กฎหมายควบคุมการใช้สารต้องห้ามทางการกีฬาในฐานะระเบียบกฎหมายโลก : การวิเคราะห์เชิงบูรณาการระหว่างประมวลกฎการต่อต้านการใช้สารต้องห้ามโลกกับพระราชบัญญัติควบคุมการใช้สารต้องห้ามทางการกีฬา พ.ศ. 2555 และที่แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2564

บทคัดย่อ

    การควบคุมการใช้สารต้องห้ามทางการกีฬาได้พัฒนาไปสู่การเป็นระเบียบกฎหมายระดับโลกที่มีลักษณะเป็นระบบกฎหมายข้ามพรมแดน ซึ่งผสานบทบาทขององค์กรกีฬาและรัฐเข้าด้วยกันอย่างซับซ้อน โดยเฉพาะภายใต้ World Anti-Doping Code และอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการต่อต้านการใช้สารต้องห้ามในกีฬาของยูเนสโก บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์กรอบกฎหมายระหว่างประเทศ ศึกษาโครงสร้างกฎหมายของประเทศไทยภายใต้พระราชบัญญัติควบคุมการใช้สารต้องห้ามทางการกีฬา พ.ศ. 2555 และที่แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2564 และประเมินการบูรณาการระหว่างกฎหมายไทยกับระเบียบกฎหมายโลก การศึกษาใช้วิธีการวิเคราะห์เอกสารทางกฎหมายและงานวิชาการที่เกี่ยวข้องในเชิงเปรียบเทียบและเชิงกฎหมายมหาชน เพื่อทำความเข้าใจพัฒนาการ กลไก และปัญหาทางกฎหมายที่เกิดขึ้นจากการบูรณาการดังกล่าว ผลการศึกษาพบว่า ระบบกฎหมายต่อต้านการใช้สารต้องห้ามมีลักษณะเป็นกฎหมายลูกผสมระหว่าง Soft Law และ Hard Law โดย World Anti-Doping Code ทำหน้าที่กำหนดมาตรฐาน ขณะที่อนุสัญญา UNESCO สร้างพันธกรณีให้รัฐต้องปฏิบัติตามกฎหมายไทยได้ปรับตัวโดยการออกแบบกฎหมายในลักษณะเปิดและใช้กฎหมายลำดับรองเป็นกลไกหลัก อย่างไรก็ตามยังปรากฏปัญหาเชิงโครงสร้าง ได้แก่ ความตึงเครียดระหว่างอธิปไตยของรัฐกับแรงกดดันจากระเบียบกฎหมายโลก ปัญหาความแน่นอนของกฎหมาย ความได้สัดส่วนของมาตรการ และความชอบธรรมของกลไกกำกับดูแลระดับโลก จึงเสนอแนะให้พัฒนากฎหมายโดยกำหนดหลักเกณฑ์สำคัญในระดับพระราชบัญญัติให้ชัดเจน เสริมสร้างกลไกตรวจสอบการใช้อำนาจ และเพิ่มศักยภาพของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้เกิดความสมดุลระหว่างมาตรฐานสากลกับหลักนิติธรรมภายในประเทศอย่างยั่งยืน