การประเมินศักยภาพการท่องเที่ยวโดยชุมชนสำหรับกลุ่มนักท่องเที่ยวเพื่อเป็นรางวัล ในชุมชนบ้านถ้ำเสือ อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินศักยภาพของการท่องเที่ยวโดยชุมชนสำหรับกลุ่มนักท่องเที่ยวเพื่อเป็นรางวัลในชุมชนบ้านถ้ำเสือ อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี โดยการใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มนักท่องเที่ยวเพื่อเป็นรางวัลชาวไทยที่เดินทางท่องเที่ยวในชุมชนบ้านถ้ำเสือ อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี จำนวน 400 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ผลการวิจัยจากการเปรียบเทียบระดับความสำคัญและประสิทธิภาพด้วยเทคนิคการวิเคราะห์ความสำคัญและประสิทธิภาพ (Important-Performance Analysis: IPA) พบว่า 10 ปัจจัยที่มีศักยภาพในระดับต่ำ โดยเป็นปัจจัยที่นักท่องเที่ยวให้ระดับความสำคัญมากแต่นักท่องเที่ยวมีความพึงพอใจในประสิทธิภาพอยู่ในระดับน้อย ถือเป็นจุดอ่อนที่ควรได้รับการพัฒนาและปรับปรุงอย่างเร่งด่วน ได้แก่ ที่พักแรมเพียงพอต่อจำนวนนักท่องเที่ยว (-1.08) คุณภาพและมาตรฐานของที่พักแรม (-1.07) สิ่งอำนวยความสะดวกภายในที่พักแรม (-1.30) กิจกรรมการท่องเที่ยวสามารถรับรองนักท่องเที่ยวได้ (-0.98) พื้นที่จอดรถเพียงพอ (-0.90) ความสามารถเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยวได้หลากหลายเส้นทาง (-0.96) เส้นทางการเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยวได้สะดวกสบาย (-0.95) ป้ายและสัญลักษณ์บอกเส้นทางที่ชัดเจน (-1.57) เส้นทางเชื่อมโยงระหว่างแหล่งท่องเที่ยว (-0.73) และเจ้าหน้าที่ดูแลรักษาความปลอดภัย (-0.92)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
Chaiwkasem, O. (2015). Cultural tourism in Tai Lu Community Tambon Ban Thin, Amphoe Mueang Phrae, Phrae (Master’s Thesis in Thai Studies). Dhonburi Rajabhat University.
Dechtongkam, K. (2021). Developing and driving creative tourisms towards sustainability after COVID-19 pandemic. Journal of International and Thai Tourism, 17(2), 1-18.
Designated Areas for Sustainable Tourism Administration. (2019). Ban Tham Suea Community (Ban Tham Suea Homestay). Retrieved on 22 December, 2022 from https://smartdastaapp.dasta.or.th/place/1602?lang=th
Dhammabutr, P. (2006). Documents for teaching and learning principles of eco-tourism. Bangkok: Ecotourism Development Institute, Srinakharinwirot University.
Ernawaty, E., and Dherindri, N. B. (2023). Factors influencing COVID-19 prevention behavior: a community-based cross-sectional study. Open Access Macedonian Journal of Medical Sciences, 11(E), 191-197.
Hommolthil, S. (2018). Community-based tourism, a way to sustainability. Retrieved on 25 January, 2023 from https://www.gsbresearch.or.th/wp-content/uploads/ 2019/10/GR_report_travel_detail.pdf
Jittangwattana, B. (2008). Research Methodology in Tourism. Bangkok: Press & Design.
Kokkhangplu, A. and Kaewnuch, K. (2017). Guideline to enhance performance efficiency on tourism destination in Khanom Community, Nakhon Si Thammarat province. Dusit Thani College Journal, 11(Special) 139-157.
Kotler, K. (2011). Marketing management Upper Saddle River, N.J: Prentice Hall.
Office of the Permanent Secretary for Tourism and Sports. (2018). Action plan for driving sustainable and creative community-based tourism development 2018-2022. Retrieved on 22 January, 2023 from https://secretary.mots.go.th/
news_view.php?nid=1481
Phonyothi, M., Nooniam, S., and Sakulwanicharoen. (2022). Sustainable community-based tourism development guideline: a case study of Tai Dam Community at Ban Na Pa Nard, Chiang Khan district, Loei province. Journal of International and Thai Tourism, 18(1), 1-25.
Pongnirundorn, S., Buatham, O., and Yodsuwan, C. (2017). Guidelines for effective development in tourism management of Wang Nam Khiao District, Nakhon Ratchasima Province. MBA-KKU Journal, 9(1), 234-259.
Rocca, L. H. D., and Zielinski, S. (2022). Community-based tourism, social capital, and governance of post-conflict rural tourism destinations: the case of Minca, Sierra Nevada de Santa Marta, Colombia. Tourism Management Perspectives, 43(1), 100985.
Saengthongdee, T. (2018). Tourist safety models in tourism in Ayutthaya province. Journal of Criminology and Forensic Science, 4(2), 22-38.
Thongma, W. (2017). Community-based tourism for improving the quality of life of communities in forest land (Research Report). Mae Jo University.
Tourism Authority of Thailand. (2021). Ban Tham Suea Home Stay Community. Retrieved on 20 December, 2022 from https://thai.tourismthailand.org/Attraction/ Ban Tham Suea Community – Homestay
Wiwaiwuthphinyo, G. (2019). Tourist satisfaction for staying in accommodations around the Bangkok railway station. Sarasatr, 3(2562), 299-311.
