กิจกรรมเสริมความเป็นครูในยุค 4.0
DOI:
https://doi.org/10.14456/psruhss.2022.2คำสำคัญ:
กิจกรรมเสริมความเป็นครู , ยุค 4.0บทคัดย่อ
การพัฒนาศักยภาพของนักศึกษาวิชาชีพครูให้เป็นครูที่มีศักยภาพ นอกจากกิจกรรมทางด้านวิชาการตามหลักสูตรแล้ว การพัฒนาโดยผ่านกิจกรรมเสริมความเป็นครูก็มีความจำเป็นอย่างยิ่ง ทั้งนี้ตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2552 ได้กำหนดให้สถาบันการศึกษากำหนดกิจกรรมเสริมความเป็นครูในแต่ละปี โดยอาจจัดกิจกรรม/ โครงการ เป็นการเฉพาะหรืออาจบริหารจัดการให้บูรณาการกับการเรียนรู้ในรายวิชาต่าง ๆ เพื่อเสริมสร้างคุณลักษณะ ความเป็นครูและเสริมสร้างความเป็นพลเมืองที่เข้มแข็ง ปีละไม่น้อยกว่าสองกิจกรรม โดยกิจกรรมเสริมความเป็นครูในยุค 4.0 จะมีลักษณะที่สามารถส่งเสริมศักยภาพของครูให้เป็นครูในยุค 4.0 ที่มีคุณลักษณะ 3 ด้าน คือ 1) ด้านความรู้ มีความรู้ในด้านต่าง ๆ เช่น เกี่ยวกับการจัดการเรียนการสอน เกี่ยวกับตนเอง นักเรียน ชุมชน นโยบายและพื้นฐานด้านการศึกษา ความรู้
พหุวัฒนธรรม ความรู้ด้านการประเมิน เป็นต้น 2) ด้านทักษะ มีทักษะต่าง ๆ เช่น ทักษะการสะท้อนและการคิด ทักษะการสอน ทักษะด้านการจัดการ ทักษะด้านการบริหาร ทักษะด้านการสื่อสาร ทักษะด้านการประสานงาน ทักษะด้านเทคโนโลยี ทักษะด้านนวัตกรรมและผู้ประกอบการ ทักษะการตั้งคำถาม ทักษะการประเมินผลการจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ เป็นต้น และ 3) ด้านเจตคติ มีเจตคติที่ให้ผู้เรียนเป็นศูนย์กลางในการเรียนรู้ การช่วยเหลือผู้อื่นและชุมชน มีความตระหนักรู้ด้านการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อม ความรับผิดชอบ และการทำงานเป็นทีม
เอกสารอ้างอิง
นงลักษณ์ ใจฉลาด. (2557). ทิศทางการจัดการเรียนการสอนสำหรับผู้สอนยุคใหม่ในระดับอุดมศึกษา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 8(2), 1–13.
พัชราภา ตันติชูเวช. (2560). คุรุศึกษาและการพัฒนาวิชาชีพครู : การเรียนการสอนในวิชาชีพครู ทำอย่างไรให้ทันสมัย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เพชรสุดา ภูมิพันธ์. (2560). คุรุศึกษาและการพัฒนาวิชาชีพครู : หลักสูตรครุศาสตร์ศึกษาศาสตร์ จะไปในทิศทางใด. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุพินดา ฤทธิจันทร์. (2562). ครูไทยในยุค 4.0 สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน. ใน งานประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 11 มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม จังหวัดนครปฐม (น. 1620-1627). นครปฐม: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
สุวิทย์ เมษินทรีย์. (2559, 25 ธันวาคม). พิมพ์เขียวและแผนปฏิบัติการขับเคลื่อน : Thailand 4.0 โมเดลขับเคลื่อนประเทศไทยสู่ความมั่นคง มั่งคั่งและยั่งยืน. มติชน, สืบค้น 6 พฤษภาคม 2563, จาก https://www.iok2u.com/attachments/article/1734/2194_5919.pdf
อดุลย์ วังศรีคูณ. (2557). การศึกษาไทยในศตวรรษที่ 21 : ผลผลิตและแนวทางการพัฒนา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 8(1), 1–17.
อภิภา ปรัชญพฤทธิ์. (2560). การพัฒนารูปแบบการผลิตครูเพื่อรองรับการศึกษายุค 4.0. วารสารร่มพฤกษ์ มหาวิทยาลัยเกริก, 35(3), 101-136.
Mason, D. (2016). Teacher Effectiveness Enhancement Programme : Evaluation report and executive summary November 2016. สืบค้น 6 พฤษภาคม 2563, จาก https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED581110.pdf
Soland, J., Hamilton, L. S., & Stecher, B. M. (2013). Measuring 21st century competencies: Guidance for educators. Santa Monica, CA: RAND Corporation.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2020 วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความหรือข้อคิดเห็นใดใดที่ปรากฏในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงครามเป็นวรรณกรรมของผู้เขียน ซึ่งบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม


