รูปแบบการสอนขับร้องตะวันตกของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย
DOI:
https://doi.org/10.14456//psruhss.2021.19คำสำคัญ:
วิธีการสอนขับร้อง, รูปแบบการสอนขับร้อง, การขับร้องตะวันตก, สถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยบทคัดย่อ
ในการศึกษาวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิธีการสอนขับร้องตะวันตกของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยและพัฒนารูปแบบการสอนขับร้องตะวันตกของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย โดยใช้วิธีการสัมภาษณ์และการสังเกตการสอนของอาจารย์ผู้สอนรายวิชาทักษะปฏิบัติขับร้องตะวันตก สาขาดนตรีตะวันตก ที่สังกัดสถาบันอุดมศึกษาของรัฐจำนวน 10 ท่าน เพื่อนำไปประยุกต์ใช้ในการออกแบบและพัฒนารูปแบบการสอน และวิเคราะห์หาประสิทธิภาพของรูปแบบการสอนด้วยสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ย () ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และ Paired sample t-test ผลการวิจัย พบว่า วิธีการจัดการเรียนการสอนขับร้องตะวันตกในประเทศไทย อาจารย์ผู้สอนมีการวางแผนการจัดการเรียนการสอนและทบทวนปัญหาในการขับร้องของผู้เรียนในทุกภาคการศึกษา มีการเลือกใช้วิธีการสอนให้เหมาะสมกับผู้เรียนเป็นรายบุคคล มีการบันทึกหลังการสอนเพื่อติดตามการสอนทุกครั้ง มีการประเมินการผ่านรายวิชาทักษะปฏิบัติขับร้องตะวันตกตามเกณฑ์การผ่านรายวิชา และผลการวิจัยหาประสิทธิภาพของรูปแบบการสอน พบว่า ผู้เรียนมีคะแนนทักษะปฏิบัติขับร้องหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และมีความพึงพอใจต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามรูปแบบการสอน ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.63, S.D. = 0.18)
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2562). นโยบายการดำเนินงานของกระทรวง สืบค้น 15 พฤศจิกายน 2562, จาก https://bit.ly/3dQnoM2
ทิศนา แขมมณี. (2559). ศาสตร์การสอน องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 20). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). ยุทธศาสตร์ชาติระยะ 20 ปี พ.ศ .2561- 2580. สืบค้น 2 ธันวาคม 2562, จาก http://nscr.nesdb.go.th
Knowles, M. S. (1980). The Modern Practice of Adult Education : From Pedagogy to Andragogy. New York: The Adult Education Company.
Rogers, C. R. (1969). Freedom to learn. Columbus, Ohio: Charles E. Merrill Publishing Company.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความหรือข้อคิดเห็นใดใดที่ปรากฏในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงครามเป็นวรรณกรรมของผู้เขียน ซึ่งบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
