โมเดลความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัล ความยึดมั่นผูกพันในงานกับประสิทธิผลการปฏิบัติงาน ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำดิจิทัล ความยึดมั่นผูกพันในงาน และประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี (2) ศึกษาอิทธิพลทางตรงและทางอ้อมของภาวะผู้นำดิจิทัล ความยึดมั่นผูกพันในงานต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี และ (3) ทดสอบความสอดคล้องของโมเดลความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัล ความยึดมั่นผูกพันในงาน และประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานีกับข้อมูลเชิงประจักษ์ กลุ่มตัวอย่างคือ ครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี จำนวน 265 คน เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง

            ผลการวิจัย พบว่า 1) ระดับภาวะผู้นำดิจิทัล ความยึดมั่นผูกพันในงาน และประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครู มีค่าเฉลี่ยโดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.33 SD = 0.54, = 4.46 SD = 0.48, = 4.45 SD = 0.44) ตามลำดับ 2) ภาวะผู้นำดิจิทัลและความยึดมั่นผูกพันในงานมีอิทธิพลทางตรงต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครู (b = 0.38, p<0.01, b = 0.54, p<0.01) ภาวะผู้นำดิจิทัลมีอิทธิพลทางตรงต่อความยึดมั่นผูกพันในงาน (b = 0.78, p<0.01) และมีอิทธิพลทางอ้อมต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูโดยผ่านความยึดมั่นผูกพันในงาน (b = 0.42, p<0.01) ค่าอิทธิพลรวมเท่ากับ 0.80 อธิบายความแปรปรวนของประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครู ได้ร้อยละ 76 และ 3) โมเดลความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัล ความยึดมั่นผูกพันในงาน และประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยมีค่า  c² /df = 1.30 p-value = 0.06 RMR = 0.0076 RMSEA = 0.034 GFI = 0.96 AGFI = 0.93 NFI = 0.99 และ CFI = 1.00 จากผลการวิจัย ผู้บริหารควรพัฒนาและใช้ภาวะผู้นำดิจิทัลเสริมสร้างให้ครูมีความยึดมั่นผูกพันในงานเพื่อส่งผลให้ครูปฏิบัติงานบรรลุเป้าหมายของโรงเรียนอย่างมีประสิทธิภาพ