ความสัมพันธ์ระหว่างเจตคติและพฤติกรรมการอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำของผู้ที่มีส่วนรับผิดชอบด้านทรัพยากรน้ำ : กรณีศึกษา โรงแรมระดับ 3 ดาว ในกรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาในครั้ง มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาเจตคติในการอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำของธุรกิจโรงแรมระดับ 3 ดาว ในเขตกรุงเทพมหานคร (2) ศึกษาพฤติกรรมในการอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำของธุรกิจโรงแรมระดับ 3 ดาว ในเขตกรุงเทพมหานคร (3) ศึกษาความสัมพันธ์ของเจตคติและพฤติกรรมในการอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำของผู้ที่มีส่วนรับผิดชอบด้านทรัพยากรน้ำของโรงแรมที่ผลต่อความแตกต่างเรื่องขนาดของโรงแรม โดยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณร่วมกับการเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ที่มีหน้าที่รับผิดชอบและจัดการทรัพยากรน้ำของโรงแรมระดับ 3 ดาว ในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 135 โรงแรม เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถามและการสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าสถิติ คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสหสัมพันธ์ การวิเคราะห์ความผันแปรปลายทางเดียวและการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการศึกษาปรากฏว่า ผู้ที่มีส่วนรับผิดชอบด้านทรัพยากรน้ำของโรงแรมระดับ 3 ดาว มีเจตคติและพฤติกรรมในการอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำในระดับปานกลาง ความสัมพันธ์ของเจตคติกับการดำเนินงานในการอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำในธุรกิจโรงแรม และความสัมพันธ์พฤติกรรมในการอนุรักษ์ส่วนบุคคลกับการดำเนินงานในการอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำในธุรกิจโรงแรมมีความสัมพันธ์อยู่ในระดับต่ำ และการเปรียบเทียบความแตกต่างเรื่องขนาดของโรงแรม ปรากฏว่า ขนาดของโรงแรมมีผลต่อเจตคติ พฤติกรรมการอนุรักษ์และการดำเนินงานในการอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำในธุรกิจโรงแรมอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 มีข้อเสนอแนะว่า ภาครัฐควรมีการสนับสนุนอย่างจริงจัง ในการกำหนดแนวทางและกลไกส่งเสริมในการพัฒนาและเสริมสร้างเจตคติที่ดีในการอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำของธุรกิจโรงแรมระดับ 3 ดาว เนื่องจากโรงแรมระดับ 3 ดาว มีข้อจำกัดด้านผู้เชี่ยวชาญและเงินทุนในการฝึกอบรมให้ความรู้ด้านการอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำ ซึ่งจะเป็นการส่งเสริมให้การอนุรักษ์น้ำในธุรกิจโรงแรมมีประสิทธิภาพสูงมากขึ้นสอดคล้องกับการพัฒนาอย่างยั่งยืน
Article Details
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
2. Ajzen, I. (1991). The theory of planned behaviour. Organization Behaviour and Human Decision Process, 50, 179 - 211.
3. Barberan, R. Egea, P. Gracia-de-Renteria, P. and Salvador M. (2013). Evaluation of water saving measures in hotels: a Spanish case study. International Journal of Hospitality Management, 34, pp. 181 - 191.
4. Bloom, Benjamin S. and James H. Block. (1975). Mastery Learning Mastery Learning Theory and Practices. New York.: Holt, Rinchart and Winston.
5. Choog, D. (2017). “MasterCard global destination cities index”. MasterCard Worldwide Insights.
6. Eric S.W. Chan et al. (2014). What drives employees’ intentions to implement green practices in hotels? The role of knowledge, awareness, concern and ecological behaviour. Inter Journal of Hospitality Management, Volume 40, July 2014, 20 - 28.
7. Heung, V.C.S. Pun, P.S.K. (2013). Dimensions of environmentalism: a study of policies and good practices in the Hong Kong hotel industry. Journal of China Tourism Research. 9 (1), 50 - 80.
8. Kaiser, Florian G. (2007). Behavior-based environmental attitude: Development of an instrument for adolescent. Journal of Environment Psychology 27, 242 - 251.
9. Khamkeaw, T. (2014). Tourists attitude, food safety perception and awareness, and satisfaction Thai food at Chiang Mai destination. Maejo University, Chiang Mai
10. Kirk, D. (1998). Attitudes to environmental management held by a group of hotel managers in Edinburgh. International Journal of Hospitality Management, 17, 33 - 47.
11. Krejcie, Robert V. And Morgan, Daryle W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Education and Psychological Measurement. Vol 3, 607 - 610.
12. IHEI (1993). Environmental Management for Hotels, Oxford: Butterworth-Heinemann.
13. Lita, Ratni P., et al. (2014). Green Attitude and Behavior of Local Tourists towards Hotels and Restaurants in West Sumatra. Indonesia. Procedia Environmental Sciences, 20.
14. Pramnok, N. (2001). Media exposure, knowledge, awareness of hotels’ executives and participation in environmental conservation of hotels in Bangkok. Chulalongkorn University, Bangkok.
15. Pliangam, S. (2017). Water usage and demand estimation of water use for hotels in Bangkok. Master Degree of Architecture, Department of Architecture, Chulalongkorn University, Bangkok.
16. National Statistics Office Thailand. (2014). Hotel and Guest House Survey Report. Retrieved from http://service.nso.go.th/nso/nsopublish/themes/files/questPdf57.pdf
17. Ngamrussamiwong, S. (2007). A Study of the Third Level Students’ Attitude and Environmental Conservation Behaviors at St. Gabriel’s Foundation Thailand Schools, Bangkok. Thesis of Master of Education degree, Srinakarinwirot University, Bangkok.
18. Saenyanupap, S. (2011). Hotel Manager Attitude toward Environmental Sustainability Practices: Empirical from Hotels in Phuket, Thailand. Thesis of Master Science in Hospitality and Tourism Management in Rosen College of Hospitality Management, University of Central Florida.
19. Songsoonthornwong, C. (2007). Participative Behaviors in Natural Resources and Environ -mental Conservation of Hotel Personnel: A case study in the 4 and 5- Star Hotel in Bangkok. Bangkok: Dusit Thani College.
20. Wei Min. (2011). An Analysis on Environmental Awareness and Behavior in Chinese Hospitality Industry - A case of Xiamen City. Energy Procedia. Vol 5. 1126 - 1137.
