ขีดความสามารถในการบริหารจัดการการท่องเที่ยวเกษตรเชิงนิเวศของผู้นำชุมชนปลาบ่า จังหวัดเลย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ เป็นการศึกษาขีดความสามารถในการบริหารจัดการการท่องเที่ยวเกษตรเชิงนิเวศ ซึ่งเป็นการศึกษาความสามารถของชุมชนในการบริหารจัดการทรัพยากรท้องถิ่นเพื่อประโยชน์ทางด้านการท่องเที่ยว และประเมินระดับขีดความสามารถของชุมชนในการบริหารจัดการท่องเที่ยวเกษตรเชิงนิเวศของชุมชนปลาบ่า จังหวัดเลย ในการศึกษาครั้งนี้ทำการศึกษาในพื้นที่ชุมชนปลาบ่า ตำบลปลาบ่า อำเภอภูเรือ จังหวัดเลย ครอบคลุมพื้นที่ 7 หมู่บ้าน ซึ่งเป็นชุมชนท่องเที่ยวต้นแบบขององค์การพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ในการพัฒนาการท่องเที่ยวชุมชนอย่างยั่งยืน งานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาจากกลุ่มประชากรตัวแทนชุมชนที่ทำหน้าที่ในการบริหารจัดการท่องเที่ยวของชุมชนปลาบ่าได้แก่ คณะกรรมการบริหารชมรมส่งเสริมการท่องเที่ยวโดยชุมชนตำบลปลาบ่า (pla-ba community-based tourism club) จำนวน 23 คน ทำการศึกษาโดยใช้แบบทดสอบจำนวน 3 ชุด ได้แก่ แบบทดสอบความรู้ด้านการบริหารจัดการท่องเที่ยวเกษตรเชิงนิเวศ แบบสอบถามทัศนคติต่อการบริหารจัดการท่องเที่ยวเกษตรเชิงนิเวศ และแบบสอบถามทักษะด้านการบริหารจัดการท่องเที่ยวเกษตรเชิงนิเวศ ผลการศึกษาพบว่า ขีดความสามารถในการบริหารจัดการท่องเที่ยวของชุมชน ตำบลปลาบ่า มีระดับขีดความสามารถในการบริหารจัดการท่องเที่ยวเกษตรเชิงนิเวศในด้านความรู้มีค่าอยู่ในระดับดีโดยมีคะแนนเฉลี่ย ( ) อยู่ที่ 17.39 คะแนน มีค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) อยู่ที่ 4.48 ขีดความสามารถในด้านทักษะอยู่ในระดับปานกลางโดยมีค่าคะแนนเฉลี่ย ( ) อยู่ที่ 0.85 คะแนน มีค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) อยู่ที่ 0.36 และขีดความสามารถในด้านทัศนคติอยู่ในระดับดีมาก มีค่าคะแนนเฉลี่ย ( ) อยู่ที่ 2.91 คะแนน มีค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) อยู่ที่ 0.34 โดยมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 จากการศึกษาพบว่าชุมชนมีขีดความสามารถในด้านทัศนคติต่อการบริหารจัดการท่องเที่ยวเกษตรเชิงนิเวศของชุมชนอยู่ในระดับดีมาก ด้านความรู้ในการบริหารจัดการอยู่ในระดับดี ในขณะที่ด้านทักษะในการบริหารจัดการในระดับปานกลาง งานวิจัยแสดงให้เห็นว่าชุมชนมีความรู้และทัศนคติที่ดีในการบริหารจัดการท่องเที่ยวแต่ยังขาดทักษะความชำนาญในการบริหารจัดการท่องเที่ยว จึงควรมีการส่งเสริมเพื่อพัฒนาขีดความสามารถของชุมชนให้มีความสามารถในการบริหารจัดการท่องเที่ยวเกษตรเชิงนิเวศให้มีประสิทธิภาพและพัฒนาการท่องเที่ยวเกษตรเชิงนิเวศสู่ความยั่งยืน
Article Details
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
Interdisciplinary Journal of Contemporary Research in Business, 4(12), 164-177.
Buabangplu, P. (2018). Guidelines for Management of Sustainable Eco-tourism:
A Case Study of KhaoKhitchakut National Park, Chantaburi Province. Bangkok: Rajabhat Rambhai Barni Journal, 12(2) (2018): May - August 2018: 91-101.
Carmon and Fainstein. (2013). Policy, Planning, and People: Promoting Justice in Urban Development. JOURNAL OF URBAN AFFAIRS, 38(1), 159–166.
Chankoson, T. (2018). "Multilevel Confirmatory Factor Analysis of Green Tourism Management in Thailand for ASEAN Economic Community." Asian Administration and Management Review 1(2): 88-99.
Chatrungrueng, B. (2010). Plan and Tour Program Arrangement. Second Publishing. Bangkok : Siam Book Co.,Ltd.
Chuaybamrung, T. (2010). Agro tourism of Suratthanee: the research of agriculture resources through sustainable tourism. Bangkok: The office of Thai Research Fund.
Duanguppama.,S., & Paholtap.,A. (2016). The Attitude And Participation In Tourism Management in Kalasin Province: Case Study of The Ban Phon Cultural Center Community, Kham Muang District, Kalasin Province. Srinakharinwirot Journal of Research and Development (Humanities and Social Sciences) 8(15) January - June 2016 (145 - 159)
Donkwa,K.et al., (2013). Tourism Development in Northeastern Nakornratchasima :
The Research of Report Projects The University of Technology Suranaree.
Isichikul, R. (2014). Specialized tourism management. Nonthaburi: Sukhothai Thammatirat
University Printing House.
Jainoi, W., Chaoprayoon, P., Panyadee, C., & Kiatsongchai, S. (2019). “A Development of the
Interpretation Model to Enhance the Value of Tourism Products of Pha Wai Village, Loei Province, Thailand.” Asian Administration and Management Review 2(1): 76-85.
Jermsittiparsert, K., Joemsittiprasert, W., & Phonwattana, S. (2019). “Mediating Role of
Sustainability Capability in Determining Sustainable Supply Chain Management in
Tourism Industry of Thailand.” International Journal of Supply Chain Management
8(3): 47-58.
Jinarong, S. (2011), The Study of Administration Skills with Academic Affairs as PDCA cycle from the Islamic Private School. Yala Province: Thesis Paper Graduate Study, Education Administration, Yala Rajabhat University.
Jussapalo, S. (2013). The Eco-Tourism Management throught the Community based
participation on Sa-rai Island, Satun Province. Bangkok: Journal of Community
Development Research 2013: 81-93.
Khermkhan,J. (2018). The Perspective of Agro Tourism Development in Thailand.
Bangkok: King Mongkut's Agricultural Journal; 2018: 36(2) : 162-167
Laorit,Y., Champadaeng,S., & Paengsoi, K., (2015). Temple Tour: Guidelines For Developing
The Potential Of Cultural Ecotourism Along Mekong Riverside, Nongkhai :
Graduate Studies Journal 12(57) April – June 2015 : 165-176.
Mingsan, K. (2012). Thai Tourism from Policy through Basic Life of People, Bangkok :
The Office of Thailand Research Fund. (TRF).
Noknoi, C. (2015). Agritourism: Concept and Experiences. Bangkok: University of the Thai
Chamber of Commerce: Humanities and Social Sciences. 36(2) (2015): April-June, 2015: 157-169.
Noknoi ,J. (2011). Concept of Human Resources Contemporary. Bangkok : 2nd Publishing. Chulalongkorn University.
Panupat, C., Gulthawatvichai, T., & Karnjanakit, S. (2019). "Development Guideline for Cultural tourism of Thai Ethnic Group: A Case of Thai-Puan Community." . Bangkok : PSAKU International Journal of Interdisciplinary Research 8(1) : 234-242.
Phohirun, W. et al. (2013). The Properly Study for Development of Research Methodology in Lower Northern Region from Lower Northern Region Coordinator Center 2014. Bangkok: The Office of Thailand Research Fund. (TRF)
Podhisita, Chai. (2013). Science and Art of Qualitative Research. Bangkok: Amarin Printing & Publishing Public Company Limited.
Sap-udom P. (2016). The Concept of Human Resources Development with Competency.
www.med.cmu.ac.th/hospital/lab/QC_51/.../competency1.doc.
Retrieved on 11 April 2019.
Seisawatwanit, P. (2013). “An Approach to Efficient Management Models for Agritourism Businesses in Eastern Region of Thailand.” Bangkok : PSAKU International Journal of Interdisciplinary Research 2 (1): 114-129.
Smith, N., Suthitakon, N., Gulthawatvichai, T., & Karnjanakit, S. (2019). “The Circumstances Pertaining to the Behaviors, Demands and Gratification in Tourist Engagement in Coffee Tourism”. Bangkok : PSAKU International Journal of Interdisciplinary Research 8(1): 221-233.
Snyman, S. L. (2012). The role of tourism employment in poverty reduction and community perceptions of conservation and tourism in southern Africa. Journal of sustainable Tourism : 395-416.
Srithong, S., Suthitakon, N., & Karnjanakit, S. (2019). “Participatory Community-based Agrotourism: A Case Study of Bangplakod Community, Nakhonnayok Province, Thailand.” PSAKU International Journal of Interdisciplinary Research 8(1): 212-220.
Subbiah, K. & Kannan, S. (2012). The Management Strategies of Ecotourism Development in Papua New Guinea. International Journal of Economics Business and Management Studies 1(3), 114-120,
Tirasatayapitak, A. & Chainun, C. (2013). Hybrids of Eco-Adventure Tourism and
Tourism Sustainability: Lesson from Songpraek, the Wildlife sanctuary Villages.
The Journal of Silapakorn University Thai Version 33rd year (2): 167-185, 2013.
Wudthisin,m. (2017). Conceptualization of Mixed-Alternative Tourism Development in a
Community: A Case Study of Thakam Sub-district, Chacheongsao Province. Bangkok:
Dusit Thani College Journal 11(2) May - August 2017: 439-450.
