ศักยภาพของการพัฒนาการท่องเที่ยวแบบบูรณาการอย่างยั่งยืนในจังหวัดนครราชสีมา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อสำรวจและตรวจสอบทรัพยากรท่องเที่ยวในจังหวัดนครราชสีมา 2) เพื่อวิเคราะห์ SWOT และ TOWS ของการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน และ 3) เพื่อหาศักยภาพของการพัฒนาการท่องเที่ยวแบบบูรณาการอย่างยั่งยืน การวิจัยเชิงคุณภาพครั้งนี้ใช้เครื่องมือ คือรายการตรวจสอบชุมชนศึกษา แบบตรวจสอบทรัพยากรการท่องเที่ยว แบบสัมภาษณ์เชิงลึก มีกลุ่มตัวอย่าง 4 กลุ่ม จำนวน 32 คน ผลการวิจัยพบว่าทรัพยากรท่องเที่ยวที่โดดเด่นด้านธรรมชาติ ได้แก่ อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ วังน้ำเขียว ด้านวัฒนธรรม ได้แก่ อุทยานประวัติศาสตร์พิมาย อนุสาวรีย์ท้าวสุรนารี ด้านมหกรรมได้แก่ เทศกาลเที่ยวพิมาย เทศกาลอาหารปิ้งย่างโคราช ด้านกิจกรรม ได้แก่ เดินป่า ท่องเที่ยวเชิงเกษตร และด้านบริการได้แก่ ระบบขนส่งสาธารณะ ที่พัก ร้านอาหาร ผลการศึกษาสภาพแวดล้อมภายในและสภาพแวดล้อมภายนอก จุดแข็ง คือ มีสภาพภูมิอากาศและที่ตั้งเหมาะสมกับการท่องเที่ยว จุดอ่อนไม่มีแผนการตลาด ไม่มีระบบการจัดการจุดหมายปลายทาง โอกาสเป็นศูนย์กลางและเป็นประตูสู่การท่องเที่ยวกระจายออกทุกทิศทางด้านโลจิสติกส์ และอุปสรรคจากเศรษฐกิจโลกและประเทศกำลังถดถอย นักท่องเที่ยวมีรูปแบบและรสนิยมในการท่องเที่ยวเปลี่ยนไป ศักยภาพด้านทรัพยากรท่องเที่ยวของพื้นที่มีความหลากหลายของธรรมชาติ ศักยภาพด้านการจัดการทรัพยากรอย่างยั่งยืน สามารถกำหนดแผนยุทธศาสตร์แบบบูรณาการการท่องเที่ยวที่ชัดเจน ศักยภาพด้านการมีส่วนร่วมชุมชนและผู้มีส่วนร่วมในด้านการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและวัฒนธรรม ศักยภาพด้านการสร้างกิจกรรมการเรียนรู้สามารถสร้างกิจกรรมด้านการท่องเที่ยวที่เหมาะสมกับพื้นที่
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
Aladag O.F., Koseoglu M.A., King B. & Mehraliyev F. (2020). Strategy implementation research in hospitality and tourism: Current status and future potential. International. Journal of Hospitality Management, 88, 102556.
Chantavanich S. (2011). Data Analysis in Quatitative Research. Bangkok : Chulalongkorn University. (in Thai)
Dhamabutra P. (2017). Tourism Element Handout. Bangkok : University of Phayao. (in Thai)
Junead.J, Jamnongchob.A and Manirochana N. (2018). Experiential tourism development at Watthana Nakhon District, Sa Kaeo Province. Journal of Liberal Arts, Prince of Songkla University. 10(2), 156-187. (in Thai)
Kantaau Chu. (2017). Commuity Based Tourism : A Case Study of Baan Rong Fong, Rong Fong sub-district, Mueang Phrae district, Phrae province. Thesis, Chulalongkorn University. (in Thai)
Lincharearn A.(2011). Data Analysis and presentation in qualitative research. Journal of Educational Measurement. Mahasarakham University. 17(1), 17-29. (in Thai)
Mathieson, A. and Wall, G. (1982). Tourism: Economic, Physical and Social Impacts. Harlow: Longman.
Ministry of Tourism & Sports and Designated Areas for Sustainable Tourism. (2016). Strategic plan on community-based tourism 2016-2020. Bangkok: Ministry of Tourism and Sports and Designated Areas for Sustainable Tourism Administration (Public Organization). (in Thai)
Namsirikul, K. (2000). Strategy & Business. Bangkok: Chulalongkorn University Printing House. (in Thai)
Noosut, K. (2019). Development of Community-based Tourism Based on the Grassroots Economy Concept. Local Administration Journal, 12(3), 481-496. (in Thai)
Pengnorapat, U. (2018). The Strategies for the Development of the Cultural Tourism Potentiality in Sisaket Province. Journal of Thai Hospitality and Tourism, 12(2), 28-43. (in Thai)
Pongwiritthon, R. and Syers, K. (2016). Guidelines for Sustainable Chiang Mai Tourism Development According to the Attitude of Tourists. Journal of Humanities and Social Sciences Thonburi University, 10(22), 61-66. (in Thai)
Qiufen Zhang. (2012). Research on Tourist Attractions Performance Promoting Method Based on The SWOT Analysis Method, SciVerse Science Direct, IERI Procedia 1(2012) 254-260. doi: 10.1016/j.ieri.2012.06.040.
Rachataphuwin Bhu. (2017). Strategic Plan for Integrated Sustainable Tourism Development in Nakhonratchasima Province. Thesis of Ph.D.(Tourism Management), University of Phayao. (in Thai)
Rittikoop W. (2018). Community-Based Learning : Effective Pedagogy Strategies for Teachers In The 21St Century. Graduate School Journal, Chiang Rai Rajabhat University. 11(3), 179-191. (in Thai)
Sarobon, S. and Wongtabtim, U. (2003). Community-Based Tourism Conceptualized and Experienced from North Thailand. Chiang Mai. Vanida Press.
UNWTO. (2015). Retrieved September 11, 2017, http: // www2.unwto.org.
