การประเมินความต้องการจำเป็นของชุมชนในการเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมตามเส้นทางรถม้าสำหรับนักท่องเที่ยวที่ใช้ภาษาจีนในจังหวัดลำปาง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเชิงประเมินเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความต้องการจำเป็นของชุมชนในการเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมตามเส้นทางรถม้าสำหรับนักท่องเที่ยวที่ใช้ภาษาจีนในจังหวัดลำปาง โดยเก็บข้อมูลกับกลุ่มผู้ให้ข้อมูลกลุ่มที่ 1 คือ ผู้นำชุมชนตามเส้นทางรถม้า บุคลากรของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวในจังหวัดลำปาง และผู้นำสมาคมรถม้านำเที่ยวจังหวัดลำปาง จำนวน 10 คน และกลุ่มผู้ให้ข้อมูลกลุ่มที่ 2 คือ ผู้ให้บริการรถม้านำเที่ยวในจังหวัดลำปาง ผู้ประกอบการ ผู้ที่อาศัยอยู่ในแหล่งท่องเที่ยวของชุมชนตามเส้นทางรถม้าทั้ง 4 เส้นทาง จำนวน 322 คน เครื่องมือวิจัยที่ใช้ คือแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง แบบประเมินความต้องการจำเป็น โดยผ่านการตรวจสอบเครื่องมือวิจัยจากผู้เชี่ยวชาญจำนวน 3 ท่าน และนำไปทดลองใช้กับกลุ่มผู้ให้ข้อมูลจำนวน 35 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ ค่าดัชนีความสำคัญของลำดับความต้องการจำเป็น หรือ Modified Priority Needs Index : PNImodified ผลการวิจัย พบว่า ในภาพรวมสภาพข้อมูล/การมีส่วนร่วมของชุมชนและหน่วยงาน/ การดูแลต้อนรับนักท่องเที่ยวที่เป็นอยู่ของชุมชนในการเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมตามเส้นทางรถม้าอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.33, S.D. = 0.40)/( = 2.95, S.D. = 0.67)/(=3.42, S.D. = 0.38) ส่วนสภาพข้อมูล/การมีส่วนร่วมของชุมชนและหน่วยงาน/การดูแลต้อนรับนักท่องเที่ยวที่ควรจะเป็นของชุมชนในการเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมตามเส้นทางรถม้าอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.58, S.D.= 0.38)/( = 4.54, S.D.=0.49)/( = 4.57, S.D. = 0.52) และมีค่าดัชนีลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็น (PNImodified) เท่ากับ 0.375, 0.539 และ 0.337 ตามลำดับ โดยชุมชนมีความต้องการจำเป็นมากที่สุด ในเรื่อง 1) การทำป้าย QR code สำหรับข้อมูลแหล่งการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมทุกจุดที่รถม้าวิ่งผ่านเป็นภาษาจีน (PNImodified= 0.594) 2) การส่งเสริมการท่องเที่ยวให้มีนักท่องเที่ยวที่ใช้ภาษาจีนเข้ามาท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมตามเส้นทางรถม้าในจังหวัดลำปาง(PNImodified = 0.615) 3) แหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดลำปางควรมีสื่อประชาสัมพันธ์ที่เป็นภาษาจีน(PNImodified= 0.541)
Article Details
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
Kallayanee Kullachi. (2017). Created Guidebook for Community Based Tourism by Community Participation Bang Namphueng Sub-district, Prapradang District, Samutprakarn Province. Journal of Social Studies Srinakharinwirot University, 20.
Lampang Development Plan, Retrieved from file: ///C: /Users /WINDOWS10/ Downloads/ img_pl /part% 203n.pdf.
Krittiya Somsila. (2018). Participative Factors Affecting Community Based Tourism Management: A Case Study of Kham Muang, Kalasin Province. Dusit Thani College Journal, Dusit Thani College, 12(1).
Luxana Keyuraphan. (2016). A development model of Thai phuan community's tourism activity management to promote creative learining in Nakhon Nayok. Veridian E-Journal, Silpakorn University.9(2).
Ministry of Tourism and Sports. (2018). Statistics for foreign tourists entering Thailand, Retrieved from https://www.mots.go.th/more_news.php?cid=502&filename=index.
Natthaporn Dokboonnak and Thapakorn Thongnuch. (2013). Participation of communities in tourism management.Case Study in the Hundred Years Sam Chuk district of Suphan Buri Rajamangala University of Technology Suvarnabhumi.
Nantarat Charoenkul. (2010). Knowledge Management. Knowledge Management. Faculty of Education. Burapha University.
Petchara Budseeta. (2010). Marketing management of community-based on tourism of bank nakornchum,Kamphaengphet Province. Research journal Kamphaeng Phet Rajabhat University 16(1).
Potjana Boonkoum. (2014). Development of marketing communications model in cultural tourist attraction in the group of provinces located in the lower central region 2 of Thailand (Master’s thesis), Silpakorn University.
Sirichanya Praprutkit. (2010). An Evaluation of Attraction Site in Amphur Muang, Trad to Create the Ecotourism Route. Master thesis, M.Sc. (Ecotourism Planning and Management). Bangkok: Graduate School, Srinakharinwirot University.
Sittichai Wetsuwan, Pattama Ruinsuwankul, Rangsan Manee Lek. (2015). Needs Assessment of Needs for Developing Organizational Quality Management Model in the Primary Educational Service Area Office. Academic meeting report and research presentation National and international National group Education, 3 (6).
Suwimol Wongwanich. (2007). Needs Assessment Research. Bangkok: Tammada Press.
Tanyaporn Wanichritta. (2007). Knowledge management in community: a case study of ecotourism management by participation of the community, samut Songkhram province (Master’s thesis). Silpakorn University.
Tipaporn Traibun. (2014). Guidelines for potential development of historical tourism: Case study of Aranyik Knives Village, Phra Nakhon Si Ayutthaya Province (Master’s thesis). Bangkok University.
TRF organized a trip to develop and promote the Chinese tourist market in the north. Retrieved from https://www.trf.or.th/trf-events-activities/11771-familiarised-trip-lanna-oriental-trip.
Touchchapon Boonbooth. (2012). Website development on information system database of archaeological sites: A case study of archaeological sites in the western region of Thailand (Master’s thesis). Silpakorn University
Wanida Siriworasakul and Watcharin Intapromae. (2016).The knowledge management for ecological and cultural tourism development in Kokoet, sub-district,Bangpa-in district ,Pranakhon si ayutthaya province. Phranakhon Rajabhat Research Journal (Humanities and Social Sciences) 11(1).
Wannee Kamket. (2008). Research methodology in behavioral sciences. (2th ed.). Bangkok: Chulalongkorn University Press.
