การรับรู้ศักยภาพแหล่งท่องเที่ยว และคุณภาพการให้บริการของนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศในแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในเกาะรัตนโกสินทร์
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อศึกษาศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวในพื้นที่เกาะรัตนโกสินทร์ทั้งชั้นในและชั้นนอก 2) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการรับรู้ของนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศเกี่ยวกับแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในเกาะรัตนโกสินทร์ และ 3) เพื่อศึกษาคุณภาพการให้บริการของผู้ประกอบการในแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในเกาะรัตนโกสินทร์ที่มีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว ตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาได้แก่ นักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศที่เดินทางเข้ามาท่องเที่ยวจำนวน 400 ตัวอย่าง โดยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม หลังจากได้รับข้อมูลครบถ้วนแล้วใช้สถิติในการวิเคราะห์ประกอบด้วยการแจกแจงความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบสมมติฐานใช้สถิติอนุมาน One Sample t-test และ One-Way Anova
ผลการวิจัย พบว่า แหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในเกาะรัตนโกสินทร์มีศักยภาพตรงกับพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวในระดับมาก พฤติกรรมการรับรู้ของนักท่องเที่ยวเกี่ยวกับแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม 3 ด้านอยู่ในระดับมากและคุณภาพการให้บริการในแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมสร้างความพึงพอใจแก่นักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศในระดับมาก
Article Details
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
Retrieved from http://203.155.220.230/bmainfo/docs/plans/1plan%20develop ment%2012%20 year %20 (%202552-2563).pdf
Bangkok Information Center. (25 March 2019). Typology of Bangkok Administration
Management of Bangkok. Retrieved from http:// 203.155.220.230/m.info/bma_k/ knw5htm
Bangkok Information Center. (18 March 2019). The History of Rattanakosin Island. Retrieved from http://www.thapra.lib.su.ac.th/ratanagosin/location.htm
Buhalis, Dimitrios. (2000). Marketing the Competitive Destination in the Future. Tourism
Management, 21(1).
Chanmuang, Phramaha Boonphichet (2010). The Tourism Management at the Royal First-
Class Temple in Rattanakosin Island. Journal of Research and Development
Srinakarinwiroj Humanity and social Sciences no. 2.
Chantawimol, Atorn. (2013). The History of Thailand. Bangkok: Se-Ed Eucation Press.
Committee of Architectural Art Conservation. (2002-2004). (2004). 174 Architectural
Heritages of Thailand. Bangkok: Siam Architect Association.
Fine Art Department. (1995). The Report of Exploring Ancient Monuments in Rattanakosin. Bangkok: Office of Archaeology, Fine Art Department.
Juthaporn, Suwat and Charoensuksai, Charinya. (2003). The Concept of Tourism
(Introduction to Tourism Industry Unit 2). Bangkok: STOU.
KhamKhieo, Wanida. (2000). Aesthetics. Bangkok: Prannok Printing.
Klamsom, Pranee. (2006). Old Areas in Bangkok (number 2). Bangkok: Muang Boran Press.
Morison, A. M. (1996). The new Leaders: Leadership Diversity in America. San Francisco: Jossey Bass.
Noppaget, Ratcharee. (1997). Psychology: Perception. Bangkok: Samlada.
Nuanlaong, Thanya. (2004). The Ways to Develop Art and Culture Tourism. Pathumthani
Province. Master-Degree. Bangkok: Chulalongkorn University.
Parasuraman, A, Zeithaml, V.A., & Berry, L.L. (1988). SERVQUAL: A Multi-item Scale for Measuring Consumer Perception of Service Quality. Journal of Retailing, 64(1).
Pelasol, Rhona J. (2012). Igcabugao: A Potential Tourist Destination in the Southern Part of
Iloilo, Philippines International JPAIR Multidisciplinary Research is being Certified for QMS ISO 9001-2008 by the Anglo Japanese American Registrars of the UK.
Richards, Greg (2018). Cultural Tourism: A Review of Recent Research and Trends. Journal of Hospitality and Tourism Management.
RuangKalapawong, Sarawan and Ruangkalapawong, Annop (2016). The Cultural
Management with Community’s participation at Koh Kret, Pakkret District,
Nonthaburi province. Rajchabhat Suan Dusit University.
Samabhudhi, Kulthida. (1997). Cultural Tourism: New Way Choice of Travelling. Bangkok.
Sankam, Walika (2002). The Development of Cultural Tourism at Ban Pieng Luang,
Wienghaeng District, Chiang Mai Province. Master-Degree. Chiang Mai.
Shelly, Maynard W. (1975). Responding to Social Chang. Pennsylvania: Dowder, Hutchison. Press. Wallerstein, Harvey. (1971).
Uttayan, Chawalnut. (2009). Tourist Behavior. Bangkok: RMUTK.
Yamane, Taro. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. 3rd edition New York: Harper &
Row Publisher Inc.