การส่งเสริมการท่องเที่ยวสำหรับนักท่องเที่ยวสูงอายุกลุ่ม Active Aging ด้วยแนวคิดการรับรู้จิตวิญญาณถิ่นที่ไม่รู้จักในประเทศไทย

ผู้แต่ง

  • ณภัทร สำราญราษฎร์ คณะบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร มหาวิทยาลัยนเรศวร จังหวัดพิษณุโลก 65000
  • เกษวดี พุทธภูมิพิทักษ์ คณะบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร มหาวิทยาลัยนเรศวร จังหวัดพิษณุโลก 65000

DOI:

https://doi.org/10.14456/psruhss.2022.23

คำสำคัญ:

นักท่องเที่ยวสูงอายุกลุ่ม Active Aging , การพัฒนาตลาดท่องเที่ยว , จิตวิญญาณถิ่นที่ไม่รู้จัก , ความแปลกใหม่

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความแปลกใหม่และจิตวิญญาณของถิ่นที่ไม่รู้จัก ในประสบการณ์ท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวสูงอายุกลุ่ม Active Aging นำมาวิเคราะห์รูปแบบประสบการณ์เพื่อนำเสนอเป็นแนวนโยบายพัฒนาและส่งเสริมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวกลุ่มนี้ งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับนักท่องเที่ยวสูงอายุกลุ่ม Active Aging ชาวไทยและต่างชาติ จำนวน 30 คน ที่ผ่านการคัดกรองกลุ่มเป้าหมาย ผลการศึกษาพบว่า การรับรู้จิตวิญญาณถิ่นที่ไม่รู้จัก เกิดขึ้นในถิ่นที่ไม่เคยไปเยือนมาก่อนและเคยไปเยือนมาก่อน โดยเป็นแรงจูงใจและประสบการณ์สี่รูปแบบ ได้แก่ จิตวิญญาณแห่งความท้าทายจิตวิญญาณแห่งความตื่นเต้น จิตวิญญาณแห่งความประหลาดใจ และพบว่า จิตวิญญาณแห่งการถวิลหาอดีต เป็นส่วนหนึ่งของจิตวิญญาณถิ่นที่ไม่รู้จักในที่ที่เคยเยือน โดยพบว่าความแปลกใหม่เป็นองค์ประกอบสำคัญของทุกรูปแบบ นอกจากนี้ พบว่าความแปลกใหม่ของนักท่องเที่ยวกลุ่มนี้ มีพื้นฐานบนกิจกรรมกึ่งผจญภัย ความสัมพันธ์และมิตรภาพ การเรียนรู้ทางวัฒนธรรม การอยู่ในธรรมชาติ และประสบการณ์บริการด้านการท่องเที่ยว นอกจากนี้ ระดับของความแปลกใหม่ในประสบการณ์ท่องเที่ยวอยู่สูงกว่ากลุ่มผู้สูงอายุทั่วไปแต่ไม่สูงเท่ากับนักท่องเที่ยวกลุ่มวัยรุ่น ภาครัฐและภาคเอกชน ควรจัดทำนโยบายและกิจกรรมเพื่อส่งเสริมการตลาดของนักท่องเที่ยวกลุ่มนี้ทั้งการออกแบบกิจกรรมและบริการทางการท่องเที่ยว สิ่งอำนวยความสะดวกและความปลอดภัย การส่งเสริมภาพลักษณ์การท่องเที่ยว

เอกสารอ้างอิง

กลุ่มประสานและติดตามสารสนเทศ สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2560). ดัชนีพฤตพลังผู้สูงอายุไทย (Active Aging Index of Thai Elderly). กรุงเทพฯ: เท็กซ์แอนด์เจอร์นัลพับลิเคชั่น.

กองเศรษฐกิจการท่องเที่ยวและกีฬา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2559). รายงานสภาวะเศรษฐกิจการท่องเที่ยว Tourism Economic Review . กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.

จิราวดี รัตนไพฑูรย์ชัย. (2557). ตลาดนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุ : โอกาสใหม่ไทย เติบโตรับ AEC. หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ Section : ASEAN+, หน้า 1.

ปณิธี บราวน์. (2557). พฤฒพลัง: บทบาทของกลุ่มผู้สูงอายุและทุนที่ใช้ในการขับเคลื่อนงานด้านผู้สูงอายุ. มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 30(3), 97-120.

สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2561). ตลาดนักท่องเที่ยวสูงอายุชาวต่างชาติเป็นตลาดที่มีอัตราการขยายตัวอย่างรวดเร็วและมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นโดยนับจากปี 2555. สืบค้น 17 พฤศจิกายน 2562, จาก https://secretary.mots.go.th/index.php

Cavagnaro, E., & Staffieri, S. (2015). A study of students’ travellers values and needs in order to establish futures patterns and insights. Journal of Tourism Futures, 1(2), 94-107.

Cohen, E. (1972). Towards a sociology of international tourism. In Social Research, 39(1), 164-182.

Cohen, E. (1979). A phenomenology of tourist experiences. Sociology, 13(2), 179-201.

Hung, K., & Petrick, J. (2008). Baby boomers and future seniors: How to get them on motorcoaches? Retrieved from American Bus Association Foundation: https://www.buses.org/

Lew, A. (1987). A Framework of Tourist Attraction Research. Annals of Tourism Research, 14(4), 553-75.

Plog, S. C. (1974). Why destination areas rise and fall in popularity. The Cornell Hotel and Restaurant Administration Quarterly, 14(4), 55-58.

Rosenbloom, S. (2013). We're all boomers now. New York: Times.

Schiffman, L. G., & Sherman, E. (1991). Value orientations of new-age elderly: The coming of an ageless market. Journal of Business Research, 22(2), 187-194.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

31-03-2022

รูปแบบการอ้างอิง

สำราญราษฎร์ ณ. ., & พุทธภูมิพิทักษ์ เ. . (2022). การส่งเสริมการท่องเที่ยวสำหรับนักท่องเที่ยวสูงอายุกลุ่ม Active Aging ด้วยแนวคิดการรับรู้จิตวิญญาณถิ่นที่ไม่รู้จักในประเทศไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 16(1), 297–309. https://doi.org/10.14456/psruhss.2022.23

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย