ความร่วมมือทางการบริหารเพื่อการพัฒนาข้าวขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในกลุ่มจังหวัดภาคกลางตอนบน 2

ผู้แต่ง

  • วิลาสินี ชูทอง สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
  • สมศักดิ์ ศรีสันติสุข สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
  • ยุภาพร ยุภาศ คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

DOI:

https://doi.org/10.14456//psruhss.2021.21

คำสำคัญ:

ความร่วมมือทางการบริหาร, การพัฒนาข้าว, องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น

บทคัดย่อ

บทความนี้เป็นการวิจัยแบบตัดขวางที่วิเคราะห์ข้อมูลในประเด็นสภาพความร่วมมือทางการบริหารเพื่อการพัฒนาข้าวขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่กลุ่มจังหวัดภาคกลางตอนบน 2 โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงปริมาณอันมีแบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล จากกลุ่มตัวอย่าง 140 คน ซึ่งข้อมูลที่ได้วิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงบรรยาย ผลการศึกษา พบว่า ภาพรวมของความร่วมมือทางการบริหารบริหารเพื่อการพัฒนาข้าวขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอยู่ในระดับน้อย มีค่าเฉลี่ย 2.05 และเมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ความร่วมมือด้านบุคคลมีระดับปฏิบัติการน้อย มีค่าเฉลี่ย 2.45 รองลงมา คือ ด้านกระบวนการบริหารมีระดับการปฏิบัติการน้อย มีค่าเฉลี่ย 2.01 ด้านงบประมาณมีระดับปฏิบัติการน้อย มีค่าเฉลี่ย 1.92 และด้านวัสดุ/อุปกรณ์มีระดับปฏิบัติการน้อย มีค่าเฉลี่ย 1.86 ตามลำดับ อย่างไรก็ตามบทความนี้ได้ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายในการพัฒนาการบริหารงานภาครัฐ โดยมิติของความร่วมมือทางการบริหารนั้นจะต้องขับเคลื่อนด้วยกระบวนการสร้างผู้นำองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีวิสัยทัศน์แห่งการบริหารการพัฒนาเชิงพื้นที่ โดยอาศัยบริบทของวิถีชีวิตและสังคมเป็นประเด็นร่วม เพื่อเชื่อมโยงการทำงานอันจะนำไปสู่การยกระดับคุณภาพชีวิตของชาวนาในรูปแบบใหม่ที่แตกต่างกัน

เอกสารอ้างอิง

กิตติศักดิ์ แสงทอง. (2557). รูปแบบความร่มมือในการจัดการน้ำท่วมระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและชุมชน:กรณีศึกษาพื้นที่น้ำท่วมซ้ำซากในภาคใต้ของประเทศไทย (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, กรุงเทพฯ.

กลุ่มส่งเสริมและพัฒนาผลิตภัณฑ์วิสาหกิจชุมชน. (ม.ป.ป). ความสำคัญของการสร้างมูลค่าเพิ่มสินค้าเกษตร.สืบค้น 1 กันยายน 2560, จาก http://www.sceb.doae.go.th/data/

โกวิทย์ พวงงาม. (2552). การปกครองท้องถิ่นไทย หลักการและมิติใหม่ในอนาคต. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.

ณัฐปภัสร์ เจียรภักษ์ดี. (2557). รูปแบบความร่วมมือทางระหว่างองค์การบริหารส่วนตำบลกับวิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร สังกัดสถาบันพระบรมราชนก กระทรวงสาธารณสุขในการผลิตกำลังคนด้านสุขภาพสำหรับชุมชน (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร, กรุงเทพฯ.

ดวงทิพย์ วิบูลย์ศักดิ์ชัย. (2555). การพัฒนารูปแบบความร่วมมือด้านการวิจัยระหว่างมหาวิทยาลัยกับภาคอุตสาหกรรม (ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพฯ.

ปิยะพงษ์ บุษบงก์ และคณะ. (2560). โครงการวิจัย เรื่อง การสร้างความร่วมมือในการบริหารจัดการท้องถิ่น:สำรวจแนวปฏิบัติในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. สืบค้น 22 กุมภาพันธ์ 2561, จาก http://www.pcrp-org.com/home.

ปรีชา สุวรรณภูมิ และคณะ. (2554). รูปแบบการบริหารจัดการที่มีประสิทธิผลขององค์การบริหารส่วนตำบลในกลุ่มจังหวัดภาคเหนือตอนล่าง กลุ่มที่ 1 ประเทศไทย. วารสารสมคมนักวิจัย, 16(3), 102-117.

เรวัต ชาตรีวิศิษฎ์. (2539). การบริหารองค์กรยุคใหม่. กรุงเทพฯ: ธรรมนิติ.

วสันต์ เหลืองประภัสร์. (2547). ภารกิจหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. นนทบุรี: ธรรมดาเพรส.

สุประวีณ์ มีนา วชิรไตรภพ. (2558). การจัดการความร่วมมือระหว่างภาครัฐ และภาคเอกชน ในการควบคุมมาตรฐานตลาดสดในเขตกรุงเทพมหานคร (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยรามคำแหง, กรุงเทพฯ.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2559). จำนวนหนี้สินเฉลี่ยต่อครัวเรือน จำแนกวัตถุประสงค์ของการกู้ยืมทั่วราชอาณาจักร พ.ศ. 2543 – 2558. สืบค้น 29 สิงหาคม 2559, จาก http://service.nso.go.th/nso/web/statseries/statseries11.html.

Daniela, G., Leena, K., Timo, H., Jukka, H., Sanna, S., & Antti, P. (2013). Management Challenges in Cross-Sector Collaboration: Elderly Care Case Study. The Innovation Journal: The Public Sector Innovation Journal, 18(2), 7.

Frederick, W. T. (1911). The principles of scientific management. Retrieved April 21, 2020, from https://wpscms.pearsoncmg.com/wps/media/objects/3109/3184076/taylor.pdf

Jay, M. S., & Albert, C. H. (1992). Classics of Public Administration (3th ed.). California: The Dorsey Press.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.

Luther, H. G., & Lyndall, U. (1937). Papers on the science of administration:The Principles of Organization. Retrieved April 21, 2020, from https://archive.org/stream/papersonscienceo00guli#page/n105/mode/2up

Robert, A., & Michael, M. G. (2003). Collaborative Public Management: New Strategies for Local Governments. Georgetown University Press; Washington, D. C.

Wanna, J. (2008). Collaborative Government:Meaning, Dimensions, Drivers and Outcomes. from http://www.jstor.org/stable/pdf/j.ctt24h315.6.pdf.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

30-04-2020

รูปแบบการอ้างอิง

ชูทอง ว., ศรีสันติสุข ส. ., & ยุภาศ ย. . (2020). ความร่วมมือทางการบริหารเพื่อการพัฒนาข้าวขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในกลุ่มจังหวัดภาคกลางตอนบน 2. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 15(1), 268–278. https://doi.org/10.14456//psruhss.2021.21

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย