กิจกรรมเสริมความเป็นครูในยุค 4.0

ผู้แต่ง

  • เอมอร ปันทะสืบ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ 50200
  • สมเกียรติ อินทสิงห์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ 50200
  • สุนีย์ เงินยวง คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ 50200
  • น้ำผึ้ง อินทะเนตร คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ 50200

DOI:

https://doi.org/10.14456/psruhss.2022.2

คำสำคัญ:

กิจกรรมเสริมความเป็นครู , ยุค 4.0

บทคัดย่อ

การพัฒนาศักยภาพของนักศึกษาวิชาชีพครูให้เป็นครูที่มีศักยภาพ นอกจากกิจกรรมทางด้านวิชาการตามหลักสูตรแล้ว การพัฒนาโดยผ่านกิจกรรมเสริมความเป็นครูก็มีความจำเป็นอย่างยิ่ง ทั้งนี้ตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2552 ได้กำหนดให้สถาบันการศึกษากำหนดกิจกรรมเสริมความเป็นครูในแต่ละปี โดยอาจจัดกิจกรรม/ โครงการ เป็นการเฉพาะหรืออาจบริหารจัดการให้บูรณาการกับการเรียนรู้ในรายวิชาต่าง ๆ เพื่อเสริมสร้างคุณลักษณะ ความเป็นครูและเสริมสร้างความเป็นพลเมืองที่เข้มแข็ง ปีละไม่น้อยกว่าสองกิจกรรม โดยกิจกรรมเสริมความเป็นครูในยุค 4.0 จะมีลักษณะที่สามารถส่งเสริมศักยภาพของครูให้เป็นครูในยุค 4.0 ที่มีคุณลักษณะ 3 ด้าน คือ  1) ด้านความรู้  มีความรู้ในด้านต่าง ๆ เช่น เกี่ยวกับการจัดการเรียนการสอน เกี่ยวกับตนเอง นักเรียน ชุมชน นโยบายและพื้นฐานด้านการศึกษา ความรู้
พหุวัฒนธรรม ความรู้ด้านการประเมิน เป็นต้น  2) ด้านทักษะ มีทักษะต่าง ๆ เช่น ทักษะการสะท้อนและการคิด ทักษะการสอน ทักษะด้านการจัดการ ทักษะด้านการบริหาร ทักษะด้านการสื่อสาร ทักษะด้านการประสานงาน ทักษะด้านเทคโนโลยี ทักษะด้านนวัตกรรมและผู้ประกอบการ ทักษะการตั้งคำถาม ทักษะการประเมินผลการจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ เป็นต้น และ  3) ด้านเจตคติ มีเจตคติที่ให้ผู้เรียนเป็นศูนย์กลางในการเรียนรู้  การช่วยเหลือผู้อื่นและชุมชน มีความตระหนักรู้ด้านการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อม ความรับผิดชอบ และการทำงานเป็นทีม

เอกสารอ้างอิง

นงลักษณ์ ใจฉลาด. (2557). ทิศทางการจัดการเรียนการสอนสำหรับผู้สอนยุคใหม่ในระดับอุดมศึกษา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 8(2), 1–13.

พัชราภา ตันติชูเวช. (2560). คุรุศึกษาและการพัฒนาวิชาชีพครู : การเรียนการสอนในวิชาชีพครู ทำอย่างไรให้ทันสมัย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เพชรสุดา ภูมิพันธ์. (2560). คุรุศึกษาและการพัฒนาวิชาชีพครู : หลักสูตรครุศาสตร์ศึกษาศาสตร์ จะไปในทิศทางใด. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุพินดา ฤทธิจันทร์. (2562). ครูไทยในยุค 4.0 สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน. ใน งานประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 11 มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม จังหวัดนครปฐม (น. 1620-1627). นครปฐม: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.

สุวิทย์ เมษินทรีย์. (2559, 25 ธันวาคม). พิมพ์เขียวและแผนปฏิบัติการขับเคลื่อน : Thailand 4.0 โมเดลขับเคลื่อนประเทศไทยสู่ความมั่นคง มั่งคั่งและยั่งยืน. มติชน, สืบค้น 6 พฤษภาคม 2563, จาก https://www.iok2u.com/attachments/article/1734/2194_5919.pdf

อดุลย์ วังศรีคูณ. (2557). การศึกษาไทยในศตวรรษที่ 21 : ผลผลิตและแนวทางการพัฒนา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 8(1), 1–17.

อภิภา ปรัชญพฤทธิ์. (2560). การพัฒนารูปแบบการผลิตครูเพื่อรองรับการศึกษายุค 4.0. วารสารร่มพฤกษ์ มหาวิทยาลัยเกริก, 35(3), 101-136.

Mason, D. (2016). Teacher Effectiveness Enhancement Programme : Evaluation report and executive summary November 2016. สืบค้น 6 พฤษภาคม 2563, จาก https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED581110.pdf

Soland, J., Hamilton, L. S., & Stecher, B. M. (2013). Measuring 21st century competencies: Guidance for educators. Santa Monica, CA: RAND Corporation.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

เผยแพร่ 19-05-2022 — ปรับปรุง 31-03-2022

รูปแบบการอ้างอิง

ปันทะสืบ เ., อินทสิงห์ ส. ., เงินยวง ส. ., & อินทะเนตร น. . (2022). กิจกรรมเสริมความเป็นครูในยุค 4.0. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 16(1), 14–23. https://doi.org/10.14456/psruhss.2022.2

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ