism and services In Thailand 4.0 era: adaptation together in all sectors, search on 5 November 2017
http://www.tourism.go.th/assets/portals/1/news/7602/1.pdf
5. Longpraseert Sunee and Pluemjai Paijit. (2016) Business Ethics of Tourism in Koh Samui District Suratthani Province. Journal of Management Sciences, 3(1)
6. Mahapitakate, P. (1995). Villagers and channel factor. The concept of co-operative
conservation of the tours. Bangkok : King Prajadhipok’s Institute. (in Thai)
7. Maneeroj Natthapat. (2017) Community Based Tourism Management. Journal of International and Thai Tourism, 13(2) Mastercard. (2018). Big Cities, Big Business: Bangkok, London and Paris Lead the Way in Mastercard’s 2018 Global Destination Cities Index. Retrieved November 6, 2018 https://newsroom.mastercard.com/press-releases/big-cities-big-business-bangkok-london-and-paris-lead-the-way-in-mastercards-.2018-global-destination-cities-index/
8. Mclntosh, Goeldner and Ritchie. (1995) Tourism : Principles, Practices, Philosophies.
New .York : Wiley
9. Megginson David, Paul Banfield, and Jannifer Joy-Matthews. (1999). Human Resource
Development. 2nded. London : Kogan Page 6.
10. Ministry of Tourism and Sports. (2018). Press release on the tourism situation in September 2018.
11. Nampratai Pawinee. (2017) Tourism Element. Retrieved June 24, 2019, from
https://tourismvbac.blogspot.com/p/2.html.
12. National Economic and Social Development Plan No.12 (2017 - 2021). Bangkok:
Office of the National Economic and Social Development Board
13. Ongkruab Somyot. (2014). Concept of tourism development and sustainable tourism development. Chiang Mai University. Search on 14 November 2018
https://www.slideshare.net/blackstarshooter99/7-1-37072398
14. Pholnil Somkid. (2015). Human resource development and organizational environment Influencing team work, case studies of the National Park, Wildlife and Plant Conservation Department Master of Public Administration, Graduate School Silpakorn University
15. Rerkkham Suttee. (2014). Human resource development: principles and applications. 1sted., Bangkok: Chulalongkorn University Publishing House.
16. Roopsuwankun Pattama. (2019) Human resource management and work performance in Rojana Industril Park, Phra Nakhon Si Ayutthaya province. Journal of Humanities and
Social Sciences Thonburi University, 13(1)
17. Samerjai Chatyaporn. (2004). Management and marketing services. Bangkok: Sor. Asia PressSecond National Tourism Development Plan (2017 - 2021). Bangkok: Veterans Organization Publishing House
18. Seyanon Arisara. (2017). Entrepreneurship in the tourism industry. 1st ed., Bangkok: V. Print (1991)
19. Soodjai Suttinee and Pinij Tipmanee. (2016) Legal measures for Tourism Business Control. Journal of graduate Dhurakij Oundit University, 5(1)
20. Sowajassatakun Thanongsak. (2009). Factors of human resource management affect the success of the operation of the information system of educational institutions. Bangkok: National Research Council of Thailand.
21. Sriluangsawat Rungroj. (2014). Availability of Thai tourism to support Chinese tourists. Search on 10 November 2018 http://www.okmd.or.th/fast-forward-talk /articles/438/
22. Sriwattanasarn Pittaya. (2010). Books, teaching materials, travel industry Dhurakij Pundit University.
23. The Tourism Authority of Thailand Market Research Division. (2017). Why is it necessary? Amazing Thailand Tourism. Tourism of Thailand. In the tourism academic booklet. (October - December. 2017).
24. Tourism Authority of Thailand Enterprise Plan 2017 - 2021
25. UNWTO. (2017). International year of sustainable tourism for development 2017
26. UNWTO. (2018). Tourism Highlights 2018 Edition
27. U-On Somchat. (2009). Ecotourism and planning. Nakhon Pathom: Department of Geography Arts Council Silpakorn University.
28. Wantanom Chantouch. (2009). Tourism industry. 1sted. Bangkok: Sam Lada.
29. Warakunwit Saranya (2015). Tourism industry. 1sted. Bangkok: Waw Wow Printing
30. Yamlaor Pattaraporn and Thanyatida Sasoonthorn. (2017) Literature Review "Sustainable human resource service concept." Thai Health Promotion Foundation (ThaiHealth)
