การจัดการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์เพื่อการอนุรักษ์และสืบสานวิถีชีวิตชุมชน บ้านทุ่งม่านเหนือ ตำบลบ้านเป้า อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง

Main Article Content

สนธิญา สุวรรณราช
เกศณีย์ สัตตรัตนขจร
อนุรักษ์ อาทิตย์กวิน
พิรภพ จันทร์แสนตอ

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ศักยภาพการจัดการแหล่งท่องเที่ยวโดยชุมชน และพัฒนาการจัดการกิจกรรมเชิงประสบการณ์ในแหล่งท่องเที่ยวเพื่อการอนุรักษ์และสืบสานวิถีชีวิตชุมชน   บ้านทุ่งม่านเหนือ ตำบลบ้านเป้า อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง เป็นการศึกษาวิจัยแบบการปฏิบัติการแบบ     มีส่วนร่วม คัดเลือกกลุ่มประชากรแบบเฉพาะเจาะจง ได้แก่ กลุ่มผู้นำชุมชนและสมาชิกกลุ่มอาชีพจำนวน 80 คน เก็บรวบรวมจากแบบสัมภาษณ์เชิงลึก แบบสังเกต และประเมินกิจกรรมเชิงประสบการณ์ในแหล่งท่องเที่ยว ผลการวิจัยมีดังนี้


การจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนของหมู่บ้านทุ่งม่านเหนือ ตำบลบ้านเป้า อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง   ในปัจจุบันพบว่าชุมชนมีศักยภาพเพียงพอและมีความพร้อมในการพัฒนากิจกรรมเชิงประสบการณ์ในแหล่งท่องเที่ยวเพื่ออนุรักษ์และสืบสานวิถีชุมชนตามหลัก 6A’s ดังนี้ ด้านแหล่งท่องเที่ยว ได้แก่ ด้านแหล่งท่องเที่ยว ได้แก่ แหล่งท่องเที่ยวประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมประเพณี แหล่งท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์จากแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาของคนในชุมชน ด้านการเข้าถึงของชุมชนมีถนนเชื่อมต่อจากเส้นทางหลักและเส้นทางรองภายในชุมชน มีป้ายบอกเส้นทาง รถยนต์และรถโดยสารประจำทางสามารถเข้าออกได้อย่างสะดวก มีสถานที่ที่เป็นจุดนัดพบนักท่องเที่ยว และบริการรถรางนำเที่ยวเพื่อเยี่ยมชมทำกิจกรรมในแหล่งท่องเที่ยวแต่ละแหล่ง ด้านกิจกรรมของชุมชนจัดให้มีกิจกรรมท่องเที่ยว ได้แก่ กิจกรรมเล่าเรื่องตำนานชุมชน กิจกรรมทำข้าวแต๋นตามวิถีโบราณ กิจกรรมย้อมสีผ้าคราม กิจกรรมทำตุ๊กตาเซรามิค กิจกรรมงานจักรสานและใบตอง กิจกรรมทำอาหารพื้นเมืองท้องถิ่น กิจกรรมปั่นจักรยานเยี่ยมวิถีชุมชน กิจกรรมต้อนรับนักท่องเที่ยวด้วยข้าวเย็นขันโตกและบายศรีสู่ขวัญ  ดนตรีพื้นเมืองและฟ้อนรำแบบประยุกต์ ในด้านที่พักภายในชุมชนมีที่พักในรูปแบบโฮมสเตย์ที่ได้มาตรฐานพร้อมอาหารพื้นเมืองท้องถิ่นและเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพพร้อมบริการที่อบอุ่นและปลอดภัยจากคนในชุมชน ด้านสิ่งอำนวยความสะดวกของชุมชนมีระบบสาธารณูปโภคพื้นฐาน ระบบรักษาความปลอดภัยและสถานพยาบาลในชุมชน และด้านการจัดการแหล่งท่องเที่ยวของชุมชนมีการจัดตั้งคณะกรรมการกลุ่มการท่องเที่ยวโดยชุมชน แบ่งแยกหน้าที่ กำหนดบทบาทและระเบียบข้อบังคับต่าง ๆ ร่วมกัน วางแผนบริหารจัดการการดำเนินกิจกรรมการท่องเที่ยวตั้งแต่การ      สั่งการ ประสาน ควบคุม ประเมินผล และพัฒนากิจกรรมเพื่อเกิดการอนุรักษ์และสืบสานวิถีชุมชน รวมถึงสร้างเครือข่ายเพื่อเชื่อมโยงกิจกรรมต่างๆ ในแหล่งท่องเที่ยว


ส่วนการจัดการกิจกรรมเชิงประสบการณ์ในแหล่งท่องเที่ยวเป็นสิ่งดึงดูดใจให้นักท่องเที่ยวตัดสินใจเข้ามาท่องเที่ยวยังหมู่บ้านทุ่งม่านเหนือ ได้แก่ การพัฒนาแผนที่เส้นทางการท่องเที่ยวภายในชุมชน การพัฒนาจุดนัดพบนักท่องเที่ยวและการจัดการรถรางบริการนำเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยว การจัดการมาตรฐานที่พักโฮมสเตย์และบริการอาหารพื้นเมืองท้องถิ่น การจัดการแหล่งกิจกรรมเชิงประสบการณ์ภายในชุมชน การจัดการองค์ความรู้ผู้นำเที่ยว การพัฒนาระบบการบริหารจัดการกลุ่ม การพัฒนาโครงสร้างรายได้และการจัดสรรผลประโยชน์ การจัดการเกี่ยวกับความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของนักท่องเที่ยว โดยนักท่องเที่ยวได้ให้การยอมรับและเห็นว่าการจัดกิจกรรมเชิงประสบการณ์สามารถสร้างการรับรู้และประสบการณ์อย่างสร้างสรรค์ควรค่าแก่การอนุรักษ์และสืบสานให้กับคนรุ่นต่อไป

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สุวรรณราช ส. . ., สัตตรัตนขจร เ. ., อาทิตย์กวิน อ. ., & จันทร์แสนตอ พ. (2023). การจัดการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์เพื่อการอนุรักษ์และสืบสานวิถีชีวิตชุมชน บ้านทุ่งม่านเหนือ ตำบลบ้านเป้า อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 17(1), 32–47. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/journaldtc/article/view/267014
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Buhalis, D. (2000). Marketing the competitive destination in the future. Tourism Management. 21(1), 97-116.

Davar, C. (2010). Experiential Tourism and the Cyprus Hotel Experience: A Canadian Perspective, with Suggestions, Ideas, and Opportunities. Retrieved on August 10, 2015, http://cyhma.com/images/userfiles/file/pasydixe.pdf

Jennings, G. and Nickerson, N. P. (2006). Quality tourism experiences. In G. Jennings and B. Weiler (Eds.), Mediating meaning: Perspectives on brokering quality tourist experiences., pp. 294-310 Burlington, MA: Elsevier Butterworth Heinemann.

Junead J., Jamnongchob A., and Manirochana N. (2018). Experiential tourism development at Watthana Nakhon District, Sa Kaeo Province. Journal of Liberal Arts, Prince of Songkla University, Vol.10(2).

Karwacki, J. 2011. Haven’t been there, done that: How Experiential Tourism is Transforming the Travel Experience. Caribbean Sustainable Tourism Conference 2011. Retrieved on August 10, 2015, http://www.onecaribbean.org/content/ files/Experiential%20TravelCarib%20ST%20Conf%20FINAL.pdf.

Ketsomboon N. and Naowan W. (2019). The Potential of Tourism for the Development of Village Tourism at Nongsuang Village, Krasaeng Sub - District, Bangsai District, Ayutthaya Province. Association of Private Higher Education Institutions of Thailand(APHEIT) Journal. Vol.25(1).

Maneerod N. (2016). Community Based Tourism Management. Journal of International and Thai Tourism. Vol.13(2)

Perreault, W. D., Dorden, D.K., and Dorden, W.R. (1979). A Psychological Classification of Vacation Life-styles, Journal of Leisure Research, 9, 208-224.

Pelasol, J. (2012). Igcabugao: A Potential Tourist Destination in the Southern Part of Iloilo.

Praprutkit, S. (2010). An Evaluation of Attraction Site in Amphur Muang Chanwad Trad To Create The Ecotourism Rotue. Srinakharinwirot University. (In Thai)

Shaw, G. and Williams, A.M. (1994). Critical issues in tourism: A geographical perspective. Blackwell Publishers.

Song, H. J., Lee, C.-K., Park, J.-A., Hwang, Y.-H., and Reisinger, Y., (2014). The Influence of Tourist Experience on Perceived Value and Satisfaction with Temple Stays : The Experience Economy Theory. Journal of Travel & Tourism Marketing.

Sungrugsa N., Plomelersee S., and Warabamrungkul T. (2016). Styles and Behavior in Slow Tourism for Senior Tourists in the Thai Western Regio. Journal Name : University of the Thai Chamber of Commerce Journal. Vol.36(2)

Thongma W. (2015). Community Based Tourism: CBT for Developing People’s Well Being in Forest Community Area. Chiang Mai : Faculty of Tourism Development, Maejo University.

Wattana B. (2005). Planning sustainable tourism development. Chiang Mai: Faculty of Humanities University.